Φῶς καὶ σκιές…

Τὸ Φῶς μᾶς δωρίζει τὴν δυνατότητα νὰ δοῦμε καθαρὰ κάθε γραμμή, πρόσωπο, εἰκόνα.
Ἡ ἀπουσία του δημιουργεῖ σκιὲς μεγάλες ἤ μικρές, ποὺ τελικῶς ἀλλοιώνουν τὴν πραγματικότητα τῶν εἰκόνων.
Κάποιες ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀλλοιωμένες εἰκόνες, ὅπως γιὰ παράδειγμα ἕνα ὑπερόχο ἡλιοβασίλεμα, ἴσως νὰ μᾶς χαλαρώνῃ ἀλλὰ σίγουρα δὲν μᾶς ἐμφανίζει τὴν πραγματικότητα σὲ ὅλες της τὶς διαστάσεις.
Γιὰ αὐτὸ πρέπει, καὶ γιὰ ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους γύρω μας, νὰ ἐπιλέγουμε ΠΑΝΤΑ τὸ Φῶς, ὄταν εἶναι νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ ποιὲς ἀποφάσεις θὰ λάβουμε ἤ γιὰ τὸ ποιὲς διαδρομὲς θὰ ἀκολουθήσουμε… Συνέχεια →

Στάσου μερικὲς στιγμές…

Στάσου γιὰ μερικὲς στιγμές…..
Σταμάτα τὸν κόσμο…..
Κᾶνε μιὰ βουτιὰ μέσα σου. Συνέχεια →

Ἐπιλέγω.


Στὸ λεξικὸ Δημητράκου διαβάζουμε: λέγω πρὸς τοῖς ἄλλοις ἤ έπὶ τούτοις, ἐπονομάζω, ἐκλέγω, διαλέγω, ἀποδίδω τὶ εἰς τινα.
Νεοελληνικά: λέγω ἐν τέλει.
Στὴν οὐσία ὅμως ἡ λέξις προέρχεται ἀπὸ τὸ ἐπὶ καὶ τὸ λέγω. Συνέχεια →

Ὁ ἀληθινός σου ἑαυτός.

Γιὰ νὰ μπορέσῃς νὰ εἶσαι ἀληθινὸς χρειάζεται νὰ ταξειδεύσῃς καὶ νὰ φθάσῃς στὸ κέντρο τοῦ ἀληθινοῦ σου ἑαυτοῦ.
Νὰ περάσῃς τὶς σκοπιὲς τοῦ συνειδητοῦ μυαλοῦ σου, νὰ προχωρήσῃς πίσω ἀπὸ τὰ ἀγκαθωτὰ συρματοπλέγματα τῆς καρδιᾶς καὶ νὰ μπῇς στὰ χαρακώματα ἐκεῖνα ποὺ ἀπαιτοῦν ἀλήθεια καὶ θάῤῥος.
Δὲν μπορεῖς νὰ πῇς μιὰν ἀληθινὴ φράσι ἢ νὰ ζήσῃς μιὰν ἀληθινὴ ζωή, ἐὰν δὲν ἐμπιστευθῇς τὸν ἀληθινό σου ἑαυτὸ καὶ χρειάζεται τόλμη γιὰ νὰ τὸ κάνῃς. Συνέχεια →

Ξέσπασμα!!!

Κατὰ Δημητρᾶκο ξεσπῶ σημαίνει ἐκσπῶ.
Δῆλα δὴ σημαίνει ἐκχύνομαι διαῤῥηγνύων δοχεῖον ἤ φρᾶγμα καὶ μεταφορικῶς ἐκδηλοῦμαι βιαίως, ἀποτόμως.
Τὸ δὲ ξέσπασμα δηλώνει τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ξεσπῶ. Συνέχεια →

Μποροῦμε νὰ ζοῦμε μὲ δύο τρόπους!!!

Μποροῦμε νὰ ζοῦμε μὲ δύο τρόπους.
Νὰ ζοῦμε πέντε λεπτὰ νὰ χρειαζόμαστε μίαν ἡμέρα γιὰ νὰ τὰ περιγράψουμε… Συνέχεια →