…καὶ στάδια αὐτῶν σημαίνει πὼς σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς μας ἔχουμε κατακτήσει, βάσει τῶν προσωπικῶν μας βιωμάτων, διαβαθμίσεις ὑψηλῆς, μετρίας ἢ ὑψηλῆς κριτικῆς ἀντιλήψεως, λόγῳ τῆς προσωπικῆς μας καί, ὑπὸ ὁποιασδήποτε …«γωνίας», ὀπτικῆς μας γιὰ τὸν κόσμο. Συνέχεια →

Κι ἐάν τό ἀξίζουμε, τότε γιατί τό ἀξίζουμε; Ἔχουμε ἐνδιαφερθῆ νά μάθουμε;
Μήπως γιατί εἴμαστε Ἕλληνες; Ἤ μήπως διότι (ἀκόμη) αἰσθανόμεθα (σὲ ἕναν βαθμό) ἄνθρωποι; Συνέχεια →

Ἐκεῖ ποὺ δὲν φθάνει τὸ βλέμμα.
Ἐκεῖ, πίσω ἀπὸ τὶς σκιὲς, ποὺ κρύβουν τὴν ἀλήθεια.
Ἐκεῖ ποὺ τὸ Φῶς τὰ κάνει ὅλα διάφανα…
…καὶ ἀνακάλυψε ἕνα δικό σου μονοπάτι γιὰ τὴν ἀλήθεια. Συνέχεια →

Ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν σκέπτεται, ὅ,τι σκέπτεται (σὲ ἀρκετὰ ἐκτεταμένον ἀκόμη ἐπίπεδον) θέτοντας τὶς ἀτομικές του προτεραιτότητες ἐπάνω ἀπὸ τὶς (ἐξ ἀνάγκης πλέον ἐπιβεβλημένες) προτεραιότητες τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ συνόλου.
Αὐτὴ ἡ συμπεριφορά μας, αἰῶνες τώρα, σταδιακῶς μᾶς ἀπεμάκρυνε ἀπὸ τὴν οὐσία τῆς Πολιτείας, στὴν ὁποίαν ἅπαντες οἱ Πολῖτες ὀφείλουν νὰ ἔχουν (μὰ καὶ μὲ δική τους εὐθύνη νὰ συντηροῦν) ἔναν κοινό, καὶ ὠφέλιμο γιὰ ὅλους Σκοπό. Συνέχεια →

Κάθε μας στιγμή, ὅπου κι ἐὰν εἴμαστε, ὅσο καλὰ ἤ ἄσκημα αἰσθανόμεθα, κάτι ὀφείλουμε στὸν ἑαυτόν μας.
Κάτι μικρό, μὰ ταὐτόχρονα πολὺ …μεγάλο!
Κάτι ἀναγκαῖον, ποὺ σιγὰ σιγὰ πρέπει νὰ γίνετια αὐτοματοποιημένα.
Κάτι ποὺ ἐὰν δὲν τὸ ξέρουμε πρέπει νὰ τὸ μάθουμε καὶ νὰ τὸ διδάξουμε: τὶς ἐπανεκκινήσεις!!! Συνέχεια →

Ὁ ἄνθρωπος, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, μόνον ὅταν κατάφερνε νὰ τὰ πιάσῃ ὅλα, ξανὰ καὶ ξανά, ἀπὸ τὴν ἀρχή, μποροῦσε νὰ προχωρήσῃ παρακάτω.
Μποροῦσε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὶς δυσκολίες, τὶς καταστροφές, τὶς ἰσοπεδώσεις…
Μποροῦσε νὰ ξανὰ κτίσῃ, ἀπὸ τὸ μηδέν, τὰ πάντα. Συνέχεια →