Γιὰ τὸ χατήρι μίας φίλης, καὶ πολλῶν ἄλλων ποὺ ξέρω πὼς τὸ χρειάζονται, ἀναδημοσιεύεται σήμερα μὲ πάρα πάρα πάρα πολὺ μεγάλη πίστη πὼς θὰ τὰ καταφέρουμε!
Εἶναι τὸ μεγαλύτερο ὅπλο μας! Δὲν ἔχουμε κανένα ἄλλο, πλὴν αὐτοῦ!
Ξέρω, πονᾶμε. Ξέρω, δὲν γίνεται νὰ κρυώνῃ τὸ παιδί σου καὶ νὰ χαμογελᾶς. Θὰ εἶναι ψεύτικο!
Στήν χώρα μας, κανένας ἀπό τούς ἀπατεῶνες πολιτικούς δέν συλαμβάνεται ποτέ, ὅπως καί κανένας κληρικός. Τουλάχιστον, κάποιος ἀπό τούς ὑψηλά ἱσταμένους. Εὑρίσκονται ὅλοι στό ἀπυρόβλητο. Πρίν ἀπό μερικές ἡμέρες, ὅμως, ξαφνικά ἐξεδώθη ἔνταλμα συλλήψεως τοῦ ἡγουμένου Ἐφραίμ καί, τελικῶς, ἐφυλακίσθη. Εἶναι γνωστά ὅλα ὅσα συνέβησαν καί ἀπό τήν πλευρά τῆς Ῥωσσικῆς ἡγεσίας γιά τόν μή ἐγκλεισμό τοῦ ἡγουμένου.
Ἀποτέλεσμα μηδέν. Οἱ σχέσεις, ὅμως Ἑλλάδος καί Ῥωσσίας ἐψυχράνθησαν. Ποιόν συμφέρει αὐτή ἡ κατάληξις; Συνέχεια
Εἶσαι ἀντι-αμερικανός; Πεθαίνεις ἀπό καρκίνο. Τόσο ἁπλᾶ! Πολλές οἱ συμπτώσεις στούς μή ἀρεστούς στίς μυστικές ὑπηρεσίες τῶν Η.Π.Α.
Συνέχεια
Ἀκόμη κι ἐν ἀγνοίᾳ του, πέφτει μέσα! Αὐτὸ εἶναι ἀρχή! Τέλος!
Γιατί γράφω γιά λάκκους καί πτώσεις;
Ξεκινᾶμε μίαν χρονιὰ μὲ ὅλες τὶς προϋποθέσεις ἐκεῖνες ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ τὴν κάνουν ἀπὸ φρικτὴ ἔως …τελειωτικὴ γιὰ τὸ ἀνθρώπινον γένος!
Καμμία καλὴ εἴδησις! Καμμία θετικὴ σκέψις! Κανένα φῶς στὸν ὀρίζοντα!
Μαύρη μαυρίλα ἐπλάκωσε, μαύρη σὰν καλαικούδα….
Κι ὅμως…
Δὲν ἔχουμε ἰδέα αὐτῶν ποὺ θὰ ζήσουμε! Πολλῷ δὲν μᾶλλον αὐτῶν ποὺ θὰ μᾶς …πείσουν πὼς θὰ ζήσουμε!
«….-Παπποῦ ἀγαπημένε, εἶπα, δῶσ’ μου μιὰν προσταγή.
Χαμογέλασε, ἀπίθωσε τὸ χέρι ἀπάνω στὸ κεφάλι μου, δὲν ἦταν χέρι, ἦταν πολύχρωμη φωτιά. Ὣς τὶς ῥίζες τοῦ μυαλοῦ μου περιχύθηκε ἡ φλόγα.
-Φθᾶσε ὅπου μπορεῖς, παιδί μου…
