Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἔχουμε διαρκῶς στὴν ἄκρη τοῦ μυαλοῦ μας.
Ὑπῆρχαν, ὑπάρχουν καὶ θὰ ὑπάρχουν πάντα Ἄνθρωποι ἀλλά, δυστυχῶς μας, τὸ ἴδιο θὰ συμβαίνη καὶ μὲ τὰ ἀνθρωπάκια. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Κι ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ τὸ ἰδανικό…
Ὀφείλουμε ἐμεῖς νὰ τὸ δημιουργήσουμε.
Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ παύσουμε νὰ ἀσχολούμεθα μὲ μετριότητες καὶ μὲ τὸ …λιγότερο κακό!
Πρέπει νὰ τελειώνουμε μὲ τὴν καταστροφὴ γιὰ νὰ ξεκινήσουμε μὲ τὴν δημιουργία.
Μίαν δημιουργία ποὺ θὰ κτίσῃ, κομματάκι τὸ κομματάκι, τὸν κόσμο μας ὡς κόσμημα.
Ὅπως δῆλα δὴ τοῦ πρέπει κι ὄχι ὅπως μᾶς ὑπέδειξαν πὼς τοῦ πρέπει. Συνέχεια
Μακρὺς καὶ δύσκολος ὁ ἀνήφορος…
Λίγο πρὸ τῶν τελευταίων ἡμερῶν τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος, ὅλοι μας «ὀσμιζόμεθα» πὼς τὸ τέλος πλησιάζει. Μόνον πού, ὄπως κάθε τέλος, ἔτσι κι αὐτό, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ποὺ ἐπισύρει εἶναι καὶ ὁ πόνος. Καί, λογικῶς, ἐμεῖς ποὺ ἀπὸ τοὺς πρώτους στὸν πλανήτη, δοκιμαζόμεθα ἤδη, στὴν συνολικὴ διαδικασία τῆς καταῤῥεύσεως αὐτοῦ τοῦ σαπροφυτικοῦ κόσμου μας, θὰ πονέσουμε ἐπίσης πολύ. Συνέχεια
Καλῶς μᾶς ἔφθασε κι ὁ Νοέμβριος…
Ὁλίγον φθινοπωρινὸς κι ὁλίγον χειμερινός.
Μὲ πολλὰ προβλήματα μὰ καὶ μὲ πολλὲς εὐκαιρίες…
Μὲ πολλοὺς προβληματισμοὺς μὰ καὶ πολλὲς στιγμὲς ἀποφασιστικότητος… Συνέχεια
Καλὸν χειμώνα…
Δύο ἡμέρες νωρίτερα τὸ βλέμμα ἀγκάλιαζε τὴν θέα ἀπὸ τὸ Πανόραμα στὴν Παραλία Λόγγα, στὸ Canal d’ Amour.
Στὸ βάθος τὸ νησάκι Μαθράκι, τὸ δυτικότερο σύνορο τῆς Ἑλλάδος.
Δεξιότερα διακρίνονται οἱ Ὀθωνοί.
Γιατί κλαῖς;
Ἐπεί δή ἔχασες τήν οἰκονομική σου ἐπιφάνεια;
Ἐπεί δή τό παιδί σου ἔφυγε στά ξένα;
Ἐπεί δή ἡ ἐφορία ἀπειλεῖ νά σοῦ πάρῃ τό σπίτι;
Ἐπεί δή ὁ τραπεζίτης ἤδη σοῦ πίνει τό αἷμα;
Ἐπεί δή οἱ πολιτικοί σοῦ εἶπαν ψέμματα;
Ἐπεί δή ἡ χώρα καταστρέφεται; Συνέχεια