Τελείωσε τό θέρος λοιπόν; Ἀκριβῶς τήν 21η Σεπτεμβρίου;
Τί …«σύμπτωσις»!!!
Διόλου …«σύμπτωσις» φυσικά!!!
Ἐδῶ καὶ καιρὸ ἡ Φύσις …ἐπιστρέφει, ὁρμητικά, ἀποφασιστικά, δυναμικὰ καὶ …«ἐπιβάλλει» σὲ ἐμᾶς, τοὺς …παρὰ φύσιν ἀνθρώπους, ἤ νὰ ἀκολουθήσουμε τοὺς ῥυθμούς της, ἤ νά…
…ἀπωλεσθοῦμε!!! Συνέχεια
εἶμαι ὁ κρίκος μίας σκουριασμένης ἁλυσίδος…
μπορεῖς νὰ πάρῃς τὴν Πατρίδα μου, χωρὶς νὰ σοῦ ἀντισταθῶ… Συνέχεια
Ξημέρωσε Ἕλληνες! Ὥρα γιὰ τὸν δρόμο!
Ἐὰν κάτσουμε νὰ ἀναζητήσουμε τὶς ἀλήθειες τῆς ἱστορίας, καὶ δὲν φορᾶμε παρωπίδες, τότε θὰ διαπιστώσουμε πὼς εἶναι κοινὲς γιὰ ὅλους μας.
(Παρωπίδες στὴν μελέτη τῆς ἱστορίας σημαίνει ἑρμηνεία γεγονότων. Ἡ μελέτη τῆς ἱστορίας δὲν εἶναι ἑρμηνεία. Εἶναι ἐν σειρᾷ καταγραφὴ τῶν γεγονότων. Ὄχι ὅ,τι θέλουμε… Ὅ,τι βλέπουμε! Ἐὰν φυσικὰ βλέπουμε….)
Ὅλοι μας τώρα πιά, ἄλλος λιγότερο κι ἄλλος περισσότερο, συνειδητοποιοῦμε πὼς ἔχουμε λάβει λάθος πορεία.
Οἱ διαδρομές καταλήγουν σὲ ἀδιέξοδα καὶ οἱ κοινωνίες μας μετατρέπονται σὲ κρεατόμαζες.
Ὁπουδήποτε κι ἐὰν στραφοῦμε διακρίνουμε ἀδιέξοδα καὶ σιγὰ σιγά, ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ τὴν δική του σκοπιά, συνειδητοποιοῦμε πὼς ἐφ΄ ὅσον κάτι «στράβωσε» στὶς ζωές μας, μᾶλλον ἐμεῖς τὸ στραβώσαμε. Συνέχεια
ἕνα τσοῦρμο βλαχομόγγολα, ποὺ στὰ σχολεῖα, ποὺ τὰ ἔστελναν οἱ ξεφτιλισμένοι γονεῖς τους, τὰ εἶχαν γιὰ νὰ δείχνουν οἱ δάσκαλοι πὼς ἦσαν προϊστορικὰ τὰ μαλακισμένα…
Συνέχεια
Μὰ διότι δὲν ὑπάρχει κάτι καλλίτερο νὰ ἀσχοληθοῦμε.
Πολιτικὴ δὲν κάνουν.
Σαχλαμποῦχλες κουδουνισμένες εἶναι ὄλοι τους.
Χρειαζόμεθα κι ὁλίγον γέλιο, νὰ ἀνασάνουμε ἀπὸ τὰ ἀπανωτὰ βάσανα…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς γνωρίζουμε τὸ τὶ ἀκριβῶς παίζει τὸ ἀλεκσέι καὶ στὴν Συνέχεια
