Ξέρεις ἐσύ τί σημαίνει Ἕλλην;;;

Ξέρεις βρέ ΑΤΙΜΕ ἐσύ, πού νυχθημερόν μᾶς γεμίζεις μέ ψέμματα;
Μήπως ξέρεις τί σημαίνει Ἕλλην;;;
Μήπως ἀντιλαμβάνεσαι τό τί σημαίνει Πατρίς;
Μήπως σοῦ ἐπέρασε άπό τόν νοῦ τό τί κρύβει ἡ λέξις Ἑλλάς;
Ἤ μήπως ἐπίστευσες πώς Ἑλλάς εἶναι αὐτό τό κάτι πού κρύβεται μέσα σέ λίγα τετραγωνικά μέτρα συνόρων; Συνέχεια →

Συνεχίζουμε…

Ὅσα ἐμπόδια κι ἐὰν ἐμφανίζονται στὴν διαδρομή μας, ὅσα προβλήματα, ὅσες κακοτοπιές, ἐμεῖς ἔχουμε ἱερὰ ὑποχρέωσιν νὰ ἐξακολουθοῦμε τὴν πορεία μας, γιὰ τὴν ὁποίαν ἔχουμε δεσμευθεῖ, οὔτως ἤ ἄλλως. Ὁ σκοπός μας, ἡ προσωπική μας στόχευσις δῆλα δή, ἡ ὑλοποίησις τοῦ σκοποῦ καὶ τοῦ ὀνείρου μας, ΔΕΝ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ κατευθύνσεις ἤ νὰ ἀνακόπτεται, ἐπεὶ δὴ διάφοροι παράγοντες δημιουργοῦν δυσκολίες. Συνέχεια →

Πρῶτα νὰ πληρώσουν οἱ «νταβατζῆδες» καὶ μετὰ ἐμεῖς!!!

Ἂς τολμήσῃ ἐφοριακὸς ὑπάλληλος ἢ ἔφορος, πίσω ἀπὸ τὸ «κάνω τὴν δουλειά μου», νὰ στείλῃ κατασχετήριον σὲ πολίτη, πρὶν τὰ πάρουν ὅλα ἀπὸ τοὺς νταβατζῆδες τους…
…καὶ θὰ γελάσῃκάθε πικραμένος!
Συνέχεια →

«Ἐτοῦτος ὁ λαὸς γονατίζει μόνον ἐμπρὸς στοὺς νεκρούς του…»!

29η Ὀκτωβρίου 1941. Πενῆντα ἢ ἑξῆντα ἀνάπηροι, μὲ τὰ πόδια ἢ τὰ χέρια κομμένα, ἄλλοι μὲ τὰ καροτσάκια των καὶ ἄλλοι μὲ τὶς πατερίτσες των, ἐνεφανίσθησαν ἐμπρὸς εἰς τὸ Μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου… 

Οἱ καραμπινιέροι, οἱ ὁποῖοι ἐφρουροῦσαν ἀκόμη ἐκεῖ, ἀπεπειράθησαν εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ τοὺς ἐμποδίσουν. Ἀλλ’ ἦτο τόσον ἐπιτακτικὴ καὶ περιφρονητικὴ ἡ χειρονομία, μὲ τὴν ὁποίαν οἱ ἐπί κεφαλῆς ἀνάπηροι τοὺς διέταξαν -ναί, τοὺς διέταξαν!- νὰ παραμερίσουν, ὥστε ὑπεχώρησαν καὶ τοὺς ἄφησαν νὰ περάσουν…  Συνέχεια →

Ἕνας (μικρός) στόχος τὴν φορά.

Ἕνα  βῆμα τὴν φορά.
Ὅλη ἡ ζωή μας, ἀπὸ παιδιὰ ἀκόμη, ἀποτελεῖται ἀπὸ πολλὰ μικρὰ βήματα.
Κάθε βῆμα κάπου μᾶς ὁδηγεῖ.
Ἄλλοτε αὐτὸ συμβαίνει συνειδητῶς κι ἄλλοτε ὄχι.
Καὶ στὶς περισσότερες φορὲς ΔΕΝ συμβαίνει συνειδητῶς. Συνέχεια →

Ἐπιμένοντας.

Ἡ μεγάλη διαφορὰ ποὺ ἔχει ὁ ἐπιτυχημένος ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν ἀποτυχημένο, εἶναι στὴν ἐπιμονή.

Οὐσιαστικῶς ἡ δέσμευσίς μας, σὲ ἕναν στόχο, ὁποιονδήποτε, μαρτυρᾶ τὸ ἐὰν πράγματι θέλουμε, ἤ ὄχι, νὰ ὑλοποιήσουμε αὐτὸν τὸν στόχο.
Καὶ εἶναι γεγονὸς πὼς αὐτοὶ ποὺ ἐπιτυγχάνουν τοὺς στόχους τους, ὁπλίζονται μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονή! Συνέχεια →