Ἠ …μαγικὴ συνταγὴ γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ξεπεράσουμε τὰ ὅποια ἐμπόδια, ποὺ μᾶς παρουσιάζονται στὴν ζωή, εἶναι τὸ νὰ μποροῦμε νὰ ἐλέγξουμε καὶ νὰ διαχειριστοῦμε τοὺς ὅποιους φόβους μας. Οὐσιαστικῶς εἶναι ἡ ἀπόφασις ποὺ ὀφείλουμε νὰ λάβουμε, γιὰ τὸ ἐὰν πράγματι εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ θυσιάσουμε ἀκόμη καὶ τὴν ζωή μας, γιὰ αὐτὰ ποὺ ἐπιθυμοῦμε καὶ πιστεύουμε, ἤ γιὰ τὸ ἐὰν ΔΕΝ τὰ δικαιούμαστε. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Εἶμαι ἤ …νομίζω πώς εἶμαι;
Ἡ ἐπίγνωσις τοῦ ποιὸς εἶμαι, τὸ ΓΝΩΘΙΣΕΑΥΤΟΝ οὐσιαστικῶς τῶν παππούδων μας, εἶναι μία μεγάλη διαδρομή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὀ Ἄνθρωπος διαρκῶς μαθαίνει…
Μὰ ὄταν κάποιος μπαίνῃ σὲ αὐτὴν τὴν πορεία, τότε σιγὰ σιγά, ἀλλὰ σταθερά, ἀρχίζει νὰ ἀποκτᾷ ἐπίγνωσιν τοῦ ποιὸς εἶναι, σὲ ὅλες του τὶς ἐκφράσεις.
Αὐτὴ ἡ κατάστασις ἀρχίζει καὶ δίδει στὸ ἄτομο τὴν ἱκανότητα νὰ ἀναγνωρίζῃ τὰ καλά του καὶ νὰ «σκαλίζῃ» τὰ κακά του, πρὸ κειμένου νὰ τὰ ἐλέγξῃ καὶ νὰ τὰ ἐξαλείψῃ.
Τέτοιοι Ἄνθρωποι εἶναι ἐλάχιστοι γύρω μας καὶ συνήθως «ἐκπέμπουν» ἕναν ἀέρα αὐτοπεποιθήσεως, ποὺ βασίζεται στὴν αὐτογνωσία. Συνέχεια
Γιά ποῦ τό ἔβαλα;
Ἡ πιὸ συχνὴ κατάστασις ποὺ βιώνουμε σὰν ἄνθρωποι, εἶναι ἠ αἴσθησις τοῦ …«δὲν ξέρω ποῦ πάω».
Ἀφηνόμεθα, ἀπολαμβάνουμε στὸν βαθμὸ ποὺ μποροῦμε, γλεντᾶμε, γευόμεθα ἀλλὰ σπανίως γνωρίζουμε τὸ ΓΙΑΤΙ τὰ κάνουμε ὅλα αὐτά.
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ΔΕΝ γνωρίζουμε τὸ γιατί, πολλὲς φορὲς ἀκροβατοῦμε ἐπικίνδυνα, δίχως νὰ μποροῦμε νὰ προσδιορίσουμε τὸ γιατί, ἀλλὰ οὔτε καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ἐὰν ἁπλῶς γνωρίζαμε τὸν λόγο ὑπάρξεώς μας, τότε καὶ οἰ ἀκροβασίες θὰ ἦσαν …περιττές!!! Συνέχεια
Φιλία…!!!
Φίλοι δὲν εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ συναναστρεφόμεθα καθημερινῶς, σὲ κάθε μας κοινωνικὴ δραστηριότητα…
Καὶ κατὰ πάσαν πιθανότητα ΔΕΝ θὰ γίνουν ποτὲ φίλοι μας ὅλοι αὐτοί…
Φίλοι εἶναι μόνον αὐτοὶ ποὺ ἡ καρδιά μας τοὺς μετατρέπει σὲ …ἀδελφούς, συμπολεμιστές, συνταξειδιῶτες!!!
Γιατί ἡ καρδιά καί ὄχι ἠ λογική; Συνέχεια
Ἀτομική ἤ ὁμαδική ἔκρηξις;
Γιὰ νὰ συμβῇ σὲ μίαν κοινωνία μία ἔκρηξις, πραγματική, πρέπει νὰ συμπράξουν πολλοί, μὲ τὴν αὐτὴν ἀνίληψιν, τοὺς αὐτοὺς στόχους καὶ τὰ αὐτὰ ὄνειρα.
Σὲ ἕναν τόπο ὅμως, σὰν τὸν δικό μας, ποὺ ἰσχύουν ταὐτοχρόνως τά:
- «Ὁ θάνατός σου, ἠ ζωή μου…»
- «Ὁ σώζων ἐαυτὸν σωθήτω…»
- «Ἠ δική μου ἀλήθεια εἶναι ἀλήθεια, ὄχι ἠ δική σου…»
Παραίτησις;
Κάποιες στιγμές, ποὺ ἡ κούρασις καὶ ἡ κόπωσις μᾶς καταβάλλουν, κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς ἐπιλέγουν τὴν παραίτησιν.
Ἔτσι λοιπὸν καταλήγουμε στὸ νὰ βλέπουμε διαρκῶς νὰ αὐξάνονται οἱ αὐτοκτονίες, οἱ καταθλίψεις καὶ οἱ παθητικότητες.
Τὰ συναντοῦμε πλέον καθημερινῶς ὡς φαινόμενα, σὲ ὅλες τους τὶς μορφές καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις τοῦ βίου μας…
Συνέχεια