Ποιός ἦταν τότε στήν ἐξουσία; Τό μΠΑτΣΟΚ;
Ποιός ἔδιδε τίς ἐντολές γιά τήν χρήσιν χημικῶν τότε; Τό μΠΑτΣΟΚ; Διά χειρός Παπουτσῆ καί Χουντοχοΐδου;
Ἔ λοιπὸν τίποτα δὲν ἄλλαξε.
Πάλι τὸ μΠΑτΣΟΚ κυβερνᾶ, πάλι τὰ ἴδια σκ@τόμουτρα στὴν ἐξουσία ἀποφασίζουν ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ νὰ ἀποκοψουν κατοίκους ἀπὸ τὸ φυσικό τους περιβᾶλλον.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Μὲ κουράσατε!
Διότι μόνον γιὰ τὰ χίλια κακὰ τῆς μαύρης μας Μοίρας γράφετε.
Διότι ὅλοι οἱ ἀνεγκέφαλοι ἔχουν πέσει ἐπάνω μας γιὰ νὰ μᾶς καταπιοῦν.
Διότι κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς ἔχει γίνει ἕνας μηχανισμὸς ἐκρηκτικός, ἕτοιμος νὰ πάρῃ μαζί του, στὸν ἄλλον κόσμο, κάθε ζωντανὸ ὀργανισμὸ σὲ ἀκτίνα μερικῶν χιλιομέτρων.
Γιατί σᾶς μαθαίνουν τουρκικά κι ὄχι πομακικά;
Ἤ ἔστᾦ Ἑλληνικά;
Θὰ σοῦ πῶ ἐγὼ κορίτσι μου…
Διότι ἡ Θράκη θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς γείτονες ὥς ἐπαρχία τους.
Διότι ἐκεῖ ἔχει συμβεῖ ἡ μεγαλυτέρα συναλλαγὴ «κουκιῶν» (ψήφων) ἀπὸ «ἀνθρώπους» (καὶ κτήνη νὰ τοὺς λέγατε, μέσα θὰ πέφτατε!!!) ποὺ δὲν ἔχουν συνείδησιν, δὲν ἔχουν πατρίδα, δὲν ἔχουν θεό.
Συνέχεια
Ἡ «Ἑλλάδα» τῆς ξεφτίλας!
Τὶς εἰδήσεις ἀπὸ τὸ «καλλιτεχνικὸ» στερέωμα μοῦ τὶς ἔφερε ἡ Μαρία.
Βλέπετε, ἀπὸ τὴν μία ἡ δωδεκαετὴς ἀποχή μου ἀπὸ τὴν τηλεόρασι, ἀπὸ τὴν ἄλλην ἡ καθημερινή μου ἐνασχόλησις μὲ ἄλλου εἴδους ζητήματα, μὲ ἔχουν φέρει σὲ ἕνα σημεῖον ποὺ δὲν «βλέπω» καὶ τὴν ἄλλην πλευρά, αὐτὴν τῆς ξεφτίλας.
Διάβαζα λοιπόν, κατόπιν ἐνημερώσεως τῆς Μαρίας, γιὰ τὰ καμώματα τοῦ Ῥέμου.
Συνέχεια
Αὐτοί εἶναι οἱ Ἕλληνες, αὐτή εἶναι ἡ Ἑλλάδα
Ὅτι κι ἄν κάνουν δέν θά κατορθώσουν νά μᾶς κάνουν νά μήν εἴμαστε ἐθνικά ὑπερήφανοι γιά τήν καταγωγή, τόν πολιτισμό, τήν γλῶσσα, τήν πατρίδα μας. Εἴμαστε οἱ πρῶτοι. Οἱ καλλίτεροι ὅλων καί τό ἀποδεικνύουμε κάθε μέρα, ἔστω κι ἄν μᾶς βἀζουν «τρικλοποδιές».
Χάνουμε μάχες, τόν πόλεμο, ὅμως θά τόν κερδίσουμε. Αὐτό εἶναι ὑπόσχεσις!
…………
Μῖσος κι ὀργή….
Πρὸ μερικῶν μηνῶν μᾶς εἶχε περιγράψει ὁ Μίκης τὸ πῶς φανταζόταν τὴν «Ἑλλάδα». Μᾶς μίλησε γιὰ τὸ πῶς εἶχε δομήσει μέσα του κάθε βῆμα τῶν «Σπιθῶν» ἀπὸ τὸ Ἄλφα ἔως τὸ Ὠμέγα.
Πρέπει λοιπόν να ξέρεις καλά, εσύ και όσοι σε ακολουθούν, ότι δημιουργώντας μέσα από το τίποτα το Άλφα, είχα από την αρχή μέσα στη σκέψη μου το Ωμέγα και όλη τη διαδρομή που θα πρέπει να διανύσουμε γράμμα-γράμμα, βήμα-βήμα για να φτάσουμε στο στόχο μας. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι ο ρόλος μου δεν σταματά στο «ο Εμπνευστής» όπως με Συνέχεια