Κυττᾶς γύρω σου καὶ τρομάζεις, διότι ἡ ἀξιοπρέπεια ἐγκαταλείπει ἕναν λαὸ κι ἕναν τόπο…
Ντρέπεται κι αὐτή… Ἀποχωρεῖ… Κάποιοι, ἐλάχιστοι, ποὺ ἀκόμη τολμοῦν νὰ τὴν ὑπερασπίζονται, φαντάζουν γραφικοὶ ἢ ἀκόμη καὶ ἀντικοινωνικοί… Μὰ αὐτοί, οἱ ἐλάχιστοι, δὲν πατοῦν στὴν ἀσφάλεια καὶ στὴν ὁμοιομορφία της ἰσοπεδωτικότητος… Πατοῦν στὸ Ὄνειρο καὶ στὴν Τόλμη του…
Ἀλλά πῶς νά διαφυλαχθῇ ἡ Ἀξιοπρέπεια ἀπό δεσμῶτες;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ὥρες προσεκτικῆς προετοιμασίας…
Ὅλοι μας γνωρίζουμε μέσα μας πὼς ἡ θύελλα, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἐδῶ καὶ χρόνια εἰσήλθαμε, κορυφώνεται ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος. Τὸ γνωρίζουμε καλὰ καὶ καθημερινῶς, ὅσο οἱ καταῤῥεύσεις κμεγιστοποιοῦνται, τόσο περισσότερο συνειδητοποιοῦμε πὼς μὲ σύντροφο τὴν ἀγωνία καὶ τὸν φόβο δὲν θὰ μπορέσουμε να ἀντιμετωπίσουμε τὰ ὅσα ἔρχονται. Κι ἐπεὶ δὴ ἀκριβῶς ἀγνοοῦμε τὸ μέγεθος καὶ τὸ εἶδος αὐτῶν ποὺ ἔρχονται, εἶναι πολὺ περισσότεροι οἱ τομεῖς τῆς προετοιμασίας μας, ἀρχῆς γενομένης πάντα ἀπὸ τὴν ἐσωτερική μας. Συνέχεια
Ὑπεύθυνοι εἴμαστε μόνον γιὰ τὶς δικές μας πράξεις
Ὄχι γιὰ τὶς πράξεις τῶν ἄλλων. Οὔτε κἂν γιὰ τὶς πράξεις τῶν παιδιῶν μας. Εἰδικῶς δὲ γιὰ τὰ παιδιά μας, γιὰ τὰ ὁποία οὔτως ἢ ἄλλως, λόγῳ τῆς γονεϊκῆς μας σχέσεως μαζύ τους, κουβαλᾶμε, σὲ ὅλην τὴν ζωή μας, μίαν εὐθύνη ποὺ περισσότερο τὰ βαραίνει καὶ τὰ πνίγει παρὰ τὰ ἀνακουφίζει, καθιστῶντας τα ἀνίκανα νὰ διαχειρισθοῦν καταστάσεις πού, σὲ κάποιες φορές, ἀφοροῦν ἀκόμη καὶ στὴν ἰδίαν τους τὴν ζωή. Συνέχεια
Ζωντανεύοντας τὸν σκοπό μας…
Βυθισμένοι στὴν καθημερινότητα, ξεχνᾶμε τοὺς σκοπούς μας…
Συχνά-πυκνά, λόγῳ τῶν καθημερινῶν πιέσεων, τοῦ ἄγχους καὶ τῆς ῥουτίνας, λησμονοῦμε τὰ ὅσα μεγάλα καὶ σπουδαία θὰ θέλαμε νὰ συμβοῦν στὸν κόσμο μας. Περισσότερο ἀπὸ ὅλα ὅμως λησμονοῦμε τὸν δικό μας ῥόλο καὶ τὸ δικό μας μερίδιον εὐθύνης, ἀφήνοντας ἔξω ἀπὸ τὰ σχέδιά μας τὰ ἀναγκαία, ποὺ ὀφείλουμε νὰ πράξουμε πρὸ κειμένου νὰ πλησιάσουμε, ὅσο τὸ δυνατόν, στοὺς σκοπούς μας. Συνέχεια
Γιατὶ μόνον μέσα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἔρχεται ἡ Ἐλευθερία…
Ἔχοντας πίσω μας αἰώνες ἐπὶ αἰώνων διωγμῶν, παραπληροφορήσεως, ψεύδους, ἀνηθικότητος, ἀδικίας καὶ ἀσυδοσίας, σιγὰ σιγά, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἀντιλαμβάνονται τὰ στοιχειώδη, καταλήγουν εὐλόγως σὲ ἕνα καὶ μόνον συμπέρασμα: ἡ Ἐλευθερία τοῦ Ἀνθρώπου ὁδηγεῖ στὶς ἀξίες ποὺ ἐχάραξε καὶ ὁριοθέτησε ἡ Ἑλλάς!!!
Ἰδεολογική, ἠθική, πεποιθησιακὴ ἀπογύμνωσις…
Ἕνα σημεῖον «κλειδί» ποὺ ὅλοι μας κουβαλᾶμε, θέλοντας καὶ μή, εἶναι τὸ προσωπικό μας σύστημα πεποιθήσεων ποὺ ἐμπεριέχει ἀπὸ θρησκευτικὲς δοξασίες ἔως πολιτικὲς καὶ ἐθνικές, ποὺ ὅμως πλέον ἀποδεικνύονται σαθρές. Ὄχι διότι εἶναι ὀρθὲς ἢ λάθος, ἀλλὰ διότι ὅλες οἱ κρατικὲς δομὲς τὶς ἀποδομοῦν συστηματικά, ἀποδεικνύοντας πὼς περάσαμε σὲ μίαν νέαν ἐποχή, μὲ νέου εἴδους πολῖτες καὶ νέες ἀντιλήψεις.
Δῆλα δή… Τώρα τὸ «συμφέρον» τῶν κρατικῶν μηχανισμῶν δὲν θέλει πολῖτες ἀλλὰ ἀντί-πολῖτες. Συνέχεια