Καλά, δὲν μὲ χαλᾶ τίποτα πιά!
Ὅσα κι ἐὰν δῶ, ὅπου κι ἐὰν τὰ δῶ, θὰ τὰ ἀντέξω.
Αὐτὸ βέβαια ποὺ καταντᾶ εἰρωνία εἶναι τὸ «δίκαιον τοῦ ἀγῶνος» κάποιων, εἰς βάρος κάποιων ἄλλων.
Κατὰ πῶς φαίνεται αὐτὸς ὁ ἀγών, ὅπως τοὺς τὰ εἶπαν, ἀφορᾷ μόνον σὲ δικαιώσεις τμημάτων τῆς κοινωνίας μας. Μικρά, πολὺ μικρά, πάρα πολὺ μικρά…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κατάῤῥευσις
Τά ψυχιατρεῖα τελειώνουν στήν χώρα μας;
Εἶχα μίαν πάρα πολὺ σοβαρὴ καταγγελία ἀπὸ φίλη, ἡ ὁποία μοῦ ἀνέφερε πὼς τὰ ψυχιατρεῖα ἔχει προαποφασισθῇ στὴν χώρα μας νὰ κλείσουν.
Ἤδη, κατὰ τὴν καταγγελία πάντα, οἱ ἀπολύσεις προσωπικοῦ στὸ Δημόσιο Ψυχιατρεῖον Ἀθηνῶν ἔχουν ξεκινήσῃ. Δὲν ὑπάρχει πλέον καμμία περίπτωσις, κατὰ τὴν καταγγέλλουσα πάντα, νὰ ἀλλάξῃ αὐτό, διότι εἶναι ἀπόφασις τῆς τρόικα.
Πλιάτσικου συνέχεια.
Ἔκλεψαν προτομὴ βάρους 200 κιλῶν. Τὸ πῶς τὴν ἔκλεψαν, τὸ πῶς τὴν μετέφεραν καὶ τὸ ποῦ τὴν πῆγαν εἶναι θέματα ποὺ χρειάζονται ἀπαντήσεις, ἀλλὰ ἀδυνατῶ! Ἄς κάνῃ κάτι καὶ ἡ ἀστυνομία ἐπὶ τέλους.
Ἔκλεψαν ὅλον τὸν καρπὸ ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγούς, ταχύτατα καὶ δίχως νὰ προλάβουν νὰ πάρουν ἀνάσα οἱ πραγματικοί τους ἰδιοκτῆτες.
Ἔκλεψαν καύσιμα.
Ἔκλεψαν τὴν ἐλιὰ (λένε) τοῦ Πλάτωνος.
Ἔκλεψαν πορτοφόλια, χρυσοχοΐα, αὐτοκίνητα, καυσόξυλα, χρήματα…
Κι ὅμως …ἡ συντέλεια τῆς ἀνθρωπότητος, ἔχει ἔλθει ἐδῶ καὶ καιρό…
Κάθε φορά που θα διαβάσω κάτι, που θα αποτελεί «μπουνιά στο στομάχι»..κάθε φορά λέω, πως πιο κάτω δεν υπάρχει..
Πως ο άνθρωπος έχει φτάσει στις εσχατιές της υπάρξεώς του ως «ανθρώπινο» ον, ότι κι αν περικλείει ο όρος αυτός..
Κι όμως, πάντα κάτι θα κάνει ο ….«άνθρωπος» και θα κάνει την έκπληξη..
Κομματοκρατία καὶ πράττειν ἄλογα!
Ἐγὼ τὸν γουστάρω τὸν Μαυρογιαλοῦρο… Τοὺς ἄλλους δὲν γουστάρω…
Στὶς δύσκολες ἡμέρες ποὺ διαβιοῦμε τὸ κυριότερον μέλημά μας ἔχει καταντήσῃ νὰ εἶναι ἡ ἀναζήτησις κομμάτων, προσώπων καὶ κινημάτων ποὺ θὰ μᾶς βγάλουν ἀπὸ τὰ ἀδιέξοδα.
Κυττᾶμε δεξιά, κυττᾶμε ἀριστερά, κυττᾶμε στὸ κέντρο… Κάπου κυττᾶμε… Καὶ θέλουμε, ἔχουμε ἀνάγκη νὰ πιστεύουμε, πὼς ἡ ὅποια μας ἐπιλογὴ θὰ εἶναι καὶ λύσις…
Ὅμως αὐτὴ ἡ λύσις καταλήγει συντόμως νὰ …μὴν εἶναι λύσις!!!
Δῆλα δὴ πρέπει ξανὰ καὶ ξανά, νὰ περνᾶμε ἀπὸ τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, πονῶντας ὅμως πάντα πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν Συνέχεια
Τά δοσίλογα ἀπανθρωπάρια ἐπιταχύνουν τό τέλος τους
Νερό στό μύλο τῆς λαϊκῆς ὀργῆς ῥίχνει, τελευταίως, ἡ τρικομματική – τριτοκοσμική κυβέρνησις (λέμε τώρα). Τό πότε αὐτή ἡ ὀργή θά ξεσπάσῃ εἶναι σίγουρο ὅτι εἶναι πολύ κοντά.
Κάθε μέρα εὑρίσκεται μέ τήν πλάτη στόν τοῖχο καί κάθε μέρα ἐπιλέγει πραξικοπηματικά νά ἀντιδράσῃ. Μέχρι πότε μπορεῖ νά τό κάνῃ; Συνέχεια