Δὲν τὴν θέλουμε νὰ τὴν ξαναδοῦμε ΠΟΤΕ ἐμπρός μας!! ΠΟΤΕ!! Καὶ ἰδίως στὸ Ναύπλιο!
Δὲν τὴν θέλουμε τὴν τουρκική σημαία δήμαρχε, διότι αὐτὸν τὸν βρᾶχο τὸν ἔχουν ποτίσει λίμνες αἵματος Ἑλλήνων, σφαγμένες ἀπὸ τουρκικό γιαταγάνι.
Δὲν τὴν θέλουμε τὴν τουρκικὴ σημαία δήμαρχει, διότι μᾶς προσβάλλει. Μᾶς κτυπᾶ καὶ μᾶς τσακίζει τὸ φιλότιμο. Συνέχεια
Καλό ἐρώτημα… Τί γυρεύουμε ἐδῶ;
Πρὸ χθὲς δημοσίευσα ἕνα ἄλλο κείμενο, τοῦ Τάκη Μίχα (Ποῦ ἤσουν ἀγανακτισμένε;) καὶ μᾶλλον κάποιοι ἐνοχλήθηκαν. Γιατί; Μήπως δὲν εἶναι μία πραγματικότης ὅλο αὐτό;
Δὲν ἀμφισβητῶ αὐτοὺς ποὺ κατεβαίνουν στὶς πλατεῖες ὡς ἐξ-ὀργισμένοι. Εἰλικρινῶς καὶ ἐντίμως ὅμως. Ἀμφισβητῶ ὅλο αὐτὸ τὸ τερατούργημα ποὺ στήθηκε ὡς κάτι «φυσικό» ἐν ὧ παρέμεινε ὡς ὕβρις μέσα στὴν κοινωνία μας νὰ τὴν καταστρέφῃ. Δὲν μπορεῖ ὁ Λάκης ποὺ στὰ 35 του πῆρε σύνταξι καὶ γενναῖο ἐφ ἄπαξ, νὰ μοῦ βγαίνῃ ὡς Συνέχεια
Τό πρωί λαβαμε στό ἠλ. ταχυδρομεῖο τό μήνυμα (ἄρθρο) πού παραθέτω πιό κάτω. Οἱ διαδηλώσεις στήν Ἀθήνα, κυρίως, συνεχίζονται ἀλλά ἀνταπόκρισις δέν ὑπάρχει ἀπό μέρους τῆς πολιτείας (φωνή βοώντος ἐν τῆ ἐρήμω σάν νά λέμε). Ἡ ἐξουσία ἔχει καταντήσει αὐτιστική γιά τούς δικούς της λόγους. Οὔτε μία κίνησις. Μία προσπάθεια, ἔστω, νά συζητήση μέ τούς διαδηλωτές. Τί γίνεται ὅταν μιλᾶς κάπου καί δέν εἰσακούγεσαι; Ἤ σηκώνεσαι καί φεύγεις (γιά νά ἀντιδράσης κάπως ἀλλοιῶς στό μέλλον) ἤ χτυπᾶς τήν πόρτα πιό δυνατά. Ἴσως οἱ διαδηλωτές τῆς πλατείας Συντάγματος νά ἐπέλεξαν τό δεύτερο. Τουλάχιστον, γίνεται προσπάθεια νά κλιμακωθοῦν οἱ ἀντιδράσεις. Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι ἔχουν σκεφτεῖ καί τό ἀποτέλεσμα τῶν κινητοποιήσεων τους. Πολλές φορές ἡ κατάστασις γίνεται χειρότερη! Συνέχεια
ΑΓΩΝΙΑ για τον Καθηγητή Δρ. Άρη Πουλιανό και τον
Αρχάνθρωπο του Σπηλαίου των Πετραλώνων
Χαλκιδικής
Ύπουλο, πολυμήχανο, πολύπλευρο, φονικό και καλά συντονισμένο το συμβόλαιο θανάτου, γενοκτονίας, εξόντωσης και οριστικής εξαφάνισης του Έλληνα και της Ελλάδος. Κάθε ίχνος της δημιουργικής μας παρουσίας, χιλιάδες τώρα χρόνια σε αυτόν τον όμορφο, πολύπαθο και πολύ αγαπημένο μας τόπο.
Ἕνα σκληρό κείμενο ἀλλὰ ἔντιμο.
Ἀφιερωμένο σὲ κάθε «ἀγανακτισμένο» κι ἀγανακτισμένο. Μήπως, ἐςτω καὶ τώρα, σκεφθοῦμε… Δὲν εἶναι καὶ τόσο ἀργά… Διότι ἐὰν δὲν κυττάξουμε μέσα μας… Ἐὰν δὲν ἀντιληφθοῦμε τὶς εὐθύνες μας.. Ἐὰν δὲν ἀναγνωρίσουμε τὴν δική μας συμμετοχή καὶ πάντα γιὰ ὅλα φταῖνε ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐκτὸς ἀπὸ ἐμᾶς, μὴν Συνέχεια
H συμβολική δυναμική αυτονόμηση της Γαλανόλευκης, που σαρώνει τις πλατείες και πως η αριστερά απέτυχε να επιβάλλει τη “δικτατορία του λαθρομετανάστη”.
Το κεντρικό στοιχείο που ανέδειξε τη μαζικότητα και τον αυθορμητισμό της “άνω” πλατείας Συντάγματος και την ξεχώρισε από τη μιζέρια των πάγκων “φοιτητικών εκλογών” και αριστερών καυγάδων των “σκηνιτών…” της “κάτω”, -η οποία εκφυλίζεται γοργά, όπως πανθομολογούν σε “λαϊκές συνελεύσεις” και σάιτ- είναι αδιαμφισβήτητα η καταλυτική παρουσία της Γαλανόλευκης. Συνέχεια
