Ὁ George Orwell ξεκίνησε σὰν ἀριστερὸς τὴν δεκαετία τοῦ 1930 .
Ἐπεσκέφθη λοιπὸν τὰ ὀρυχεία τῆς βορείου Ἀγγλίας καὶ διεπίστωσε, μὲ τρόμο, τὶς συνθῆκες ζωῆς τῶν ἀνθρακωρύχων. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κοινὴ λογική!
Ὥρα νὰ ἀπενοχοποιήσουμε τὰ ξενῦκτια τῶν νέων…
Ὅσο ἤμασταν νέοι (δὲν λέω πὼς γεράσαμε… Ἁπλῶς ὡριμάσαμε…) ἤμασταν κι ἄτρωτοι. Θεοί… Δὲν μᾶς ἄγγιζε κάτι…
Συζητοῦσε μὲ τὸν υἱὸ τῆς Φ., τὸν Δ., 17 ἐτῶν παλληκάρι!
Τὸν ἔκανα νὰ μοῦ δόσῃ τὸν λόγο του γιὰ κάτι.
Τώρα ποὺ ἀνδροποιεῖται εἶναι νομοτελειακὸ τὸ ὅτι θὰ βγαίνη μὲ τοὺς φίλου του γιὰ νὰ διασκεδάσουν.
Μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, λογικά, σὲ ἕναν περίπου χρόνο, θὰ πάρουν δίπλωμα ὁδηγήσεως.
Συνέχεια
Γιὰ τὶς ζωὲς ὅλων μας
Μὲ ἀφορμὴ τὸ πολύνεκρο δυστύχημα στην ἐθνικὴ ὀδὸ προχθὲς τὸ ἀπόγευμα, καλὸ θὰ εἶναι νὰ εἰπωθοῦν καὶ μερικὲς ἀλήθειες. Καὶ αὐτὸ γιατὶ σὲ πολλὰ σχόλια συνανθρώπων μας σὲ διάφορες σελίδες ποὺ ἀναπαράγουν τὸ γεγονός, διαβάζω διάφορα. Συνέχεια
Δὲν σκοτώνουν τὰ «ὀνόματα»
Ἐχθὲς ἡ Μοῖρα θέλησε νὰ πάρῃ τρεῖς; τέσσερις; ζωὲς ἀπὸ τὸν δρόμο.
Μία τραγικὴ κατάληξις γιὰ αὐτοὺς καὶ τοὺς οἰκείους τους.
Δὲν θέλησα νὰ τὸ σχολιάσω πέραν ἀπὸ τὴν διαπίστωση τῆς τραγικότητος τοῦ συμβάντος.
Εἶδα -ὅμως- πολλὰ σχόλια γεμάτα σαρκασμό, χαιρεκακία, εἰρωνεία…
Συνέχεια
Ὑπηρετώντας ἕνα ὑβρίδιον-κράτος
Ἀπορίες:
Τί δουλειά ἔχει ὁ κάτοικος τῆς Ἑρεικούσης, τῆς Καστοριᾶς, τοῦ ΚάτωΝευροκοπίου, τῆς Γλαύκης, τῆς Ἄνω Βυρσίνης, τοῦ Ὁρμενίου, τῶν Οἰνουσῶν, τοῦ Ἀγαθονησίου καί τοῦ Καστελλορίζου ἀλλὰ καὶ γενικῶς ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς ὁριογραφμμῆς καί ἐπαρχίας, νά φορολογεῖται γιά τά ἔργα ἤ τίς παραλήψεις τῶν κατοίκων τοῦ Λεκανοπεδίου Ἀττικῆς ἤ τῆς εὑρυτέρας περιοχῆς Θεσσαλονίκης; Συνέχεια
Δύναμις καταναλωτοῦ
Ἡ θεία μου (ἀδελφὴ τοῦ πατέρα μου), ὑπῆρξε στὴν μακρυὰ ζωή της (93) ἐξόχως ἐπιλεκτική.
Ἤθελε τὰ χρήματά της νὰ πιάνουν τόπο καὶ νὰ ἐπιβραβεύῃ καλλιτέρους. Συνέχεια