Μᾶλλον ποτέ!
Τὸ παρακάτω μοῦ ἔστειλε ὁ ἀγαπητὸς Στέφανος καὶ κρίνω πὼς πρέπει νὰ τὸ μοιραστῶ καὶ μὲ ἄλλους. Εἶναι μία ἁπλῆ, ἁπλούστατη καὶ ξεκάθαρη παρουσίασις τῶν ὅσων θὰ ζήσουμε. Μὲ ἁπλᾶ μαθηματικά!!! (Μὴν βαρεθῆτε νὰ τὸ διαβάσετε, τοὐλάχιστον αὐτοὶ ποὺ ἀντιλαμβάνονται στοιχειωδῶς τὰ οἰκονομικά. Ἐδῶ τὰ κατάφερα ἐγώ, ποὺ εἴπαμε… πάσχω!!!)
Ὁ άγαπητός διαδικτυακὸς φίλος Ἀντώνης Ἀνδρουλιδάκης μοῦ ἒστειλε πρό ὁλίγου τίς σκέψεις του ἀναφορικῶς μέ τά δάνεια τῶν “δημοσίων” ταμείων μας, τούς “διαχειριστές” τους καί τά ὃσα ἀναμένουμε λίαν συντόμως.
Θά ἒλεγα ὃτι μέ πρόλαβε!
Ἢθελα νά γράψω γιά τήν σχέσι πού ἒχουν κάποια γεγονότα πού ζοῦμε σήμερα μέ κάποια ἂλλα, πρό 190 ἐτῶν, πού παρέδωσαν τήν πατρίδα μας στά χέρια ἀετονύχιδων καί κομπιναδόρων.
Θά θυμηθῶ μόνον ἓνα περιστατικό καί θά ἀφήσω τόν Ἀντώνη νά τά πῇ καλλίτερα καί ἀναλυτικότερα.
Πολλοί ἀγωνιστές, μετά τήν ἂφιξι τῶν δανείων στά χέρια τῶν τότε κυβερνώντων, ἒγιναν ὑποχείρια τους καί αἰχμή ἑνός δόρατος πού ὁδήγησε στίς γνωστές ἐμφύλιες διαμᾶχες! Μεταξύ αὐτῶν καί ὁ Παπαφλέσσας. Στήν μνήμη μας παραμένει ὡς ἣρως γιατί πέρασε μέσα ἀπό τήν κάθαρσι μέ τήν θυσία του στό Μανιάκι. Ἀλλά τό χρῆμα κι ὁ παράς ἦταν κακός σύμβουλος καί φίλος του….
Ὃταν λένε ἀποκρατικοποιήσεις, μήπως ἐννοοῦν τό ξεπούλημα τῆς ΚΡΑΤΙΚΗΣ περιουσίας; Τό ὁλοκληρωτικό ξεπούλημα τῆς Ἑλλάδος;
Πρό μερικῶν ὡρῶν ἒγραφα γιά τούς μαυραγορῖτες πού πλάκωσαν στό κέντρο τῶν Ἀθηνῶν καί “ἀγοράζουν” (ἢ ὀρθότερα ἁρπάζουν) γιά ἓνα κομμάτι ψωμί, οἰκογενειακά κειμήλια καί ταυτοχρόνως ἓνα κομμάτι τῆς προσωπικῆς ἱστορίας τῶν Ἑλλήνων.
Εἶναι ἡ τρίτη φορά μέσα σέ λίγες ἡμέρες πού διαβάζω κάτι γιά τούς συγχρόνους μαυραγορῖτες…
Τά μηνύματα πού λαμβάνω εἶναι ἀσαφή, ἀλλα ψάχνοντας στό διαδίκτυο διεπίστωσα πώς ἒχουν λάβει κι ἂλλοι παρόμοιες καταγγελίες καί πληροφορίες.
Ἐὰν ἀληθεύῃ, λέω ἐὰν, σκέφτομαι πολύ σοβαρά νά ἀναπαράξουμε αὐτά ποὺ οἱ παπποῦδες μας ἐπεφύλαξαν γιά τούς προκατόχους τους πρό μερικῶν δεκαετιῶν…
Δέν ἀνέχομαι, ἓνας λαός πού ἒχει πληρώσει τόσες φορές μέ τό αἷμα του καί τόν ἱδρῶτα του τήν ἐλευθερία του, νά τοῦ τήν ὑποσκάπτουν καί νά τοῦ εὐτελίζουν τήν ζωή κάτι τομάρια στόν βωμό τοῦ χρήματος.
Ἡ σύμβασις COOPER μέ ἀπησχόλησε, ὃπως καί ἀρκετούς ἂλλους φαντάζομαι. Μόλις ὃμως κατάφερα νά τήν μελετήσω καί νά σᾶς μεταφέρω τίς πληροφορίες πού ἀπεκόμισα. Ἐδῶ κι ἀρκετόν καιρό τὴν ἀναζητοῦσα, πρό κειμένου νά καταλάβω τί ἀκριβῶς ἒχει παραχωρήσει (ἢ ἀκόμη κι ἐκχωρήσει) τό Ἑλληνικόν Δημόσιον.
Τά συμπεράσματά μου; Ἡ σύμβασις εἶναι ἒως καί τά ἂρθρα 49, μία ἀξιοπρεπεστάτη συμφωνία.
Ἀπό τό ἂρθρον 50 ξεκινοῦν κάποιες «ἰδιαίτερες» παραχωρήσεις ἀλλά καί αὐτές δέν εἶναι τόσο ἐπιζήμιες γιά τήν Ἐθνική Οἰκονομία, ἐὰν σκεφθοῦμε πώς ὑπεγράφῃ σέ μίαν περίοδο πού ὁ Μεταξᾶς καί ἡ κυβέρνησίς τουἐναγωνίως ἀνεζήτουν χρήματα καί πόρους γιά νά στήθῇ ἡ πολεμική μας μηχανή.
