Πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, ἕνα ζεστὸ βράδυ τῶν πρώτων ἡμερῶν τοῦ Ἰουλίου, ἀκούγαμε μὲ φίλους κάποια γνωστὰ τραγούδια περασμένων δεκαετιῶν καί, κάποιαν στιγμή, μᾶς προέκυψε αὐτό:
Γνωστότατον ἇσμα μὰ μὲ ἐν τελῶς ἀσαφῆ (ἢ κι …ἀποσιωποιημένα) μηνύματα, ἐἀν ἐξαιρέσουμε τὴν κομματο-ἐπιστασία τῆς χώρας μας. Μηνύματα πρῶτα ὅμως, ποὺ ἐμφανίζονται μόνον ἐκ τῆς παρατηρήσεως τῶν γνωστῶν (κυρίως) μεταπολιτευτικῶν πολιτικοκομματικῶν γεγονότων, ἀλλὰ πού, ἐὰν τὸ καλοσκεφθοῦμε, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἔχουν νὰ μᾶς μεταφέρουν κάποιες πληροφορίες γιὰ νὰ προετοιμασθοῦμε γιὰ κάτι.
Ὄχι βεβαίως αὐτὸ τὸ κάτι ποὺ ἀφορᾶ στὰ χρηματο-οἰκομικὰ καὶ στὰ ἀσφαλιστικὰ καὶ στὰ πλιατσικολογικά, ποὺ ἐκ πρώτης ὄψεως ὅλοι μας διαπιστώνουμε, ἀλλὰ κάτι πολὺ ἀμυδρὸ καὶ πολὺ οὐσιαστικώτερον. Συνέχεια
Εἶναι ὀξύμωρον νὰ χλευάζουμε, γιὰ παράδειγμα, τοὺς τΣΥΡΙΖΑΝΕΛικοὺς (φερομένους ὡς) κυβερνῶντες μας, θεωρώντας πὼς εἶναι ὅ,τι χειρότερον εἶδε ἡ χώρα σὲ κυβερνητικὸν ἐπίπεδον, ὅταν ἀδυνατοῦμε νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς καὶ αὐτοί, μὰ καὶ κάθε ἐπόμενοι, δὲν μᾶς προέκυψαν …τυχαίως, ἐν μία νυκτί, ἀλλὰ ἦσαν ἀποτέλεσμα πολυετῶν δικῶν μας (ναί, δικῶν μας) ἐκπτώσεων, ποὺ ὡς ψηφοφόροι σπεύδαμε νὰ …ἐπιλέξουμε ἂνευ ἐξωτερικῶν ἐπεμβάσεων καὶ ὑπηρετώντας, μὲ εὐλάβεια, τὸ χρέος καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου μας. 
Ἀπὸ τὴν μία ἀκοῦμε γιὰ τὴν δραχμή…
Ἐάν, γιὰ τοὺς ὁποιουσδήποτε λόγους, ἐπιμένῃς νὰ παραμένῃς ἐντὸς κάποιου ἰδεοληπτικοῦ μορφώματος…