Ξεκινήσαμε γιὰ μεγάλο ταξείδι…!!!

Μόνον γιὰ ξαναστήσουμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴν ἀρχή, νὰ κτίσουμε καὶ νὰ ἀποκαταστήσουμε βλάβες, ἀπαιτεῖται κάθε «κατάθεσίς» σὲ κόπο, πόνο καὶ αἷμα…
…ἀλλά, εἴπαμε, Μονόδρομος ἡ Ἄνοδος γιὰ τὸ Φῶς!!!

Σκοπός μας πλέον τὸ νὰ διακρίνουμε σαφῶς τὸν φίλο ἀπὸ τὸν ἐχθρό, ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ ἐκτεταμένως.
Αὐτὸ πλέον ἐπιτάσσει ἡ Ἀνάγκη τῆς Ἐπιβιώσεως γιὰ ὅλους μας.
Ὅμως βγήκαμε στὸν δρόμο τὸν καλό, τὸν δικό μας δρόμο καί, ἀργὰ ἢ γρήγορα, θὰ εἰσέλθουμε στὴν πορεία ἀνόδου μας.
Πολὺ σύντομα πλέον… Συντομότερα ἀπὸ ὅσο φανταζόμασταν.
Κάτι λίγο ἔμεινε, γιὰ νὰ κλείσῃ ὁριστικῶς ὁ «κύκλος» τῆς ὁριστικῆς ἀποδομήσεως τῶν πάντων (μὲ ὅσες καταστροφικές, γιὰ ὅλους μας, ἐπιπτώσεις καὶ συνέπειες), ἀλλὰ αὐτὸ θὰ εἶναι καὶ τὸ τέλος ὅσων γνωρίζαμε, ποὺ θὰ σηματοδοτήση, ἐπισήμως, τὴν Ἀρχή.
Συνέχεια

Ὑπάρχουν τά λαμόγια γιά νά …ἀφυπνίζονται τά θύματά τους;

Ἐκ πρώτης ὄψεως θὰ ἔλεγα πὼς συμφωνῶ, σὲ γενικὲς γραμμές, μὲ τὸ παραπάνω.
Κακὰ τὰ ψέμματα… Ἐὰν δὲν πάθουμε δὲν μαθαίνουμε… Ὅσο δὲ μεγαλύτερο εἶναι τὸ πάθημα, τόσο πιὸ σκληρὸ τὸ μάθημα καὶ τόσο πιὸ γενικευμένες οἱ διαπιστώσεις καὶ τὰ ἀναγκαία συμπεράσματα.
Ὅμως… Συνέχεια

Φρίττω κι ἐγὼ μὲ τὰ «gay pride»…

…ἀλλὰ ὄχι γιὰ αὐτὸ ποὺ φαντάζεσθε!!!
Ἄλλως τὲ οὐδέποτε οἱ ἐρωτικὲς προτιμήσεις τῶν γύρω μου μὲ ἐνοχλοῦσαν ἐφ΄ ὅσον θεωροῦσα καὶ θεωρῶ πὼς εἶναι δικαίωμα τοῦ κάθε ἑνὸς νὰ κάνῃ ὅ,τι θέλει στὸ κρεββάτι του, δίχως νὰ δίδῃ λογαριασμό.
Καί, ναί, ἔχω συναναστραφῆ μὲ ὁμοφυλοφίλους, δίχως νὰ ἐνοχλοῦμαι ἀπὸ τὶς ὅποιες προτιμήσεις τους (ὅταν δὲν ἔθιγαν τὶς δικές μου!!!).
Εἴπαμε… δικαίωμά τους ἀδιαπραγμάτευτον, ὅπως δικαίωμά μου, ἀδιαπραγμάτευτον, τὸ νὰ σέβομαι καὶ  νὰ ὑπερασπίζομαι τὶς ἐπιλογές τους.
Συνέχεια

Θέλουμε τήν Πατρίδα μας πίσω;

Χμμμ… Καλὴ ἡ ἰδέα…
Πίσω της ὅμως ὑποβόσκει ἕνα σπουδαιότατον ἐρώτημα, ποὺ καλούμεθα νὰ ἀπαντήσουμε ὅλοι μας, μηδενὸς ἐξαιρουμένου:
Ἀξίζουμε τήν Πατρίδα μας;
Κι ἐάν ναί τί κάνουμε ἐμεῖς γιά νά τήν πάρουμε πίσω; Συνέχεια

Ὑπέρ-πατριωνόμεθα…

…καὶ μὲ τὴν …βούλα!!!

Εἶναι ἀξιοθαύμαστον τὸ πόσο πολὺ ἐπιδροῦν ἐπάνω μας τὰ ἐθνικά μας θέματα καί, ἰδίως, οἱ πιέσεις τῆς Τουρκίας καὶ τὸ Μακεδονικό. Λίγο ἔως πολὺ βέβαια ἦταν ἀναμενόμενον κάτι τέτοιο, ἐφ΄ ὅσον πάντα, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, στοὺς κινδύνους ξυπνούσαμε ἀπὸ λίγο ἔως πάρα πολύ. Συνέχεια

Διατὶ ἡ ἀδικία περίσσευσε…

Κι ἐμεῖς ἐχορτάσαμε…
Καὶ ὁ πόνος, ὡς ἀποτέλεσμα αὐτῆς, μᾶς ἔπνιξε…
Καὶ οἱ Ἥρωες, οἱ πραγματικοὶ Ἥρωες, ἐὰν δὲν ἐξηφανίσθησαν δολίως, προσβάλλονται καθημερινῶς, ἀλλοιώνοντάς μας τὴν ἀντίληψιν, τὴν εὐσυνείδησιν καὶ τὰ πρότυπα.

Συνέχεια