Τὸ ψάρι, λέει ὁ λαός μας, βρωμᾶ ἀπὸ τὸ κεφάλι.
Καί, πράγματι, ἔτσι ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι διαχρονικῶς.
Δυστυχῶς μας, ἡ (φερομένη ὡς) κεφαλὴ τῆς χώρας, ἐδῶ καὶ πάρα πάρα πολὺ καιρό, βρωμοκοπᾶ ἄσκημα. Τὸ κακὸ ὅμως εἶναι πὼς ἡ ἐν λόγῳ ἀποσύνθεσις ἔχει προχωρήση τόσο πολύ, ποὺ ἀκόμη καὶ τὸ ὑπόλοιπο σῶμα κινδυνεύει νὰ χαθῇ. Συνέχεια
Κάποιοι ἀνέφεραν τὴν πιθανότητα διενεργείας δημοψηφίσματος, μὲ θέμα τὸ ἐὰν εἶναι ἡ Μακεδονία ἑλληνικὴ ἢ ὄχι. Μά τίθεται τέτοιο θέμα; Ἀπό πότε; Μήπως ἀπό τότε πού ξεκίνησαν νά ἑλληνοποιοῦν στρατιές ὁλόκληρες ἀλλοφύλων, πρό κειμένου, ἐκτὸς πολλῶν ἄλλων, νά ἀλλοιώνουν κατά τό συμφέρον τους καί τό ἐκλογικό σῶμα; Ἤ μήπως ἀπό τότε πού ἡ (κάθε) singular θεωρεῖ ὡς δικό της ἑπτασφράγιστο μυστικό τό κάθε ἐκλογικό ἀποτέλεσμα; Μήπως ὅμως θά συζητήσουμε γιά δημοψήφισμα τύπου GAP, πού ἀντισυνταγματικῶς θεωρεῖ ὡς πλειοψηφία τό 40%;
Τί Ἑλληνική; Ἑλλαδοκαφριστική ἤ ἀμειγῶς Ἑλληνική;
…ἤ λῆξις δική μας, ἐὰν καθυστερήσουμε περισσότερο!!!