…καὶ μὲ τὴν …βούλα!!!

Εἶναι ἀξιοθαύμαστον τὸ πόσο πολὺ ἐπιδροῦν ἐπάνω μας τὰ ἐθνικά μας θέματα καί, ἰδίως, οἱ πιέσεις τῆς Τουρκίας καὶ τὸ Μακεδονικό. Λίγο ἔως πολὺ βέβαια ἦταν ἀναμενόμενον κάτι τέτοιο, ἐφ΄ ὅσον πάντα, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, στοὺς κινδύνους ξυπνούσαμε ἀπὸ λίγο ἔως πάρα πολύ. Συνέχεια
Κι ἐμεῖς ἐχορτάσαμε…
Τὸ ψάρι, λέει ὁ λαός μας, βρωμᾶ ἀπὸ τὸ κεφάλι.
Κάποιοι ἀνέφεραν τὴν πιθανότητα διενεργείας δημοψηφίσματος, μὲ θέμα τὸ ἐὰν εἶναι ἡ Μακεδονία ἑλληνικὴ ἢ ὄχι. Μά τίθεται τέτοιο θέμα; Ἀπό πότε; Μήπως ἀπό τότε πού ξεκίνησαν νά ἑλληνοποιοῦν στρατιές ὁλόκληρες ἀλλοφύλων, πρό κειμένου, ἐκτὸς πολλῶν ἄλλων, νά ἀλλοιώνουν κατά τό συμφέρον τους καί τό ἐκλογικό σῶμα; Ἤ μήπως ἀπό τότε πού ἡ (κάθε) singular θεωρεῖ ὡς δικό της ἑπτασφράγιστο μυστικό τό κάθε ἐκλογικό ἀποτέλεσμα; Μήπως ὅμως θά συζητήσουμε γιά δημοψήφισμα τύπου GAP, πού ἀντισυνταγματικῶς θεωρεῖ ὡς πλειοψηφία τό 40%;
Τί Ἑλληνική; Ἑλλαδοκαφριστική ἤ ἀμειγῶς Ἑλληνική;