Καθημερινῶς θὰ πρέπη νὰ ἐρευνῷ τὸ τὶ δρόμο πρέπει νὰ ἐπιλέξῳ. Δρόμους ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι κατεστημένο ἀλλὰ μπορεῖ κι ὄχι. Δρόμους, πολλὲς φορές, ἀνατρεπτικοὺς γιὰ τὸ κατεστημένον.
Ἐὰν αὐτὸ τὸ κατεστημένο εἶναι κάτι ποὺ μεγαλώνει τὶς ἀρετὲς τῆςκοινωνίας μας, ὀφείλω μὲ ὅλες μου τὶς δυνάμεις νὰ τὸ προστατεύσῳ. Συνέχεια
Ζῶ τώρα. Τὸ αὔριο ΔΕΝ ὑπάρχει! Μπορῶ νὰ τὸ ὀνειρεύομαι, νὰ τὸ ὀραματίζομαι, ΜΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!! Κι ὅταν κάτι δὲν ὑπάρχῃ τότε αὐτὸς ποὺ ξεχνιέται καὶ τὸ μετατρέπει σὲ κάτι ὑπαρκτό, ἔχει χάσει τὴν μεγαλυτέρα του περιουσία: τὸ τώρα! Συνέχεια
Στὴν «Ἀσκητική» του ὁ Καζαντζάκης γράφει:
«…Καὶ μάχομαι, πῶς νὰ γνέψῳ στοὺς συντρόφους, πριχοῦ νὰ πεθάνῳ…
Νὰ τοὺς πῷ τὶ φαντάζομαι, πὼς εἶναι ἐτούτη ἡ πορεία, καὶ κατὰποῦ ψυχανεμίζομαι πὼς πᾶμε… Συνέχεια
Τὰ πάντα.
Τὸν τρόπο σκέψεώς μας. Τὴν ὀπτική μας.
Τὶς συνήθειές μας. Τὴν ἀντίληψίν μας.
Τὰ ὄνειρά μας. Τὴν ζωή μας ὁλόκληρη… Συνέχεια
Τί θά γίνουμε;
Γιατί; Πῶς θά τά καταφέρουμ; Θά ἀντέξουμε; Θά εἶναι τά πάντα καλλίτερα; Θά εἶναι πιό εὔκολα; Πιό ἁπλᾶ;
Μᾶς ἔχει ὑπογράψει κάποιος συμβόλαιο πώς θά εἴμαστε ἐδῶ κι αὔριο;
Μήπως μᾶς ὑπέγραψε συμβόλαιο πώς αὔριο τά πάντα θά εἶναι καλλίτερα ἀπό σήμερα;
Ἤ μήπως κάποιος …θεός μᾶς ἔταξε κάτι; Συνέχεια
Ἡ Λογικὴ εἶναι σαφῶς κάτι ποὺ δὲν χαρακτηρίζει τὴν ἐποχή μας.
Τὸ συναίσθημα κυριαρχεῖ καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς παραμένουμε δέσμιοί του.
Μάλιστα, τὶς περισσότερες φορές, ἀλλὰ συνήθως …κατόπιν ἑορτῆς, ἀνακαλύπτουμε πὼς εἴχαμε πράγματι ὅλες τὶς πληροφορίες, ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγοῦσαν στὸ νὰ λάβουμε ὀρθότερες ἀποφάσεις, ἀλλὰ ΔΕΝ τοὺς δόσαμε σημασία, διότι τὰ συναισθήματά μας τὶς ἀποδυνάμωναν. Συνέχεια
