Κάθε ἡμέρα δεχόμαστε ἕνα σωρὸ προσκλητήρια ποὺ μᾶς κάνουν νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ ἑαυτό μας καὶ νὰ μᾶς κρατοῦν σὲ ἐγρήγορσι. Ὁ κάθε ἕνας ἄνθρωπος βγαίνει ἀπὸ τὸ σπίτι του ἐξοπλισμένος καὶ ἀρματωμένος σὰν στρατιώτης ποὺ εἶναι σὲ ἔναν συνεχὴ πόλεμο. Ἡ καθημερινότης εἶναι μιὰ διαρκὴς κλήτευσις γιὰ νὰ ἀπαντάμε πάντα «παρών». Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Σχέσεις…
Τόσο δύσκολες τώρα πιὰ οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις… Τόσα τὰ ἀδιέξοδα…
Ῥήξεις, διαζύγια, ἀποχωρισμοὶ στὴν καθημερινότητά μας…
Ἄνθρωποι ποὺ ξαφνικὰ μένουν μόνοι τους, ἄν καὶ κατὰ βάθος, πάντα ἦσαν μόνοι τους.
Κι ἀποροῦμε… Ἴσως μάλιστα νὰ πονᾶμε, ἐὰν κι ἐμεῖς, μὲ τὴν σειρά μας, ἔχουμε ἀπωλέσει κάποιους ἀνθρώπους. Συνέχεια
Ζωὴ πίσω ἀπὸ τὴν κλειδαρότρυπα ΔΕΝ ὑπάρχει…
Ἤ μπαίνεις στὸ «παιχνίδι» της ἤ περιμένεις …ἡμιθανής, ἔως ὅτου νὰ σοῦ ἀνακοινώσουν πὼς πέθανες.
Ζωὴ μὲ …παρατηρητικότητα ΔΕΝ ὑπάρχει. Ἤ συμμετέχεις ἤ…
Ζωὴ ὑπὸ τὴν ἐξουσία ἄλλων ΔΕΝ νοεῖται. Ἤ ἀποτινάζεις τὸν ὅποιον ζυγό, ἤ… Συνέχεια
Ἔχεις κλάψει ποτέ γιά αὐτόν τόν τόπο;
Ἔχεις αἰσθανθεῖ τόν πόνο τοῦ Γέρου μας γιά τίς προδοσίες πού ὑπέστη;
Τήν μοναξιά τοῦ Ὑψηλάντου ὅταν ἐγκατελήφθη;
Τόν πόνο τοῦ Ὀδυσσέως ὅταν φίλια χέρια τόν στραγγάλιζαν;
Τήν ἀγωνία τοῦ τυφλοῦ Νικηταρᾶ ὅταν τό μπαστοῦνι κτυποῦσε τίς πέτρες διστακτικά γιά νά τόν προστατεύσῃ ἀπό πτώσεις;
Τό οὐρλιακτό τῆς μάννας ὅταν ὁ Κοῦρδος τήν ξεκοίλιαζε γιά νά πετάξῃ τό ἀγέννητο παιδί της στήν γῆ; Συνέχεια
Οἱ κρεμάλες φέρνουν πίσω τούς νεκρούς μας;
Δὲν τοὺς φέρνουν.
Οὔτε ἡ ἐπιθυμία μας, ποὺ βασίζεται στὴν ὀργή, μπορεῖ νὰ λύσῃ τὰ προβλήματα μας.
Γενικῶς ΔΕΝ θὰ εὕρουμε λύσεις μέσα ἀπὸ τὴν μίμησιν τῶν πράξεων τῶν ἄλλων. Δὲν θὰ εὕρουμε λύσεις καὶ δρόμους μέσα ἀπὸ τὴν ἀναζήτησιν σκοταδιστικῶν μεθόδων ἐφαρμογῆς τῆς δικῆς μας ἐξουσίας ἐπὶ τῶν ἄλλων.
Ἡ λύσις εἶναι ἀλλοῦ. Εἶναι στὸ φῶς. Στὴν ἀλήθεια. Στὴν αὐτογνωσία. Στὴν ἀναζήτησιν ὅλων αὐτῶν ποὺ χάσαμε. Συνέχεια
Κι ἐάν ἔχῳ χαθεῖ;
Ἄν δέν γνωρίζῳ τό ποῦ πρέπει νά πάῳ;
Ἐάν ἔχω χαθεῖ;
Ἐάν μέσα στήν θάλασσα τῶν πληροφοριῶν ἀγνόησα τίς σημαντικές; Συνέχεια