Ἀσκούμενοι σὲ πράξεις μετριοπαθεῖς γινόμαστε μετριοπαθεῖς καὶ ἀσκούμενοι σὲ πράξεις θαῤῥαλέες γινόμαστε θαρραλέοι.
Ἀριστοτέλης
Εἶναι ἡ ὥρα νὰ ξυπνήσουμε πρῶτα μέσα μας, νὰ ἀρχίσουμε νὰ λειτουργοῦμε μὲ τὶς ἀξίες μας καὶ ὄχι μὲ τοὺς φόβους μας, νὰ νοιαζόμαστε περισσότερο ὁ Συνέχεια
Μόνοι αἰσθάνονται, καὶ εἶναι, ὅλοι οἰ συνάνθρωποί μας ποὺ ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ νὰ …ἀπολαύσουν τὴν σχέσιν τους μὲ τοὺς ἐαυτούς τους.
Κάτι ποὺ φυσικὰ ΔΕΝ συμβαίνει μὲ τοὺς μοναχικοὺς ἀνθρώπους.
Διότι οἰ μοναχικοὶ ἄνθρωποι ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ νὰ σιωποῦν καὶ τελικῶς νὰ …σκέπτονται κάπως …περισσότερο!!! Συνέχεια
Ἐξελισσόμαστε καὶ προχωροῦμε γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ χαμογελᾶμε καὶ νὰ ἀγαπᾶμε ἁγνᾶ, νὰ κυττάζουμε τὸν κόσμο μὲ περιέργεια καὶ ἐνδιαφέρον, νὰ χαιρόμαστε μὲ τὸ παραμικρό, νὰ περπατᾶμε ἀνάλαφρα καὶ ἐλεύθερα, σὰν τότε ποὺ ἤμασταν παιδιά. Συνέχεια
Πολλὲς φορὲς μᾶς πνίγει ἡ ἀγωνία γιὰ τὸ ποῦ πρέπει νὰ βαδίσουμε.
Ἄλλες πάλι φορὲς ἠ δυσκολία μίας ἀποφάσεως μᾶς ἐγκλωβίζει σὲ ἀδιέξοδα.
Κι αὐτὸ ποὺ τελικῶς ξεχνᾶμε, σὲ συνθῆκες πιέσεως, εἶναι τὸ νὰ …ἀφαιθοῦμε στὴν ῥοὴ τῶν γεγονότων, παρακάμπτοντας τοὺς φόβους μας γιὰ τὸ …αὔριο!!! Συνέχεια
Γιατί κακολογοῦμε τοὺς ἀνθρώπους ποῦ ἀγαπάμε;
Ἴσως ἐπειδὴ δεν αἰσθανόμαστε τόσο καλὰ μὲ τὸν ἑαυτό μας καὶ τὸ νὰ εὕρουμε τὸ λάθος τους αὐτὸ μπορεῖ νὰ μᾶς κάνῃ νὰ νοιώσουμε καλλίτερα.
Ἴσως ἐπειδὴ φοβόμαστε τὴν ἔκφραση τῆς ἐλευθερίας τους, γιατὶ αὐτὸ μᾶς γεμίζει ἀβεβαιότητα καὶ ἔτσι προσπαθοῦμε νὰ τοὺς καθηλώσουμε, ὅπως μιὰ σφαίρα σταματᾶ τὸ πέταγμα ἑνὸς πουλιοῦ. Συνέχεια
Ἡ ἀγάπη, ὡς κατάστασις, εἶναι κάτι ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ τὸ βιώσουμε, διότι δὲν τὸ ἔχουμε διδαχθεῖ.
Ἡ πραγματικὴ ἀγάπη δὲν χωρίζει τοὺς ἀνθρώπους ἀναλόγως τοῦ χρώματός τους, τῶν πολιτικῶν ἤ τῶν κοινωνικῶν πεποιθήσεών τους. Ἡ ἀγάπη, ἐὰν ὑπάρχῃ, εἶναι καθολική, ἀπόλυτη, ἄνευ ὁρίων κι ἀφορᾶ στὰ πάντα καὶ στοὺς πάντες.
Ποιά ἀγάπη ὅμως; Ἡ παθητική; Ἤ ἡ ἐνεργητική, καί τελικῶς ἡ …φυσική; Συνέχεια
