«…Ἰωνάθαν! Θὰ ἀρχίσῃς νὰ ἀκουμπᾶς τὸν οὐρανό, μόλις φτάσῃς στὴν βέλτιστη ταχύτητα, ποὺ δὲν εἶναι νὰ πετᾷς μὲ 1.000 χιλιόμετρα ἢ 1.000.000 χιλιόμετρα τὴν ὥρα, οὔτε νὰ πετᾷς μὲ τὴν ταχύτητα τοῦ φωτός. Κι αὐτό, γιατί κάθε ἀριθμὸς εἶναι ἕνα ὅριο καὶ τὸ Τέλειο δὲν ἔχει ὅρια… Ἡ βέλτιστη ταχύτης, παιδί μου, εἶναι τὸ νὰ Εἶσαι Ἐκεῖ…»
“Βάστα, Ρόμελ!”(Διαβάστε τι έγραφε ο Δημήτρης Ψαθάς για τη δύσκολη θέση που βρέθηκαν οι μαυραγορίτες της Κατοχής μετά τη νίκη των Συμμάχων στο Ελ Αλαμέιν!.. Λέτε να συμβεί κι εδώ μετά την άνοδο των τιμών στα σούπερ μάρκετ;)
-Βάστα, Ρόμελ! Αντιλαλούν οι δρόμοι.
-Βάστα, Ρόμελ! Ωρύονται οι άνθρωποι.
-Βάστα, Ρόμελ!
Το λένε στα σπίτια και στα μαγαζιά κι ολούθε. Χαρά. Και γέλια. Κι ούτε κανένας λογαριάζει πια τις φάτσες των Συνέχεια
εἶναι ἑβραϊκὸν σύμβολον»
1. Ἡ κρατοῦσα ἀντίληψις.
Ἡ παρουσίασις τοῦ παραπλεύρως συμβόλου εἰς τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τῶν κατοικοῦντων τὴν χθόνα, ἐχεφρόνων, δὲν θὰ κομίση «γλαύκας εἰς Ἀθήνας» καὶ εἰς τὸ προφανὲς ἐρώτημα «γνωρίζετε τὸ σύμβολον τοῦτο;» ἡ ἀπάντησις θὰ εἶναι ἄμεσος «ναὶ· εἶναι ἡ πεντάλφα καὶ εἶναι ἑβραϊκὸν σύμβολον». Ἡ τοιαύτη ὀνομασία τοῦ συμβόλου ἐτυμολογεῖται ἐκ τῶν πέντε (5) Α τὰ ὁποία σχηματίζονται ἀρχομένων ἐκ τῶν πέντε (5) κορυφῶν τοῦ ἀστέρος.
Ὁ πεντάκτινος ἀστὴρ χαρακτηρίζεται ὡς Συνέχεια
Πολλὲς φορές, ἴσως τὶς περισσότερες, οἱ ὀμορφιὲς περνοῦν ἀπὸ ἐμπρός μας ἀλλὰ ἐμεῖς ἀδυνατοῦμε νὰ τὶς παρατηρήσουμε.
Εἶναι σὰν νὰ ὁδηγοῦμε ἕνα ταχύτατο ὄχημα καὶ νὰ προσέχουμε μόνον τὸν δρόμο.
Ὅλα τὰ τοπία μᾶς προσπερνοῦν, ἤ τὰ προσπερνοῦμε, δίχως νὰ μποροῦμε νὰ σταθοῦμε κάποιες στιγμὲς καὶ νὰ τὰ παρατηρήσουμε.
Κάπως ἔτσι εἶναι καὶ ἡ διαβίωσίς μας… Δὲν τὴν παρατηροῦμε…
Κι ἔτσι τὰ ὄμορφα συμβαίνουν γιὰ ἐμᾶς ἀλλὰ δίχως ἐμᾶς….
Χανιά!
Στρατιωτικὸς νόμος μέσα κι ἔξω ἀπὸ τὴν πόλι!
Πρόβα;
Λᾶθος!
Πρόβες συμβαίνουν ὁπουδήποτε σὲ ὅλην τὴν ἐπικράτεια, γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο.
Ἀπὸ τὸ Ἁπλούστερον, ποὺ λεγόταν Κερατέα, ἔως τὸ σοβαρότερον ποὺ λέγεται χρυσός.
Συνέχεια
Διαρκῆς…
Ἀσταμάτητος…
Δίχως ἀρχὴ καὶ τέλος…
Αὐτὰ τὰ δεσμὰ πρέπει νὰ σπάσουν…
Νὰ διαλυθοῦν…
Νὰ γίνουν σκόνη κι ἀέρας…
