Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι

Ἡ τρίτη Γερμανικὴ εἰσβολή.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Δύο κάννες σημαδεύουν -ὄχι καὶ τόσο …ἀνδρίκια – ἕναν δεμένον κι ἄοπλον!!!

Ἐχθὲς 6 καὶ σήμερα 7 Ἀπριλίου, ξεκίνησε ἐπισήμως ἡ δευτέρα γερμανικὴ εἰσβολὴ στὴν χώρα μας, πρὸ 72 ἐτῶν.
Ἡ πρώτη ἦταν λίγο μετὰ τὴν ἐπανάστασι, μὲ τὴν ἔλευσι τοῦ Ὄθωνος καὶ τὴν Ἀντιβασιλεία καὶ συνέβῃ, ἐπισήμως τοὐλάχιστον, ἀναίμακτα. Ἀλλὰ δὲν ἦταν ἔτσι…
Ἡ δευτέρα αὐτὴ ποὺ ὁλοκληρώθηκε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941, συνέβῃ διὰ τῆς βίας καὶ συνοδεύθηκε ἀπὸ ποταμοὺς αἵματος.
Ἡ τρίτη, αὐτὴ ποὺ βιώνουμε τώρα, ἔχει ἐπίσης ξεκινήσῃ. Τὸ αἷμα ἀκόμη δὲν ῥέει στοὺς δρόμους, ἀλλὰ ἐπεὶ δὴ οἱ Γερμανοὶ εἶναι Μπαρμπάρους Μπαρμπάρους (κατὰ Ἰούλιον Καίσαρα) ἄς μὴν ἀνησυχοῦμε… Θὰ φροντίσουν….

Συνέχεια →

Δίκτυον Ἑλλήνων Ὀδυσσεύς! Καιρὸς νὰ τὸ γνωρίσουμε!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τί εἶναι τό Δίκτυον Ἑλλήνων Ὀδυσσεύς;
Κάτι ποὺ φιλοδοξεῖ νὰ γίνῃ σημεῖον συναντήσεως ὅλων τῶν Ἐλευθέρως σκεπτομένων Ἀνθρώπων ἐπὶ τοῦ Πλανήτου. Κάτι δῆλα δὴ πολὺ μεγάλο.
Γιὰ νὰ μὴν σᾶς λέω ὅμως τὰ δικά μου, καλλίτερα νὰ διαβάσετε μερικὲς πληροφορίες στὴν ἱστοσελίδα του:

Ὀδυσσεύς, Δίκτυον Ἑλλήνων

Οἱ δράσεις του ἐπιμορφωτικὲς κι ἄκρως ἐνδιαφέρουσες.
Γιὰ παράδειγμα, ἔχουν ἤδη παρουσίασῃ ἔκθεσι, μὲ θέμα: «Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων: «Πίναξ» το Συνέχεια →

Κι ἐάν ὀνειρεύομαι;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ναί, γιατί ὄχι;
Πῶς θά μπορέσω νά φτιάξω τόν κόσμο μου ὅπως τοῦ πρέπει κι ὄχι ὅπως μοῦ ἔμαθαν πώς τοῦ πρέπει;
Ὀνειρεύομαι λοιπόν;
Ναί, μὲ ἀνοικτὰ καὶ μὲ κλειστὰ μάτια…
Οὐσιαστικῶς ὀνειροδομῶ!
Συνέχεια →

Ἡ ἰσομέρεια ἀπὸ τὴν Χημεία στὴν κοινωνία.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

(στην εικόνα φαίνεται παραστατικά η ισομέρεια, με διατεταγμένα άτομα άνθρακα)

Ἡ σημαντικὴ λεπτομέρεια ποὺ πρέπει νὰ καταλάβουμε εἶναι πὼς ὅταν λέμε ἰσομέρεια ἐννοοῦμε τὴν θέσι ποὺ λαμβάνει ἕνα ἄτομο στὸν χῶρο του, ὅταν φυσικὰ συζητᾶμε γιὰ τὸν ἴδιον ἀριθμὸ ἀτόμων σὲ διαφορετικὰ μόρια. (Γιὰ τὸ εἰκονιζόμενον παράδειγμα ἀναφερόμεθα σὲ πέντε ἄνθρακες, σὲ διαφορετικὲς διατάξεις.)

Αὐτὸ ὅμως σημαίνει πὼς τὰ ἰσομερῆ ἴσως νὰ ἔχουν καὶ θέσεις καθρεπτίσματος μεταξύ των.
Κατ’ ἀντιστοιχίαν δῆλα δῆ, ἄν καὶ στὴν κοινωνία μας μποροῦμε νὰ εὕρουμε ἀνθρώπους μὲ τὰ ἴδια χαρακτηριστικά, ἐν τούτοις αὐτὰ μποροῦν νὰ λειτουργοῦν καὶ ἰσομερῶς. Δῆλα δὴ ἀκόμη καὶ ὡς καθρέπτισμα.

Συνέχεια →

Πρὸ 117 ἐτῶν ἐγεννήθησαν τὰ ὀλυμπιακὰ παιχνίδια.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Σὰν σήμερα, λογικά, πρὸ 117 ἐτῶν, ἐξεκίνησε ὁ ἐπίσημος περίγελως τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος.
Γνωρίζουμε ὅλοι πὼς ἐν τελῶς ῥατσιστικῶς, ἀλλὰ γιὰ μὴ ῥατσιστικοὺς λόγους, οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες ἀφοροῦσαν μόνον σὲ Ἕλληνες. Ἄν καὶ κάποιοι Λατίνοι ἔλαβαν μέρος σὲ αὐτούς, αὐτὸ συνέβῃ κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἀπολύτου παρακμῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι τὸν γνωρίζουμε.

Αὐτό σημαίνει πώς οἱ παπποῦδες μας τελικῶς ἦσαν ῥατσιστές;
Συνέχεια →

Ἐν ἀναμονῇ στήν γωνία ἤ…;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Κάποτε, ὅταν ἀκόμη ἤμουν στὴν ἐφηβεία, ἕνας ἀγαπημένος δάσκαλος καὶ φίλος, μοῦ ἔλεγε συχνὰ πυκνά: «καλλίτερα νὰ σὲ ὑποτιμοῦν καὶ νὰ σὲ ἀγνοοῦν, παρὰ νὰ σὲ φοβοῦνται»…
Ἔλεγε κι ἄλλα, μὲ τὰ ὁποῖα οὐσιαστικῶς ἀπεδείκνυε πὼς εἶναι προτιμότερον νὰ περιμένῃς τὸν ὅποιον ἐχρθὸ νὰ ξεδιπλώσῃ ὅλα του τὰ ὅπλα, παρὰ νὰ στέκεσαι ἐμπρός του, ἀσάλευτος, δίχως δυνατότητες ἐλιγμῶν καὶ τελικῶς εὔκολος στόχος καὶ ἄμεσα ἀναγνωρίσιμος.

Συνέχεια →