Ναί, συμφωνῶ!
Ἀπολύτως!
Καὶ μάλιστα ὅσο χειρότερος καὶ δυνατότερος καὶ βρωμερότερος ὁ «ἀφέντης», τόσο πιὸ θαμμένη στὰ Τάρταρα ἡ φυλακή του! Στὰ Τάρταρα ὅμως… Ὄχι ὁπουδήποτε ἀλλοῦ…
Διότι τόσους αἰῶνες ἀρκετὰ ἔπαιξαν στὴν πλάτη τῶν λαῶν πεντόβολα.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μένῃ πιστὸς σ’ αὐτὸν ποὺ ἐγκαταλείπει τὸν Ἑαυτό του…
Ἐάν ἐγώ ἔχω ἀφήσει τόν Ἑαυτόν μου νά σέρνεται, νά χάνεται καί νά σβήνῃ, ποιός ἀκριβῶς θά μέ σεβασθῇ; Ποιός θά στέκεται δίπλα μου ὡς φίλος ἤ ὡς σύντροφος; Ποιός θά μέ κυττᾷ ἴσια στά μάτια σάν ἴσος;
Ὅσο περισσότερο πέφτω, τόσο ὑψηλότερα στέκουν οἱ ἄλλοι.
Ὅσο ὑψηλότερα στέκουν οἱ ἄλλοι, τόσο μικροτέρα γίνομαι ἐγώ.
Ὅσο μικροτέρα γίνομαι ἐγώ, τόσο λιγότερο συναντῶ ἀνθρώπους ἴσους, ποὺ νὰ μὲ ἐκτιμοῦν καὶ νὰ μὲ Συνέχεια
Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις.
Ὁ καθαρισμὸς τῶν στάβλων τοῦ Αὐγεία ἀπὸ ῤωμαϊκὸ ἀνάγλυφο.
Σήμερα τηλεφωνήθηκα μὲ τὸν καλό μου φίλο Α.
Ὁ φίλος Α. εἶναι ἰδιαιτέρως πατριώτης, μὲ καθαρὴ κρίσι γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα καὶ μὲ ἔντονο πόθο νὰ ἀπελευθερώσουμε τὴν Πατρίδα μας.
Ὁ φίλος Α. πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ἀπεφάσισε νὰ δημιουργήσῃ ἕνα νέο κόμμα, μέσα σὲ τόσα ἄλλα ποὺ δημιουργήθηκαν ἢ θὰ δημιουργηθοῦν στὸ μέλλον.
«Νὰ ἐπιστραφῇ ὁ Ἥλιος τώρα!!!»
Μὲ τὸν τίτλο τῆς ἀναρτήσεως ἐσχολίαζε ὁ Πλάτων στὴν παραπάνω φωτογραφία τῆς Τατιάνας.
Κι ἐγώ… Θέλω τὸν Ἥλιο μου πίσω, ἐσκέφθην μόλις εἶδα τὴν παραπάνω φωτογραφία.
Κι ὄχι μόνον τὸν θέλω, ἀλλὰ τὸν ἀπαιτῶ!
Θέλω τὸν Ἥλιο μου πίσω, διὰ παντός. Ὄχι περιστασιακῶς, ὅταν οἱ ἄνεμοι σκορπίζουν τὰ νέφη ποὺ κάποιοι μᾶς φορτώνουν. Τὸν θέλω μόνιμα, διαρκῶς, γιὰ πάντα, νὰ μὲ φωτίζῃ καὶ νὰ μοῦ ἀποδεικνύῃ πὼς ἡ ζωὴ εἶναι δικαίωμα… Δὲν γίνεται νὰ περιορίζεται διαρκῶς στὰ τοῦ βίου…
1941-2013, καμμία διαφορά!
Τὸ μόνον ποὺ ἔχει ἀλλάξῃ εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς στολῆς.
Τότε ἦταν ἐπισήμως ναζὶ οἱ ἔνστολοι, τώρα κρύβονται πίσω ἀπὸ τὴν φερομένη ὡς δημοκρατία, δηλώνοντας πὼς εἶναι Ἕλληνες. Βέβαια, ὁ Ἕλλην εἶναι κάτι ἐν τελῶς διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ θέλουν κάποιοι νὰ μᾶς κάνουν νὰ πιστέψουμε… Πολλῷ δὲ μάλλον ἐὰν συμπεριφέρονται ἔτσι ποὺ συμπεριφέρονται μερικοὶ μερικοί…
Συνέχεια
Ἀρχίσαμε ἐπὶ τέλους νὰ κατανοοῦμε τὴν διαφορὰ τοῦ ἀναγκαίου ἀπὸ τὸ περιττό!
Τὸ βλέπουμε στοὺς μὴ ἔχοντες… Μὰ κυρίως τὸ βλέπουμε στοὺς ἔχοντες.
Τὸ βλέπουμε ὁπουδήποτε στρέψουμε τὸ βλέμμα μας…
Τὸ βλέπουμε στὴν γειτονιά μας, στοὺς φίλους μας, στοὺς περαστικούς…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἰσχύει γιὰ ὅλους. Ἰσχύει γιὰ κάποιους…
Διότι ἀκόμη γεμίζουν τὰ σκυλάδικα, ἀκόμη μπαίνουν στὸ ταξὶ κάποιοι γιὰ τὴν πλάκα τους, ἀκόμη ἡ σαχλαμάρα κυριαρχεῖ…
Συνέχεια