Θέατρον.
«Τὸ θέατρον κατάγεται ἀπὸ τὴν διάπυρον ἐνδοχώρα των Μυστηρίων καὶ ἀπετέλεσε μερική τους ἐκδήλωσιν».
Ἡ Καβείριος περιοχὴ τῶν Μυστηρίων δὲν ἦταν οὔτε εἶναι γιὰ ὅλους.
Μόνο διευρυμένες συνειδήσεις- ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τάξη, φῦλο, φυλή – ἦταν δυνατὸν νὰ κατανοήσουν τὰ Μυστηριακὰ δρώμενα. Συνέχεια
Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ εὑρίσκονται γύρω μου εἶναι ἡ πυξίδα μου.
Στὸ νότο οἱ καλοί, αὐτοὶ ποὺ μὲ ἀγαποῦν, μὲ ἀποδέχονται καὶ εἶναι δίπλα μου.
Στὸ βοῤῥᾶ ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν συμφωνοῦν μαζύ μου καὶ δὲν μοῦ δίνουν ἐκτίμησι καὶ ἀγάπη.
Μὴ μοῦ πειράξετε οὔτε τὸ νότο μου μὰ οὔτε τὸ βοῤῥᾶ μου γιατί χωρὶς αὐτοὺς θὰ μείνω ἀκυβέρνητη, χαμένη σὲ μιὰ ζωὴ ὅπου τὰ πράγματα ποὺ κάνω καὶ δὲν κάνω δὲν θὰ ἔχουν ἀληθινὸ νόημα καὶ ἀξία…
Μὲ τόσην ἀνεργία, εἶναι φυσικὸν ἐπόμενον νὰ βλέπουμε τὸ κάθε κομματόσκυλο νὰ δηλώνῃ ὡς ἐπάγγελμα τὸ ὁ,τιδήποτε κατεβαίνει στὴν κούτρα του. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς τώρα πιά, γιὰ αὐτοὺς εἰδικῶς, μετρᾷ μόνον ἡ κομματικὴ ταὐτότης.
Ἀπὸ τὴν ἄλλην, γιὰ νὰ μπορῇς νὰ ἐκπροσωπῇς τὸ κάθε κόμμα σὲ τηλεοπτικὰ παράθυρα, πρέπει πράγματι νὰ ἔχῃς μαθητεύσῃ δίπλα στοὺς μεγαλυτέρους διδασκάλους τοῦ εἴδους. Γιὰ νὰ ἐμφανισθῇς λοιπὸν σὲ τηλεοπτικὰ παράθυρα πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἔχῃς περάσῃ ὅλες τὶς ἀπαραίτητες βαθμίδες καὶ τὶς ἐξετάσεις ποὺ ἐπιβάλλονται. Πρέπει ἐν ὁλίγοις νὰ ἔχῃς γίνῃ καθηγητὴς στὸ εἶδος σου. Ὅπως γιὰ παράδειγμα ὁ παραπάνω….
Τότε …
η Υγεία, κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης … ακόμη και οι θεοί ορκίζονταν στο όνομα της
Τώρα …
η Υγεία, μορφή της Νεοελληνικής παρακμής, είναι κόρη της εκάστοτε κυβέρνησης και του ΕΟΠΥΥ. Στην Νεοελληνική παρακμή κατέχει εξέχουσα θέση στην σαδιστική ταλαιπωρία των ασθενών, ενώ έχει συνδεθεί με το ανέφικτο της θεραπείας και την διαιώνιση της αρρώστιας. Αδέλφια της είναι η Εξάντληση των ασφαλισμένων, η Ποδοπάτηση των δικαιωμάτων τους, η Αιμορραγία της τσέπης τους, η Ξεφτίλα της πολύωρης αναμονής, ο Κίνδυνος και ο Θάνατος, ματωμένοι υπερασπιστές αυτής της σάπιας εποχής.
Δὲν χρειάζεται νὰ προσφύγουμε στοὺς Ἀρχείους, τὸν Σωκράτη καὶ τὸν Πλάτωνα, τοὺς Σοφιστὲς καὶ τὸν Ἀριστοτέλη, γιὰ νὰ δοῦμε πόσο στενὴ εἶναι ἡ σχέσις Πολιτικῆς καὶ Παιδείας.
Ὁ τρόπος ποὺ ἕνας πολιτικὸς ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῆς Παιδείας (καὶ τῆς Ἐκπαιδεύσεως) καὶ ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀξία της δείχνει καὶ τὸν χαρακτῆρα του καὶ τὴν πολιτική του ἐντιμότητα.
Συνεπληρώθησαν 180 χρόνια ἀπὸ τὴν δολοφονία τοῦ Καποδιστρίου, ἐφέτος, καὶ τὸ θέμα τῆς Παιδείας καὶ τῆς Ἐκπαιδεύσεως ταλαιπωρεῖ τοὺς Νεοέλληνες.
Ὁ Καποδίστριας ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ὅλης του πολιτικῆς σταδιοδρομίας δὲν ᾡμίληδε ἁπλῶς γιὰ τὴν Παιδεία, ἀλλὰ κι ἐφρόντισε γιὰ αὐτήν. Πρίν, κιὅλας, μεταβῇ στὴν τσαρικὴ Ῥωσσία καὶ γίνῃ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, ἐχρημάτισε. Συνέχεια
Ἀνάμεσα σὲ δύο δρόμους, διαλέγει πάντα τὸν χειρότερο καὶ ἔχει ἕνα ἐκπληκτικὸ ταλέντο νὰ μὴ χάνῃ ἀναποδιά.
Φεύγει γιὰ διακοπὲς καὶ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ μὴ πέσῃ θῦμα κλοπῆς ἢ κάποιας τοπικῆς ἰώσεως.
Κάθε ἑορτὴ καὶ σχόλη τὸν εὑρίσκει πικρόχολο, λὲς καὶ τὸ καλὸ τὸν προσβάλλει προσωπικῶς.
Βάζει ὅλην του τὴν ἐνέργεια καὶ τὴν τέχνη γιὰ νὰ ἀποτύχῃ σὲ ὅ,τι κάνῃ καὶ φτιάχνει τὴν δυστυχία του μὲ τέτοιαν ἐμμονὴ καὶ μὲ τέτοιαν ἐπιτυχία, ποὺ προκαλεῖ θαυμασμό.
Συνέχεια
