Γιατί διαφωνῶ μὲ τὸν Βάρναλη; Τὸν ὁποῖον ὅμως λατρεύω ὡς ποιητή…
Οἱ Μοιραῖοι, τοῦ Κώστα Βάρναλη:
Μὲς τὴν ὑπόγεια τὴν ταβέρνα,
μὲς σὲ καπνοὺς καὶ σὲ βρισιές,
ἀπάνω στρίγγλιζε ἡ λατέρνα,
κι ὅλη ἡ παρέα πίναμε ἐψές.
Ἐψὲς σὰν ὅλα τὰ βραδάκια,
νὰ πᾶνε κάτου τὰ φαρμάκια….
Σφιγγόταν ὁ ἕνας πλάΐ στὸν ἄλλον
καὶ κάπου ἐφτυοῦσε καταγῆς.
Ὢ πόσο βάσανο μεγᾶλο,
τὸ βάσανο εἶναι τῆς ζωῆ!
ὅσο κι ὁ νοῦς ἂν τυραννιέται,
ἄσπρην ἡμέρα δὲν θυμιέται.
Ἥλιε καὶ θάλασσα γαλάζια
Ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀντιλαμβανόμεθα, κι ὄχι ὅπως μᾶς ἔχουν ὑποχρεωτικῶς ὁδηγήσῃ στὸ νὰ τὸ ἀντιλαμβανόμεθα.
Κάποια πράγματα, ποὺ φαίνονται τόσο μεγάλα, κι ὅμως εἶναι …μικρὰ σὲ χρόνο… Στιγμές!
Ἄλλως τέ, ὅταν ἀντιλαμβανόμεθα τὸν χρόνο μὲ τὸν δικό μας, ἀτομικὸ τρόπο, σαφῶς καὶ πέφτουμε ἔξω…
Συνέχεια
Μῆνες τώρα ἁπλῶς παρακολουθοῦμε τὴν μία τους ὑπογραφή, πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην, νὰ ὁδηγοῦν τὴν χώρα στὴν ἀπόλυτο ἐξαθλίωσι.
Μῆνες τώρα μετρᾶμε διαρκῶς νέες πληγές, νέες δεσμεύσεις, νέες κατάντιες…
Κι ὅλα αὐτά γιατί;
Γιά νά μᾶς πάρουν τόν χρυσό ἤ τούς ὑδρογονάνθρακες ἤ τόν Ἥλιο;
Σιγά… Αὐτὰ τὰ ἔπαιρναν οὔτως ἤ ἄλλως καὶ μὲ λιγότερη φασαρία.
Ἐὰν ἀνατρέξουμε στὴν ἔως πρὸ μερικῶν δεκαετιῶν διαβίωσίν μας, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἔτσι ἔζησαν καὶ οἱ γονεῖς μας Συνέχεια
Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν κρίσι, πρέπει νὰ προβάλουμε ἀξίες καὶ ὄχι νὰ καταφύγουμε στὴν μιζέρια.
Ἂς σταματήσουμε λοιπὸν νὰ κλαῖμε τὴν μοῖρα μας καὶ ἂς ἀντιπροβάλουμε ἀξίες…
Καὶ μία πρότασίς μου… στὰ χίλια μύρια καταντήματα, σ’ ἕνα σύντομο γύρω σ’ ὅλα τὰ κανάλια.. τί τὸ ἤθελα ἀλήθεια ;…. Ἀντάμωσα τόση κακομοιριά, λὲς καὶ δὲν τὸ ἐγνώριζα.. Συνέχεια
Εἶναι πολλοί αὐτοί πού γνωρίζουν τήν Ἑλληνική καταγωγή, συνείδησι καί παιδεία τῆς Κλεοπάτρας;
Τοὐλάχιστον γιὰ ὅσους ἔχουν διαμορφώσει ἄποψι ἀπὸ τὶς …ταινίες τοῦ ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ, νομίζω πὼς εἶναι ἐν τελῶς ἄγνωστος ἡ Κλεοπάτρα ὡς Ἑλληνίδα.
Οὐσιαστικῶς, τὸ νὰ εἶναι κάποιο πρόσωπο ἄρχων τῆς Αἰγύπτου ὁδηγεῖ, ἐσφαλμένως, στὸ συμπέρασμα πὼς εἶναι πρόσωπο μελαμψό, δῆλα δὴ Ἀφρικανή. Ὅμως αὐτὸ δὲν ἰδχύει γιὰ τὴν Κλεοπάτρα, καθῶς ἐπίσης κι ὅλους τοὺς Συνέχεια
