6ος αἰῶνας π.Χ. Ἡ Θεμελίωσις τῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν ἀπὸ τοὺς Ἲωνες φιλοσόφους…

Στὴν συνέντευξη, ποὺ μᾶς παρεχώρησε ὁ ἀστροφυσικός, ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς στὸ τμῆμα Φυσικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Στράτος Θεοδοσίου, ἀναφέρεται μὲ ἔμφαση τόσο στὸ ὅτι τὰ θεμέλια τῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν τέθηκαν ἀπὸ τοὺς Ἴωνες φιλοσόφους τὸν 6ο αἰῶνα π.Χ. ὅσο καὶ στὶς λαμπρὲς κοσμολογικές-ἀστρονομικὲς ἀντιλήψεις τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, μὲ ἀφορμὴ μάλιστα καὶ τὴν τελευταία μελέτη του μὲ τίτλο «Ἡ Ἐκθρόνιση τῆς Γῆς. Ἡ διαπάλη τοῦ Γεωκεντρικοῦ μὲ τὸ Ἡλιοκεντρικὸ Σύστημα» (σμ. Ἡ συνέντευξις παραχωρήθηκε τὸ 2008 στὴν Ταξιαρχούλα Λαδᾶ, γιὰ τὸ περιοδικὸν Δαυλός).
Συνέχεια →

Περὶ Πλάτωνος.

Ναί, περὶ Πλάτωνος.
Μάθαμε καὶ τὸν Πλάτωνα… 
Ἀλήθεια, ποιός ἀκριβῶς ἦταν ὁ Πλάτων; Τόν γνωρίζουμε; Τί; Μόνον κατ’ ὄνομα; 
Ναί, ἀλλὰ τὴν ἐλιά του τὴν ἐμάθαμε ὅλοι μας…
Σὰν δὲν ντρεπόμεθα…

Συνέχεια →

Ὄχι Μοιραῖοι. Ζωντανοί!

Γιατί διαφωνῶ μὲ τὸν Βάρναλη; Τὸν ὁποῖον ὅμως λατρεύω ὡς ποιητή…

Οἱ Μοιραῖοι, τοῦ Κώστα Βάρναλη:

Μὲς τὴν ὑπόγεια τὴν ταβέρνα,

μὲς σὲ καπνοὺς καὶ σὲ βρισιές, 

ἀπάνω στρίγγλιζε ἡ λατέρνα,

κι ὅλη ἡ παρέα πίναμε ἐψές.

Ἐψὲς σὰν ὅλα τὰ βραδάκια,

νὰ πᾶνε κάτου τὰ φαρμάκια….

Σφιγγόταν ὁ ἕνας πλάΐ στὸν ἄλλον

καὶ κάπου ἐφτυοῦσε καταγῆς.

Ὢ πόσο βάσανο μεγᾶλο,

τὸ βάσανο εἶναι τῆς ζωῆ!

ὅσο κι ὁ νοῦς ἂν τυραννιέται, 

ἄσπρην ἡμέρα δὲν θυμιέται.

Ἥλιε καὶ θάλασσα γαλάζια

Συνέχεια →

Τὸ «μικρὸ σὲ χρόνο» θαῦμα τῆς ζωῆς!

Ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀντιλαμβανόμεθα, κι ὄχι ὅπως μᾶς ἔχουν ὑποχρεωτικῶς ὁδηγήσῃ στὸ νὰ τὸ ἀντιλαμβανόμεθα.

Κάποια πράγματα, ποὺ φαίνονται τόσο μεγάλα, κι ὅμως εἶναι …μικρὰ σὲ χρόνο… Στιγμές!
Ἄλλως τέ, ὅταν ἀντιλαμβανόμεθα τὸν χρόνο μὲ τὸν δικό μας, ἀτομικὸ τρόπο, σαφῶς καὶ πέφτουμε ἔξω…
Συνέχεια →

Πολὺ φοβᾶμαι πὼς τὸ αἴτιο τῆς κρίσεως εἶναι πολιτικὸ κι ὄχι οἰκονομικό.

Μῆνες τώρα ἁπλῶς παρακολουθοῦμε τὴν μία τους ὑπογραφή, πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην, νὰ ὁδηγοῦν τὴν χώρα στὴν ἀπόλυτο ἐξαθλίωσι.
Μῆνες τώρα μετρᾶμε διαρκῶς νέες πληγές, νέες δεσμεύσεις, νέες κατάντιες…
Κι ὅλα αὐτά γιατί;
Γιά νά μᾶς πάρουν τόν χρυσό ἤ τούς ὑδρογονάνθρακες ἤ τόν Ἥλιο;
Σιγά… Αὐτὰ τὰ ἔπαιρναν οὔτως ἤ ἄλλως καὶ μὲ λιγότερη φασαρία.

Ἐὰν ἀνατρέξουμε στὴν ἔως πρὸ μερικῶν δεκαετιῶν διαβίωσίν μας, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἔτσι ἔζησαν καὶ οἱ γονεῖς μας Συνέχεια →