Αὐτὸ τὸ ταινιάκι εἶμαι σίγουρη πὼς τὸ γνωρίζετε.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό…
Αὐτὴν τὴν φωτογραφία τὴν ηὗρα τυχαίως στὸ διαδίκτυο καὶ μὲ ἀνεστάτωσε!
Ἄς ξεχάσουμε τὶς οὐρές, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως φαίνονται κι ἄς παραμείνουμε στὸ χρῶμα. Αὐτὸ τὸ ὑπέροχο χρῶμα τῆς φωτιᾶς!!! Αὐτὸ τὸ χρῶμα ποὺ δίδει τὴν ἐντύπωσι πὼς ὁ οὐρανὸς καίγεται…
Γύρω μας, ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι μας, μέσα στὸ κεφάλι μας, κάτω ἀπὸ τὸ κεφάλι μας, παντοῦ κυκλοφοροῦν Συνέχεια
Ἡ παραδοχὴ τῆς ἀγνοίας εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα γιὰ τὴν γνώσι…
Ὅταν εἶσαι ἕτοιμος νὰ μάθῃς κάτι, τότε ἐμφανίζεται ὁ κατάλληλος δάσκαλος στὸν δρόμο σου.
Μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα βιβλίο ἤ ἕνα παιδὶ ποὺ κλαίει ἤ ἕνας ἄντρας ποὺ γελᾶ…
Τὸ ὅ,τι δήποτε μπορεῖ νὰ εἶναι…
Ὅταν ὅμως εἶσαι ἔτοιμος γιὰ τὴν βαθειά, τὴν συνειδητὴ γνώσι, τότε ὁ δάσκαλος εἶναι ἐπίσης συνειδητός. Δὲν εἶναι τυχαῖος. Δὲν εἶναι ἀποσπασματικός. Δὲν χάνεται ἀφήνοντας στὴν τύχη τὴν γνώσι… Εἶναι ἐκεῖ σὲ κάθε σου βῆμα καὶ στέκεται πλάι σου. Σὲ σπρώχνει, σὲ ἀφήνει νὰ κάνῃς ἕνα βῆμα, περιμένει… μαθαίνει κι αὐτός…
Μία βιομηχανία πρὸς μίμησιν!!!
Τελικῶς αὐτὴ ἡ χώρα εἶναι γιὰ ἀφανισμό, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων. (Οἱ ἐξαιρέσεις ἰσχύουν σὲ κάθε κανόνα!!!)
Ὅμως, τὰ φωτεινὰ παραδείγματα πρὸς μίμησιν, εἶναι πάντα ἐδῶ, παραμένοντας ὥς φωτεινοὶ φάροι, ἱκανοὶ νὰ μᾶς φωτίσουν δρόμους, ποὺ ἔως πρὸ τινός δὲν βλέπαμε.
Συνέχεια
Ἕνας κοῦκος φέρνει τὴν ἄνοιξι!
Αὐτὰ τά, σπουδαία γιὰ ἐμᾶς πρόσωπα, οὐδέποτε ἦσαν ἄεργα ἢ …χαλαρά. Σήμερα θαυμάζουμε Λεωνίδες, Ἀλεξάνδρους καὶ Κολοκοτρώνηδες (κι ὄχι μόνον!!!)…
Ἀλλά τί κάνουμε γιά νά τούς μιμηθοῦμε;
Μὲ εὐχολόγια δὲν ξεπερνᾶ κάποιος τὸ φράγμα τῆς ἀδρανείας. Αὐτὸ τὸ φράγμα σπάει μόνον μὲ συνειδητὴ καὶ στοχευμένη ἐργασία…!!!
Χρωστᾶμε! Ὄχι μόνον ἐμεῖς. Ὅλη ἡ ἀνθρωπότης χρωστᾶ.
Ὁ ἐφιάλτης τῆς φτώχιας ἀπλώνει τὰ δίχτυα του παντοῦ. Πόλεις καὶ χῶρες ποὺ ἔως πρὸ τινος εὐημεροῦσαν, τώρα κινδυνεύουν μὲ οἰκονομικὲς καταστροφές. Αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς δὲν παράγουμε. Δὲν σημαίνει πὼς δὲν ἐργαζόμαστε ἢ δὲν δουλεύουμε. Αὐτὸ σημαίνει πὼς μᾶς ἀποκόπτουν ἀπὸ τὸ σημαντικότερόν μας δικαίωμα. Αὐτὸ τῆς ἐργασίας μὲ στόχο τὴν ἐπιβίωσι. Δὲν εἶναι μόνον ἡ Κίνα καὶ γενικότερα ἡ νοτιοανατολικὴ Ἀσία ποὺ ἔχουν κατακλύσει τὶς ἀγορές μας μὲ τὰ προϊόντα τους. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς αὐτοὶ πεινοῦν πολὺ περισσότερο ἀπὸ ἐμᾶς. Συνέχεια
Ποιός θὰ στήσῃ τὴν Ἑλλάδα τοῦ αὔριο;
Ἡ Ἑλλάδα ποὺ τρώει τὰ παιδιά της. Ἡ Ἑλλάδα ποὺ διώχνει τὰ παιδιά της. Ἡ Ἑλλάδα ποὺ πληγώνει τὰ παιδιά της.
Εἶναι μερικὲς ἀπὸ τὶς φράσεις ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ ἀκοῦμε σὲ κάθε εὐκαιρία. Ἔχουμε πάρα πολλὲς φορὲς διαπιστώσει τὴν ἀλήθεια τους ὅμως.
Πόσες καὶ πόσες φορὲς δὲν ἔστειλε τὰ παιδιά της στὰ ξένα; Ἀπ’ ἀρχῆς γεννήσεως κόσμου, τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος μία θάλασσα διασκίζουν καὶ ἕναν δρόμο διατρέχουν…
Ἔχει ὁ Ἕλλην τὸ δαιμόνιον τῆς ἐξερευνήσεως μέσα στὸ γονίδιό του. Μὲ ἕνα πανὶ Συνέχεια