Στήν Κρήτη ἄνθισε ὁ ἀρχαιότερος καί λαμπρότερος πολιτισμός τῆς Εὐρωπης!
Χιλιάδες χρόνια τώρα λάμπει σάν φάρος στό σκοτάδι ἡ Κνωσσός,γιά νά δείχνει στό ἀνθρώπινο γένος,τόν δρόμο γιά τόν πιό ἐκλεπτυσμένο πολιτισμό πού γνώρισε ἡ Εὐρωπη! Τήν ἀγαπη γιά τήν φύση,γιά τήν ζωή,γιά τήν ἀρμονία! ….. Συνέχεια
Τελικῶς ἔχουμε καταντήσει νὰ γίνουμε λογιστές, νομικοί, νοικοκυρές, ὑπάλληλοι, ἀφεντικά, γιατροί…
Ἀναμενόμενον… Γιὰ νὰ καταφέρουμε νὰ γίνουμε πολίτες, πρέπει σίγουρα νὰ γίνουμε ὅλα αὐτά…
Ἀλλά μέ τί τίμημα; Μέ τί κόστος;
Καὶ δὲν ἔχεις λάβει τὰ μέτρα σου, τότε τὸ σίγουρον εἶναι πὼς θὰ ὑποστῇ μεγάλες ζημιὲς ἡ περιουσία σου!
Αὐτὸ ποὺ θαυμάζω λοιπὸν στὴν Ἰαπωνία, εἶναι τὸ ὅ,τι παρὰ τοὺς πολὺ μεγάλους σεισμούς, ἀπὸ σεισμικὲς ἐπιπτώσεις δὲν πάσχουν εὔκολα! (Ἐκτὸς ἐὰν τοὺς «ἐπιτεθοῦν» παραλλήλως πολλὰ κακὰ ταὐτόχρονα!)
Αὐτὸ ὅμως δὲν συμβαίνει σὲ ἄλλες περιοχὲς τοῦ πλανήτου!
Ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ὅπου κτυπᾶ ἕνας σεισμός, οἱ ζημιὲς εἶναι πολλές. Κάποιες ἀπὸ αὐτές, ἀνεπανόρθωτες!!!
Ὅταν λοιπὸν τὸ σπίτι μου καταντήσῃ κάπως ἔτσι,
Ἐδῶ ἄφησαν ὁλόκληρον παλίμψηστον νὰ τὸ ἀγοράσῃ ὁ Γκέιτς. Στίς ἐπιστολές θά σταθοῦν;
Ὅταν μάλιστα αὐτὰ τὰ πράγματα τοὺς φέρνουν στὴν μνήμη πὼς ἔχουν πρὸ πολλοῦ ξεπουλήσει τὰ πάντα, σιγὰ μὴν ἀσχοληθοῦν μὲ τὶς ἐπιστολὲς τοῦ Καραϊσκάκη ποὺ βγαίνουν σὲ δημοπρασία.
Μά καλά;
Ὑπάρχει ἄλλο τέτοιο Καφριστάν στόν πλανήτη, πού ἐπιτρέπει νά φθάνουν στό ὅριον τῆς δημοπρασίας τέτοια ἱστορικά Συνέχεια
Μιὰ στάλα στὴ φωτιά…
Ἀφρικάνικο παραμύθι
(Τὸ κολιμπρὶ εἶναι τὸ μικρότερο πουλὶ στὸν κόσμο. Τὸ μῆκος τοῦ σώματός του φτάνει μόλις τὰ 2,5 ἑκατοστά)
Στὴ διάρκεια μιᾶς πυρκαϊᾶς στὸ δάσος, ὅλα τὰ ζῶα τρέχουν γιὰ νὰ σωθοῦν, ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα κολιμπρί, τὸ ὁποῖο παίρνει μιὰ στάλα νερὸ στὸ ράμφος του καὶ πετᾶ πρὸς τὴ φωτιά…
«Τί νομίζεις ὅτι κάνεις; Εἶσαι τρελλό; Δὲν θὰ σταματήσῃς τὴν φωτιά!», τοῦ φωνάζει ἕνας ἐλέφαντας.
«Τὸ ξέρω», ἀπαντᾷ τὸ κολιμπρί, «κάνω ὅμως αὐτὸ ποὺ μοῦ ἀναλογεῖ».
Εἶδα αὐτὴν τὴν φωτογραφία καὶ συνειδητοποίησα πὼς εἶναι παράλογον νὰ συζητᾶμε γιὰ πολιτισμό, ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ μάθουμε καὶ νὰ μοιραζόμεθα ἀλλὰ κυρίως νὰ σεβόμεθα κάθε προσφορὰ τῆς φύσεως. 
