Κακὴ διάθεσις…
Ψυχρὴ κι ἀνάποδη…
Ὅλοι μὲ κατεβασμένα κεφάλια περπατοῦν… Σκυφτοὶ σχεδόν…
Δυστυχία σὲ κάθε ματιά…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Σῶπα, οἱ πολεμιστὲς ποτὲ δὲν ῥωτοῦν!
– Ποῦ πᾶμε; Θὰ νικήσουμε ποτέ; Πρὸς τί ὅλη τούτη ἡ μάχη;
– Σώπα! Οἱ πολεμιστὲς ποτὲ δὲν ρωτοῦνε…!
Τὸ ὑστερικὸ ξέσπασμα τῆς ΕΛΜΕ Σάμου.
Τὸ διάβασα, τὸ ξαναδιάβασα καὶ προσπάθησα νὰ καταλάβω τὴν λογική τους.
Διότι ἐξ ὅσων ἀντιλαμβάνομαι, τὸ πρόβλημά τους εἶναι διπλό. Ἀπὸ τὴν μία φοβοῦνται τὴν ἀλήθεια, ποὺ τόσο ἐπιμελῶς ἔθαψαν καὶ παρεποίησαν τόσες δεκαετίες, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην τί θά γίνῃ; Θά γίνουν ὅλοι χρυσαυγίτες;
Τούς πέρασε μήπως ἀπό τόν ἀνύπαρκτον νοῦ τους, πώς πολύ πιθανόν κάποιος νά μιλᾶ μέ Ἔρωτα γιά τήν Ἑλλάδα, μέ Συνέχεια
Εἴμαστε ἀνιστόρητοι, ἀστεῖοι, γελοῖοι…. Καὶ τελικῶς ἐπικίνδυνοι!
Νὰ τελειώνουμε τέλος πάντων μὲ τοὺς «γλωσσολόγους».
Τοῦ Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου
Καθηγητοῦ – Κλασσικοῦ Φιλολόγου
Ἱστορικοῦ – Συγγραφέως
Τὸν τελευταῖο μῆνα κατάλαβα ὅτι τὰ πράγματα ποὺ ὁδηγοῦν στὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος εἶχαν προχωρήσει μὲ ἰλιγγιώδεις ρυθμούς! Ἀφορμὴ ἦταν ἡ καινούργια γραμματικὴ τῆς Ε΄ καὶ Στ΄ Δημοτικοῦ ποὺ ἀποβλέπει στὴν φωνητικὴ γραφή, μέσῳ τῆς φωνητικῆς προφορᾶς. Ἡ οὐσία ὅμως ἦταν τὰ πλοκάμια ποὺ ὡδήγησαν σὲ αὐτὴ τὴν διαπίστωση. Καὶ τὰ πλοκάμια ἦσαν πολλά, εἶχαν δέ, ὅσον ἀφορᾷ στὴν γλῶσσα, ἕνα κοινὸ ὄνομα: «Γλωσσολόγοι»!
Πράγματι 140 «εἰδικοί» ἐπιστήμονες κινητοποιήθηκαν ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ γιὰ νὰ «θάψουν» τὴν ἀσήμαντη κατ’ Συνέχεια
Μὰ …ἐπτωχεύσαμεν!
Πόσο ἄγχος ἔχει πιάσει τοὺς ἀνθρώπους μὴ πτωχύνῃ ἡ τσέπη τους.
Καὶ κανεὶς δὲν ἀναλογίζεται ὅτι ἔχει πετρώσει ἡ καρδιά τους…
Φτωχὸς δὲ σημαίνει νὰ μὴν ἔχεις.
Φτωχὸς σημαίνει νὰ μὴ νοιώθεις.. Συνέχεια