Ο συγγραφέας του άρθρου δεν είναι φιλόλογος, ευτυχώς δηλαδή γιατί ως επί το πλείστον οι φιλόλογοι δεν σκέπτονται αλλά αναμασούν έτοιμη μασημένη τροφή. Όπως και να έχει, και σ΄ αυτό όπως και σε όλα τα άρθρα του συγκεκριμένου ιστολογίου, εκφράζουμε σκέψεις, θέτουμε ερωτήματα και τολμούμε απαντήσεις οι οποίες όμως πρέπει να διυλίζονται από τους αναγνώστες.
Πριν από μερικές ημέρες λοιπόν έγινε Συνέχεια
Χρονογράφημα τῆς Ἀλίκης Ἀλεξίου
Δρᾶμα σέ τέσσερις πράξεις
Ναι! Μπορεί να συμβεί κι αυτό. Όσο κι αν φαίνεται τραγελαφικό.
Ο φτωχός πτωχεύει. Κι όχι μόνο μια φορά! Συνεχόμενες…
Για να ακριβολογούμε, κηρύσσει πτώχευση. Και το μυστικό, η εξήγηση του περίεργου βρίσκεται στο κηρύσσει. Διακηρύσσει, βροντοφωνάζει: ΄΄Είμαι φτωχός. Φτωχός ήμουν πάντα. Πρόκειται για παρεξήγηση΄΄.
Έτσι μπόρεσε η Ελλάδα να πτωχεύσει τέσσερις φορές και μάλιστα για πρώτη το 1827!
Πριν γεννηθεί! Πριν γίνει κράτος!
Πράξη πρώτη. Συνέχεια
Κατ’ ἀρχάς, τίς εὐχές μας καί τήν προτροπὴ νὰ συνεχίσῃ μὲ ἀκόμη καλλίτερα θέματα. Ἐλπίζοντας πάντα νὰ ξεπεραστοῦν τὰ προσωρινὰ προβλήματα ποὺ καθιστοῦν τὸν Λακεδαίμονα λίγο ….ἀπέχοντα.
Τίς εὐχές μας γιὰ ὅ,τι καλλίτερο.
Υ.Γ. Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν τιμή ποὺ μοῦ ἔκανε νὰ … μπορέσω νὰ προσφέρω ἕνα «μικρό δωράκι» γιὰ τὶς εὐχές.
Μὲ τὸ τραγούδι αὐτό θέλων΄ἀρχίσω σήμερα ,σήμερα ποὺ τὸ Τόνοι καὶ Πνεύματα γιορτάζει ,σήμερα ποὺ…ἔχει τὰ γενέθλιά του, ἔγινε πλέον ἑνός ἔτους .
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=BX3Ztxtm6F4&feature=player_embedded]
Σὰν σήμερα λοιπόν, πρὶν ἀπὸ ἕνα χρόνο, ὁ Λακεδαίμων, ποὺ εἶχε γεννηθεῖ λίγο νωρίτερα και πελαγοδρομοῦσε σὲ ἄλλα φιλόξενα σπίτια ,μὲ προτροπὴ μερικῶν φίλων, ἔκτισε αὐτὸ τὸ σπίτι, μὲ σκοπὸ νὰ γίνῃ τόπος-χῶρος συνάντησης καὶ ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων.
Ἐντάξει. Κατετέθη καί τό «μεσοπρόθεσμοοοοο….». Ἀναρωτιέμαι γιατί τό μνημόνιο ὑπ΄ ἀριθμόν 2 τό ὠνόμασαν μεσοπρόθεσμο; Ποιοί καί γιατί; Μήπως κάποιος ξέρει κάτι, πού ἐμεῖς δέν γνωρίζουμε; Ἤ μήπως γιά νά τό ξεχωρίζουμε ἀπό τό ὑπ΄ ἀριθμόν 1 μνημόνιο; Αὐτό μᾶλλον ἦταν τό βραχυπρόθεσμο. Ἄρα θά ὑπάρξη καί μακροπρόθεσμο. Κακό πού μᾶς βρῆκε!!!
Σάν νά λέμε, Συνέχεια
Μήπως ἦρθε ἡ ὥρα νά κάνουμε τά παρακάτω; Ὄχι μόνον οἱ ἄντρες….Σᾶς τό παραθέτω χωρίς ἄλλα σχόλια:
Θα μπω κατευθείαν στο ψαχνό, γιατί πλέον η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό επικινδυνότητας που δεν σηκώνει πολλές περιστροφές.
Ένας ανεπάγγελτος ή μακροχρόνια άνεργος νέος δεν έχει καμία δουλειά να περιμένει την τύχη του στις μεγάλες πόλεις. Έχουμε επικεντρωθεί τα τελευταία χρόνια στους οικονομικούς δείκτες ξεχνώντας κάτι πολύ σημαντικό. Η Ελλάς δεν είναι μόνον χρήμα, είναι και άνθρωποι. Η Ελλάς είναι η μητέρα γη των Ελλήνων. Όμως μέχρι να διαβαστεί το συγκεκριμένο άρθρο από έναν Έλληνα ήδη θα έχουν πεθάνει καμιά δεκαριά άλλοι και θα έχουν πολιτογραφηθεί μερικές δεκάδες ελληνοποιημένοι. Δεν υπάρχει καθόλου μα καθόλου καιρός για πολύπλοκες σκέψεις.
Καθώς γράφω αυτό το κείμενο, στην εκκλησία του χωριού μου, όπου ήρθα επίσκεψη, Συνέχεια
Ἐπειδή τό πανηγύρι τῶν «ἀγανακτισμένων» στό Σύνταγμα συνεχίζεται, σκέφτηκα νά ἐπανέλθω. Ἄς πᾶμε στήν πλατεία….Μόλις βγαίνουμε ἀπό τά σκαλάκια τοῦ μετρό, βλέπουμε ἐμπρός μας τούς σκηνίτες. Παρατηροῦμε ὅτι οἱ σκηνές ὅσο περνοῦν οἱ ἡμέρες γίνονται περισσότερες. Στίς πιό πολλές ἀπό αὐτές κοιμοῦνται λαθρομετανάστες (!) οἱ ὁποῖοι μή ἔχοντας πού νά πᾷν οἱ «καψεροί», κάνουν καί τίς ἀνάγκες τους, ἐκεῖ! Ἡ ὀσμή μόλις πλησιάσει κάποιος εἶναι χαρακτηριστική. Μοῦ εἶπε μιά κοπέλλα ὁτι εἶδε «μελαψό», «νά τά κάνη μπροστά στά μάτια της». Μήπως, τολμᾶ νά διαμαρτυρηθᾷ κάποιος; Θά τόν ποῦν ῥατσιστή. Συνέχεια
