Εἴπαμε…
Ψωμὶ δὲν ἔχουμε…
Νερὸ δὲν ἔχουμε…
Τσαρδὶ δὲν ἔχουμε…
Ἔχουμε ὅμως φατσοβιβλίο… Ἔχουμε καὶ λαπτόπι…. Ἔχουμε καὶ δένδρο γιὰ νὰ σκαρφαλώνουμε σὰν τὶς Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Τὸ Σύμπαν τοῦ Ἀνθρώπου.
Ένα Σύμπαν είναι ο Άνθρωπος …
Χωρίς Αρχή και Τέλος …
Μέσα του τόσο το Φως, όσο και το Σκοτάδι.
Ένα Λυκόφως και ένα Λυκαυγές η ζωή του μετρημένου ανθρώπου.
Πυκνό Σκοτάδι την μια και Υπέρλαμπρο Φως την άλλη, η ζωή του Αναζητητή.
Ἡ αὐτοκρατορία τῶν γιγαντάκων.
Η ελληνική κοινωνία τις τελευταίες ημέρες παρακολουθεί αποσβολωμένη (για μια ακόμη φορά) τα τεκταινόμενα με τους γιγαντάκους και πέφτει από τα σύννεφα (για μια ακόμη φορά). Παρακολουθεί σοβαρούς δημοσιογράφους(;) να δίνουν βήμα σε επιχειρηματίες(;) με μπράβους και συμβόλαια θανάτου (για μια ακόμη φορά). Βλέπει σοβαρούς δικηγόρους να αναλύουν το δίκιο του πελάτη τους (για μια ακόμη φορά). Αναρωτιέται πώς ξεκινάς από το χωριό σου ξεβράκωτος και γίνεσαι γιγαντάκος σε κάμποσα χρόνια (για μια ακόμη φορά). Περιμένει από τη δικαιοσύνη τη λύση (για μια ακόμη φορά).
Συνέχεια
Ὁ ἐχθρὸς εἶναι τόσο δυνατὸς ὅσο ἐσὺ τὸν φαντάζεσαι…
Ο εχθρός είναι τόσο δυνατός, όσο εσύ τον φαντάζεσαι. Κοιτάζοντάς τον στα μάτια, δεν σε απασχολεί το μέγεθός του, τα μάτια είναι το μόνο σημείο που χρειάζεσαι … η υπόλοιπη επιφάνεια που κατέχει στον Χώρο, σου είναι απλά αδιάφορη.
Όσο μικρός ή όσο μεγάλος και αν είναι …
όταν κυριαρχήσεις στο βλέμμα του …
Συνέχεια
Οἱ φυλακές μας.
Ἔκανα μίαν βόλτα πρὸ ἡμερῶν καὶ ἐτράβηξα κάποιες φωτογραφίες, μὲ στόχο νὰ διαπιστώσω τὸ πόσο πολὺ αἰσθανόμεθαε ἀσφαλεῖς ἤ ἀνασφαλεῖς ἐντὸς τῶν συνθηκῶν ποὺ διαβιοῦμε.
Ὁπουδήποτε κι ἐὰν ἔστρεφα τὸ βλέμμα μου ἔβλεπα κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα…
Κατάθλιψις….
Εἶναι ἀπέραντο τὸ βάσανο νὰ βλέπῃς τὸ ἐλάχιστον φῶς ποὺ φθάνει στὰ διαμερίσματά μας μέσα ἀπὸ τὰ κάγκελα.
Παρ’ ὅλα αὐτὰ συνέχισα.
Ὁπουδήποτε κι ἐὰν ἔστρεφα τὸ βλέμμα μου κάγκελα. Οἱ δικές μας φυλακές.
Αὐτὲς ποὺ πλέον μόνοι μας δομοῦμε, πρὸ κειμένου νὰ κερδίσουμε λίγα γραμμάρια ψευδοῦς ἀσφαλείας. Διότι περὶ ψεύδους πρόκειται, ἐὰν ἀναλογιστοῦμε πὼς ὅταν ἐμεῖς τοποθετήσουμε τὰ τάδε κάγκελα, μὲ τὸν Ἄλφα βαθμὸ ἀσφαλείας καὶ προστασίας, ὁ κακοποιὸς ἔχει ἤδη ἀνακαλύψῃ τὴν ἀκύρωσι τοῦ Ἄλφα σὺν ἕνα βαθμοῦ ἀσφαλείας.
Ἐὰν δὲν προχωρήσουμε ἐμεῖς, δὲν μποροῦμε νὰ βοηθήσουμε ἄλλους.
Εἶναι καιρὸς νὰ ἀποφασίσουμε ὅτι θὰ εἴμαστε χαρούμενοι, δημιουργικοὶ καὶ γεμᾶτοι ἀγάπη.. Συνέχεια