Δὲν εἶναι δυνατόν νὰ μαζεύτηκαν τόσοι ἠλίθιοι σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, τὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο!
Βλέπετε τὴν Στάη. Ἡ ὁποία, γιὰ νὰ «ἁρπάξῃ» λίγη δόξα ἀπὸ τὴν βλακεία καὶ τὴν ψευτιά, ἀναφερομένη στοὺς ἥρωες τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως, ἐρώτησε:
«μὰ καλὰ, αὐτὰ τὰ πρόσωπα ὑπῆρξαν»;
Ὁ τίτλος, δανεισμένος κι ἐλαφρῶς παρεφρασμένος ἀπὸ τὸ Ῥεσᾶλτο.
Ὁ κύριος Δημητροκάλλης ἔμαθε τὰ τῶν σχολιασμῶν μου καὶ μοῦ«ἀπήντησε» στὸ σημείωμα ποὺ εἶχα ἀναρτήσει στὶς 27 Φεβρουαρίου 2011. (Ἕνας μήνας εἶναι καλός χρόνος γιὰ προετοιμασία…. Λέω…) Συνέχεια
Φωτογραφία ἀπό τὴν σελίδα κοινωνικῆς δικτυώσεως τῆς Νταράλα
Πρὸς Νταράλα:
Ὄπως δὲν θὰ ποῦμε ΠΟΤΕ ἄτυπα τσιγάρα. Θὰ ποῦμε ΛΑΘΡΑΙΑ τσιγάρα.
Δὲν θὰ ποῦμε ΠΟΤΕ ἄτυπος ἐπιβάτης. Θὰ ποῦμε ΛΑΘΡεπιβάτης.
Ἔτσι λοιπὸν δὲν θὰ ποῦμε ΠΟΤΕ ἄτυπος μετανάστης. Θὰ ποῦμε ΜΟΝΟΝ ΛΑΘΡΟμετανάστης!
Αὐτὸ γιὰ νὰ ξεκινήσεις λίγο λίγο νὰ μαθαίνῃς τὰ Ἑλληνικά! Δὲν εἶναι κακὸ ποὺ δὲν τὰ ξέρεις. Κακὸ εἶναι ποὺ ὡς ἀδαῆς ποὺ εἶσαι, μᾶς κάνεις καὶ μαθήματα.
Ἐδῶ κι ἀρκετόν καιρό ἔχει γίνει γνωστό ἕνα περίεργο γεγονός.
Εἰσέρχονται διάφοροι ΛΑΘΡΟέποικοι κατὰ χιλιάδες στὴν Ἑλληνική ἐπικράτεια, μὲ περίεργα ὅμως «δικαιώματα» κατὰ τὴν ὥρα εἰσόδου τους.
Θὰ γνωρίζετε ἴσως πὼς μὲ τὴν εἴσοδό τους στὴν Ἑλλάδα «καταγράφονται», δίδουν δακτυλικὰ ἀποτυπώματα (ποὺ κάααααααποτε θὰ ἐλεχθοῦν) καὶ λαμβάνουν 40 εὐρόπουλα γιὰ τὸ εἰσιτήριό τους, πρὸ κειμένου νὰ ἔλθουν ἔως τὴν Ὁμόνοια, (συνεπῶς τὰ γλυτώνουν οἱ δουλέμποροι αὐτὰ τὰ χρήματα).
Βεβήλωσις τουρκικοῦ στρατιωτικοῦ νεκροταφείου; Κι αἰσθάνεσαι ἀποτροπιασμό; Τί βεβήλωσις ἀκριβῶς εἶναι αὐτή; Μὲ τὴν ἀφίσα τοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη; Ἔσπασαν κάτι; Κατέστρεψαν; Μαγάρισαν; Δὲν νομίζω… Ἀπό ὅσα διάβασα τοὐλάχιστον… Μπῆκαν κι ἄφησαν μίαν ἀφίσα τοῦ Στρατηγοῦ! Ἐκτὸς κι ἐὰν τὰ ἀφεντικά σας αἰσθάνονται ἀκόμη τὴν ….σκιὰ τοῦ γίγαντα Καραισκάκη καὶ τρέμουν…
Ξέρεις κάτι «κύριε» Παταλωτή, μᾶς ζάλισες….Πολύ ἀποτροπιασμό αἰσθάνεσαι… Γιὰ ποιό πρᾶγμα ἀκριβῶς αἰσθάνεσαι ἀποτροπιασμό; Γιὰ τὶς βεβηλώσεις στὸ τουρκικό νεκροταφεῖο; Κρίμα… Ἕναν καϋμό ξέρεις, τὸν εἴχαμε… Ὄχι γιὰ τὶς βεβηλώσεις… Γιὰ τὸν ἀποτροπιασμό σου…
Καλό ἐρώτημα. Διάβαζα ἐχθές πὼς τελικῶς τὰ ὄσα αἰτήθηκε στὸ ἐφετεῖο, ὁ πολυαγαπημένος κάποιων, δὲν ἔγιναν δεκτά. Αὑτό εἶναι καλό! Δὲν γίνεται νὰ καλούμαστε ὅλοι οἱἝλληνες πολίτες νὰ πληρώσουμε τοὺς φόρους μας (δικαίους ἢἀδίκους) καὶὁ Τόλης (κι ὁ κάθε Τόλης) νὰ χορεύουν τσάμικο! 
Βγαίνει, ἀπὸὅσα διάβαζα, τὸ πατρικό του στό «σφυρί». Ἴσως νὰ εἶναι μία ἀπὸ τὶς πλέον δυσάρεστες στιγμές στὴν ζωὴ κάποιου, ἀλλὰ δὲν ἀναφερόμεθα σὲ κάποιον ποὺ ἐπάσχισε νὰ καλύψῃ τὶς ὑποχρεώσεις του καὶ κάτι πῆγε στραβά. Συνέχεια
