Δάβασα τὴν εἴδησι κι ἔτριβα τὰ μάτια μου.
Υποχώρησαν οι αντάρτες από την Δαμασκό
Υποχώρησαν με βαριές απώλειες οι αντάρτες και οι Λίβυοι μισθοφόροι από την συνοικία της Δαμασκού που είχαν καταλάβει μετά από ανελέητο σφυροκόπημα με από αέρος βομβαρδισμούς.
Διάβαζα τὶς πρὸ ἄλλες γιὰ τὴν δολοφονία δύο ὑπουργῶν τῆς Συρίας ἀπὸ δυνάμεις τῆς ΑΛΚΑΪΝΤΑ. Παρεξενεύθην. Ἐν τάξει, ἔχουν γενικῶς περίεργες σχέσεις ἐκεῖ στὴν Μέση Ἀνατολὴ οἱ μὲν μὲ τοὺ δέ(ν). Ἀλλά σέ σημεῖον τέτοιον πού νά ἐξορμοῦν κατά τῶν δικῶν τους; Ἔχετε ξανασυναντήσει ἀνάλογον περίπτωσιν;
Ἔχει μία καλὴ γειτονία κι αὐτὴ ἡ χώρα… Ἀπίστευτη…. Μοναδική! Ἀνεπανάληπτη!
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, στὸν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τί λέγαμε ὅμως;
Μήπως λέγαμε πώς ξεκίνησε;
Μπᾶ… Λᾶθος κάναμε…
ΚΙ ἀκόμη μεγαλύτερον λᾶθος στὸὅ,τι δὲν μᾶς ἀφορᾶ…
Γιὰ νὰ δοῦμε ὅμως, μήπως τά γεγονότα τρέχουν ταχύτερα ἀπό τήν πιό ἀρρωστημένη φαντασία;
