Ξέρετε τί παρετήρησα στήν παραπάνω φωτογραφία;
Τότε, ἄν καὶ κατοχή, οἱ ἄνθρωποι ἔμεναν κοντὰ ὁ ἕνας στὸν ἄλλον.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Ἐὰν θέλῃς…
Ἐὰν θέλῃς νὰ ἐξευτελίσῃς μίαν Ἰδέα…
βᾶλε την στὸ στόμα ἑνὸς βλᾶκα…
ὅρισε ἐκπρόσωπό της ἕναν ἐπηρμένο…
χρῖσε ὑπερασπιστή της ἕναν τραμποῦκο… Συνέχεια
Τὸ ἀληθινὰ δικό μας χρέος…
Να ‘μαστε το λοιπόν. Καθόμαστε στο ίδιο καφενείο, σε χωριστά τραπέζια και ρουφάμε τον πικρό καφέ μας. Τα μάτια μας κοιτάζουν στον δρόμο που περνά από μπροστά μας και είναι αδειανός. Μερικοί τρελοί πάνε κι έρχονται μέσα σε μία νεκρική σιγή. Δεν υπάρχουν παιδιά τριγύρω μας, δεν υπάρχουν φωνές, δεν υπάρχει ζωή. Μόνο εσύ κι εγώ, κοιτάζουμε στο βάθος του δρόμου, με μάτια βουρκωμένα, που αναστενάζουν βουβά…
Σόκ! Ἑλληνίδες ἐκπορνεύονται στὴν Ἰταλία!
Όταν είχα διαβάσει προ καιρού μια είδηση, που ερχόταν από την Βουλγαρία κι είχε να κάνει με μια επιγραφή έξω από ένα πορνείο που έγραφε :« προσεχώς Ελληνίδες», το είχα εκλάβει ως κακόγουστο αστείο!
Δυστυχώς όμως η ζωή, έχει κι αυτή πολύ κακόγουστο χιούμορ πολλές φορές…
Ἡ παράνοια!
Ζοῦμε σὲ ἐποχὲς μοναδικές!
Ἐποχὲς ποὺ θὰ τὶς θυμᾶται ἡ Ἀνθρωπότης καὶ θὰ διδάσκεται ἀπὸ αὐτές…
Ἐποχὲς ὅμως τέτοιες, ποὺ ἐπικρατεῖ τὸ χάος καὶ ἡ παράνοια!
Πρὸ ὁλίγου, ὅπως «περειδιάβαινα» στὸ μουροβιβλίον, ἔπεφτα διαρκῶς στὶς ἀναρτήσεις κάποιου διαδικτυακοῦ «φίλου».
Συνέχεια
Διεθνεῖς πόρνες φτιάξαμε;
Πρὸ μερικῶν μηνῶν διαβάζαμε παντοῦ στὸ διαδίκτυον γιὰ μίαν Ἄννα, ποὺ εἶχε τὸ παιδάκι της, τὸν ἀντρούλη της ἀλλὰ δὲν εἶχε οὔτε χρήματα γιὰ γάλα οὔτε γιὰ ἐνοίκιο οὔτε γιὰ τροφή.
Ἡ Ἄννα λοιπὸν ἀπεφάσισε νὰ γίνῃ περιστασιακῶς πόρνη, πρὸ κειμένου νὰ καλύψῃ κάποιες ἀπὸ τὶς ἀνάγκες της.
Συνέχεια