Παρατηρῶ πολύ, τελευταῖα, νὰ δυσανασχετοῦν ὅλοι γιά τους πολιτικούς, οἱ ἀριστεροὶ ἀφορίζουν τοὺς κακοὺς ἀκροδεξιούς, οἱ δεξιοὶ ἀφορίζουν τοὺς κακοὺς ἀκροαριστεροὺς (καὶ ὅλοι μαζὺ παρασιτοῦν εἰς βάρος μας).
Ὁ λαὸς διασπᾶται, μεροληπτεῖ καὶ φανατίζεται καὶ συνεπῶς ξεσποῦν διαμάχες στὰ διάφορα στρώματα τῆς κοινωνίας.
Θὰ ἐπικαλεσθῶ βασικὲς ἀρχὲς τῆς μηχανικῆς, ποὺ δὲν ἀπαιτεῖ περισσότερη λογικὴ ἀπ’ αὐτὴν ἑνὸς 6χρονου παιδιοῦ. Συνέχεια
Τί εἶπε τό ἄτομον; Γιὰ νὰ τὸ ξαναδιαβάσουμε, μήπως καὶ τὸ ἐμπεδώσουμε…
Ἄκουσαν καλά τά αὐτιά μου ;
Ἄρθρωσε τήν λέξη «λαθρομετανάστης» … ὁ Ἀλαβᾶνος ;
καί ἀποκάλεσε τήν Ἑλλάδα, «ἀποθῆκη λαθρομεταναστῶν» ;;
Συνέχεια
Μερικὲς φορὲς νοσταλγῶ τὸν Μεσαίωνα… Τί κακό το νὰ μὴ μπορῇς νὰ πιάσῃς ὅλους αὐτοὺς τοὺς τσαρλατάνους καὶ τοὺς ἀπατεῶνες, τοὺς ψευδοσωτῆρες καὶ τοὺς λαοπλάνους, ὅλους αὐτοὺς τέλος πάντων ποὺ μὲ κάθε τρόπο καὶ σὲ κάθε εὐκαιρία, ἐκμεταλλεύονται τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσδοκίες ἀνθρώπων καὶ λαῶν… καὶ νὰ τοὺς κάψῃς δημόσια στήν Πλατεῖα Συντάγματος!!! Συνέχεια
Συνηθίζουμε σιγά σιγά. Ἀκόμα καί τήν πείνα καί τήν δίψα θά συνηθίσουμε, νά μοῦ τό θυμηθεῖτε. Σάν τόν γάιδαρο τοῦ χότζα.
Θά συνηθίσουμε στήν κατοχή, θά συνηθίσουμε τήν Θράκη νά τήν διεκδικοῦν οἱ Τοῦρκοι. Θά συνηθίσουμε νά μοιραζόμαστε τό Αἰγαῖο μέ τούς μογγόλους, θά συνηθίσουμε νά βιάζεται ἡ γλῶσσα μας, καθημερινῶς, θά συνηθίσουμε στήν ὀσφυοκαμψία τῶν πολιτικῶν μας (καί τήν δική μας, πού τήν πᾶτε;) καί ἔτσι θά ζοῦμε καλλίτερα, μέσα στήν δυστυχία τῆς δουλοπρέπειας καί τοῦ ὠχαδερφισμοῦ.
Θά εἴμαστε ἡ μόνη γενιά Ἑλλήνων πού Συνέχεια
«Δυστυχῶς γιὰ τὴν Πατρίδα….» λέει ὁ Τ(σ)τσόπουλος στὸ 5:28, ἀπὸ τὸ ταινιάκι ποὺ θὰ σᾶς παρουσιάσω λίγο παρακάτω.
Κι ὅταν τὸ ἄκουσα θυμήθηκα ἕνα ἄρθρον στὴν σελίδα τῆς Αὐγῆς, πρὸ μηνῶν, ποὺ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ ὁ συγγραφέας του ἰσχυριζόταν πὼς δὲν πρέπει οἱ ἀριστεροὶ νὰ πέφτουν στὴν παγίδα τῆς χρήσεως ἐνοιῶν σὰν τὴν Πατρίδα, διότι εἶναι, κατὰ πῶς ἰσχυριζόταν πάντα ὁ γράφων, μακρὰν τῶν στόχων τῆς ἀριστερᾶς.
Ἤ ἔχουμε λοιπὸν κάποιον ποὺ ξέφυγε ἀπὸ τοὺς στόχους τῆς ἀριστερᾶς ἤ κάποιον ποὺ ἐμπρὸς στὴν προσωπική του προβολή, θὰ χρησιμοποιήσῃ κάθε εἴδους μέσον. Ἀκόμη κι αὐτὰ ποὺ ὁ ἴδιος καταδικάζει σὲ ἄλλα σημεῖα τῆς πορείας του.
Γιά ποιόν λόγο θά μποροῦσε νά ὑπάρξῃ ἕνας δεσμοφύλαξ; Μήπως γιά νά κρατᾶ σέ καταστολήν τόν φυλακισμένο; Καί ποιός εἶναι ὁ δικός μας δεσμοφύλαξ, ἐάν φυσικά ὑπάρχῃ;
Μήπως εἶναι ὁλόκληρος ὁ δημόσιος φορέας;
Ὁ δημόσιος φορέας θεωρητικῶς ὑπάρχει γιά νά ἐξυπηρετήσῃ τίς δημόσιες ἀνάγκες. Δῆλα δὴ τὶς δικές μας.
Συνέχεια
