Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀνθέλληνες

Ἀναξιόπιστος καί ἀνίκανος

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μιχάλης Ιγνατίου : Ο Παπανδρέου έχασε την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Το ερώτημα είναι πέρα για πέρα νόμιμο και δικαιολογημένο και είμαι βέβαιος πως πέρασε από το μυαλό του καθενός από εμάς, που παρακολουθούμε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας: Μπορούν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών να χειριστούν την εφαρμογή του δεύτερου Μνημονίου μετά την πλήρη αποτυχία τους να υλοποιήσουν τις πρόνοιες του πρώτου; Η απάντηση είναι αβίαστα αρνητικήκαι είμαι σχεδόν βέβαιος πως το ίδιο θα απαντούσαν ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Παπακωνσταντίνου εάν στη θέση τους ήσαν ο αρχηγός της ΝΔ και κάποιο στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή τέλος πάντων οποιοσδήποτε Έλληνας πολιτικός

Δεν θα εξετάσουμε στο παρόν άρθρο τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα οδηγήθηκε γονατισμένη οικονομικά στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Άλλωστε, ποιός πλέον πιστεύει ότι δεν υπήρχαν άλλες λύσεις; Υπήρχαν, αλλά ο Συνέχεια →

Ἔγινε ὑφυπουργός καί «παίζει» μέ τήν νοημοσύνη μας

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Πῶς νά τό πῆ κανείς; Ἀναξιοπρεπές; Τό ἄκρον ἄωτον τῆς ξεφτίλας; Προσωπικά, τούς λυπᾶμαι καί τούς σιχαίνομαι. Τίποτα ἄλλο. Ὁ πρόλογος γιά τόν καινούργιο ὑφυπουργό οἰκονομικῶν Παντελῆ Οἰκονόμου. Ἔχει μιά σελίδα στό facebook, στήν ὁποία εἶχε γράψει ἕνα ἄρθρο μέ τίτλο…«Να βγοῦμε ἀπό τό μνημόνιο μιά ὥρα ἀρχύτερα. Γίνεται». Μόλις τόν ἐπέλεξε ὁ Γιωργάκης γιά ὑφυπουργό, ἔσβησε τό ἄρθρο πού εἶχε γράψει καί ὅλες τίς ἀναρτήσεις πού ἀνεφέροντο στό μεσοπρόθεσμο. Οὔτε ἱερό οὔτε ὅσιο οἱ γλεῖφτες. Δεῖτε τό συγκεκριμένο ἄρθρο πρίν ἀπό τό σβήσιμο! Συνέχεια →

Στήν κοσμάρα τους οἱ βουλευτές τοῦ «κυνοβουλίου»

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Εἶναι πραγματικά ἀπίστευτο, τήν ὥρα πού ἡ Ἑλλάδα βράζει κυριολεκτικά ἀπό ὀργή καί ἀγανάκτησι γιά τό πολιτικό σύστημα γενικότερα, οἱ ὑπεύθυνοι τῆς σημερινῆς κατάντιας,  πού κατονομάζονται πλέον ἀνοικτά ἀπό τήν συντριπτική πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὡς οἱ βουλευτές ὅλων τῶν κομμάτων, νά συνεχίζουν προκλητικά τ/΄ις σπατάλες τους! Δέν…ἱδρώνει τό αὐτί τους οὔτε μέ τά γιαουρτώματα, οὔτε τούς προπηλακισμοούς, οὔτε τήν συνοδεία ὅλόκληρων διμοιριῶν ΜΑΤ ἀκόμα καί γιά νά πιοῦνε ἕναν καφέ, οὔτε βέβαια μέ τήν ἐλεγχόμενη ἀγανάκτησι τῆς κατσαρόλας, πού ἴσως οἱ ἴδιοι νά ὑποστηρίζουν φοβούμενοι τά χειρότερα!

Ἔτσι, Συνέχεια →

Ἐπὶ τέλους! Ἦλθε ἡ ὧρα νὰ λύσουμε τὸ δημογραφικό μας!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἐὰν δὲν ἀντιμετωπίσουμε μὲ χαμόγελο τὰ ὅσα ζοῦμε, κινδυνεύουμε νὰ πέσουμε σὲ μαύρη κατάθλιψι! Εἶναι ἄλλως τε γνωστὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν πλέον μὲ τὶς αὐτοκτονίες στὴν χώρα μας. Κοντεύουμε νὰ πάθουμε ὅσα δὲν πάθαμε ἐπὶ τουρκοκρατίας…. Τέτοιος ἀφανισμός!

Ὁ Θωμᾶς Παπατόλης γράφει μὲ κέφι… Καὶ μᾶλλον ἔχει δίκαιον…

Φιλονόη.Μπράβο στο ΓΑΠ! Αυτό το παιδί τα έχει λύσει ΟΛΑ!

Στην αρχή έλυσε το κυκλοφοριακό. Η Θεσσαλονίκη είχε φτάσει (και με το ανέκδοτο που λέγεται “Μετρό”) στο σημείο μηδέν (ξέρεις εκεί που παίζεις τάβλι με το δίπλα οδηγό ή βγάζεις γκόμενα στη μέση της Τσιμισκή).
Συνέχεια →

Ποιοί ἔχουν τὴν ἀνάγκη νὰ ὁμιλοῦν στὸ «πλῆθος» σήμερα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ένας φίλος/συναγωνιστής έχει μια δική του ραδιοφωνική εκπομπή και μου ζήτησε να βγω στον αέρα να μιλήσω, γιατί “τα λέω πολύ ωραία”, μιλάω από καρδιάς. Του λέω, μα μόνο με τους φίλους μου Νίκο μου μπορώ να μιλήσω έτσι, αν βγω σε μικρόφωνο, επειδή το νοιώθω στημένο, δεν θα ανοίξω την καρδιά μου. Ο φίλος μου επέμεινε, πρέπει να ακούγονται τέτοιες φωνές, να μην ακούγονται μόνο αυτοί που ξέρουν τι θα πουν. Σ’ αυτό δεν μπορούσα να φέρω αντίρρηση, έχει απόλυτο δίκιο. Τότε με ρώτησε αν γνωρίζω κάποιον αγνό αγωνιστή που θα μπορούσε να μιλήσει για τα τεκταινόμενα στο Σύνταγμα. Στο μυαλό μου αμέσως ήρθε ένας λεβέντης που γνώρισα από τις πρώτες μέρες της Συνέχεια →

Ἔνοχοι ἐσχάτης προδοσίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἔνα τμῆμα τοῦ κειμένου ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι ἀρκετὲς φορὲς δημοσιευμένο στὸ διαδίκτυο. Εἶτε αὐτούσιο εἶτε μὲ παραλλαγές. Ἡ οὐσία καὶ τὸ βασικό του νόημα ἔχει γίνει ἀντιληπτὸ στοὺς περισσοτέρους ἐξ ἡμῶν. Ἀκόμη καὶ οἱ πιό δύσπιστοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ πὼς τὸ παιχνίδι ποὺ παίζεται στὴν πλάτη τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἀπὸ πολὺ παλαιὰ σχεδιασμένο καὶ σὲ κάθε του λεπτομέρεια προγραμματισμένο. Τίποτα δὲν ἔχει μείνει στὴν τύχη. 

Τὸ κάθε πρόσωπο στὴν «σωστή» του θέσι, τὴν «σωστή» ἐποχή γιὰ νὰ λάβῃ τὶς «σωστὲς» ἀποφάσεις. Ἕνα ἐρώτημα ποὺ σὲ πολλῶν τὰ μυαλὰ τριγυρίζει, ἀφορᾷ στὸν Ἀνδρέα… «Μὰ εἶναι δυνατὸν ὅλα νὰ ξεκίνησαν ἀπὸ αὐτόν»;  

Συνέχεια →