Ἕνα ἄρθρον τοῦ Φιλίστορος ποὺ μᾶς δίδει περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν δράσι καὶ τὴν στήριξι τῶν Ῥώσσων στὸν στρατὸ τοῦ Κεμάλ. Ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορίας ποὺ ἐμᾶς, τοὺς ἀπογόνους τῶν σφαγέντων καὶ ἐκδιωχθέντων, μᾶς πονᾶ λίγο περισσότερο. Ξυπνᾶ μνῆμες καὶ ξύνει πληγές…
Πάντως, δὲν μποροῦμε νὰ κατηγοροῦμε μόνον τὸν Κεμάλ. Ὅλοι ἦταν συνεργοί του. Ὅλοι τὸν στήριξαν, τὸν ἐνίσχυσαν καὶ ὅλοι ἔκαναν τὰ στραβὰ μάτια στὶς σφαγές του. Γιὰ ἐμένα ὅλοι τους εἶναι συνεργοὶ καὶ συνυπεύθυνοι.
O Ρωσσικός κομμουνισμός ως ένας από τους βασικούς υπαίτιους της Μικρασιατικής καταστροφής
Ένας από τους βασικότερους συντελεστές της τελικής ήττας του Ελληνικού στρατού και της συνεπακόλουθης Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε η σημαντική μπολσεβικική υλικοστρατιωτική βοήθεια που παρείχαν οι Ρώσσοι κομμουνιστές στον Κεμάλ. Ήδη από τις αρχές του 1919 χάρις την γεωμετρική αριθμητική αύξηση του Κόκκινου στρατού και την επιτυχημένη στιβαρή ηγεσία του Τρότσκι, η αντεπανάσταση των «Λευκών» είχε ουσιαστικά αποτύχει όπως και η συμμαχική εκστρατεία στην Ουκρανία. στην οποία η Ελλάδα συμμετείχε με μια μεραρχία. Έτσι το νέο κομμουνιστικό καθεστώς κατάφερε να στερεωθεί στο εσωτερικό και ξεκίνησε τις επεμβάσεις στο εξωτερικό υποβοηθώντας κομμουνιστικές εξεγέρσεις στην Γερμανία (Σπαρτακιστές) και στην Ουγγαρία το 1920 (Μπέλα Κουν).
Συνέχεια
Ἐγώ εἶδα αὐτό:
