Εἰς μνήμην τῶν 353.000 (τοὐλάχιστον) θυμάτων τῆς θηριωδίας…
Ἕνας πυῤῥίχιος… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα
Ἡ εὐτυχία μας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐσωτερική μας ἁρμονία…
Αὐτό που νοιώθουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ἡ χαρὰ ποὺ παίρνουμε ἀπὸ τὴν ζωή, ἐξαρτῶνται ἄμεσα ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ τὸ μυαλό μας φιλτράρει καὶ ἑρμηνεύει τὶς διάφορες καθημερινὲς ἐμπειρίες. Συνέχεια
Μαχητὲς ὑπερήφανοι…
Μαχητὲς… ὑπερήφανοι… πολεμιστές… κάποτε… Συνέχεια
Καλὸν μήνα Μάιο νὰ ἔχουμε…
Ἡ ἄνοιξις πλέον εἶναι στὶς δόξες της…
Τὰ κρύα, κατὰ πῶς φαίνεται, τὰ ἀφήσαμε πίσω μας καὶ τώρα, σιγὰ σιγά, προετοιμαζόμεθα γιὰ ἕνα …θερμὸ Θέρος.
Μὰ ἐποχὲς εἶναι, τοὺς κύκλους τους κάνουν κι ἐμεῖς, ὡς πολὺ ἀπομεμακρυσμένοι ἀπὸ τὶς φυσικὲς λειτουργίες καὶ ἀνάγκες μας, ξεχνᾶμε συχνὰ νὰ τὰ παρατηρήσουμε ὅλα αὐτά… Συνέχεια
Ἀντίο Πατρίδα
Να την ξαναδώ ακόμα μια φορά ήθελα. Την Ελληνίδα που φορά το μαύρο μαντήλι για να πενθεί τις χαρές που δεν έζησε και αυτές που έφυγαν ανεπιστρεπτί. Να κουβαλά το ταψί με το ξεροψημένο από τον φούρνο ψωμί στο κεφάλι, ισορροπώντας τα τσακισμένα πόδια της στο καλντερίμι, κρατώντας το μέτωπο ψηλά σαν Καρυάτιδα, που ακόμα και γερασμένη είναι εκεί για να κρατά την μετόπη της αξιοπρέπειας.Κωνσταντῖνος Κουκκίδης… Ὁ Ἑλληνόπαις ποὺ χάσαμε ἀπὸ μέσα μας
Ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἀνέχθηκε τὴν μπότα τοῦ δυνάστου…
Ἐκεῖνος ποὺ μὲ τὴν θυσία του ἄναψε τὸ φυτίλι τῆς ἀπελευθερώσεως…
Ἐκεῖνος ποὺ μὲ τὸ παράδειγμά μου μᾶς κάνει νὰ αἰσθανόμεθα μικροί, ἀσήμαντοι ἐμπρός του… Συνέχεια