
Πολλὰ ἐρωτηματικά γιὰ τὴν δράσι τους ἢ ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν ὕπαρξί τοῦ ἑνὸς.
Ἕνα ἄριστα δομημένο ἄρθρο, μὲ πολλὰ στοιχεῖα καὶ παρουσίασι ὅλων τῶν ὑπαρχουσῶν πηγῶν. Μαζὶ μὲ τὰ ἐρωτηματικά! Προσωπικῶς τὸ ἀπήλαυσα! Σὲ κάθε του σημεῖο! Σᾶς τὸ συνιστῶ! Πρέπει νὰ τὸ διαβάσετε γιὰ νὰ ξέρετε ποιός εἶναι ἡ ἥρωας καὶ ποιός κάνει τὸν ἥρωα!
Κι ὅλα ὅσα περιγράφονται, γύρω ἀπὸ δύο σημαῖες! Μίαν ἑλληνική μὲ τὸν Κουκκίδη καὶ μία γερμανική μὲ τοὺς Γλέζο καὶ Σᾶντο!

«Σκαλίζοντας» μέσα μου, ξανὰ καὶ ξανά, συνειδητοποίησα μίαν μεγάλη ἀλήθεια πρὸ καιροῦ: τὴν ἔννοια (ἀλλὰ καὶ τὴν οὐσία) τῆς λέξεως Θυσία.
Ἡ ἑλληνικὴ πολιτεία εὐθύνεται κυρίως γιὰ αὐτὸ ποὺ εἶμαι καὶ γιὰ τὸν τρόπο ποὺ σκέπτομαι καὶ αἰσθάνομαι. Δευτερευόντως καὶ οἱ γονεῖς μου. Ἴσως νὰ ἔπαιξε ῥόλο καὶ ἡ «πάστα» μου, ἀλλὰ ἡ βασικὴ κατεύθυνσις μοῦ ἐδόθη στὴν τρυφερὴ ἡλικία, στὸ σχολεῖο, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν πολιτεία καὶ τὰ ὄργανά της, τοὺς δασκάλους.
Μία πολὺ σημαντικὴ περιγραφὴ τῆς 27ης Ἀπριλίου 1941, εἶναι αὐτὴ ποὺ μᾶς ἄφησε ὁ Γεώργιος Θεοτοκᾶς.