«Περίεργη» ὑπόθεσις. Ἰδίως σὲ ἐκεῖνα τὰ σημεῖα ποὺ ὁ Λαυρεντιάδης «παραιτήθηκε».
Βέβαια, ἀκόμη πιὸ περίεργο εἶναι ποὺ πλέον τὸ βῆμα (καὶ ὁ ΔΟΛ) ἀπεφάσισαν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα.
Δὲν εἶναι πὼς τοὺς ἔπιασε ἡ συνείδησίς τους στὴν γωνία καὶ τοὺς ζήτησε τὸν λόγο.
Εμ, τά ἔδωσαν στούς δικαστικούς – τούς ἔχουν ἀνάγκη, βλέπετε, γιά νά κρίνουν νομίμους τούς παρανόμους καί ἀντισυνταγματικούς νόμους τούς ὁποίους ψηφίζουν – καί γιά τοῦτο, τώρα, ζητοῦν καί οἱ νομικοί τῆς βο(υ)λῆς τά δικά τους, ἀναδρομικά. Αἰσθάνονται καί ἀδικημένοι οἱ ἐθνοπατέρες (καί ἐθνομητέρες). Ἐμεῖς πῶς πληρώνουμε, παρανόμως, τά χαράτσια πού αὐτοί μᾶς ἐπιβάλλουν; 

Τέλος! 