Αὐτὴν τὴν φορὰ δὲν γράφω ἐγώ ἀλλὰ ὁ Εὐριπίδης Μπίλης. Τὰ ξέρει καλλίτερα μία καὶ τὰ ἔζησε ἀπὸ κοντύτερα. Μία ἀκόμη ἀπάντησις στὸν «βαρύ παγκαλικό λόγο» ποὺ τελικῶς δὲν ἔχει καμμία βαρύτητα πολιτική παρὰ μόνον κομματική καὶ βολευτική.
Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸ 1981.
Ὁ Αντρέας Παπανδρέου δολοφόνησε τις ελπίδες του Ελληνικού λαού για ένα χρηστό κράτος.
Επειδή, από έξω και χωρίς κομματικές παρωπίδες, γνωρίζω τι έγινε το 1974 και τι το 1981 οφείλω να σας πληροφορήσω σχετικά.Είναι γνωστά όσα καταλόγισα πολλές φορές με στοιχεία στον «εθνάρχη». Συνέχεια
Προσωπικά δέν πιστεύω ὅτι ἡ Ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται. Ποτέ καί πουθενά. Ὁμοιότητες καί συμπτώσεις μπορεῖ νά συμβοῦν, πολλές φορές “διαβολικές”, ἀλλά μέχρι ἐκεῖ. Ὅταν τό καζάνι ἀρχίζει νά βράζη κάποτε θά ἐκραγῆ. Νόμος τῆς φυσικῆς ἀλλά ὄχι τῆς Ἱστορίας. Ἡ Ἱστορία δέν ἔχει νόμους. Γράφεται, ἀπό τόν νικητή, καί εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστή ἡ ἔκβασις τῶν γεγονότων της, ἀπό κάποιους. Οἱ ἄνθρωποι στήν ἱστορική τους πορεία εἶχαν καί ἔχουν τήν δυνατότητα καί τίς γνώσεις νά ἀποτρέψουν κάτι τέτοιο, ἀρκεῖ νά θέλουν.