Ἔχω γράψει πολλὲς φορὲς γιὰ τὸν Καζάκη. Ἔχω ἀναφερθεῖ στὶς διαφωνίες μου μαζί του γιὰ πολλὰ ζητήματα. Ἕνα σοβαρότατο ἀγκάθι σὲ ὅσα λέει (καὶ γράφει) εἶναι ὁ μὴ ὑπολογισμὸς τῶν κοινωνικῶν δεδομένων στὶς οἰκονομικές του μελέτες.
Καλὸς φίλος, ἐπιτυχημένος οἰκονομολόγος (καὶ δίχως κομματικὲς καταβολὲς οἱουδήποτε χρώματος), ἔχει ἀπαντήσει ἤδη στὸν Καζάκη μὲ τὸ σημείωμα Ἕνας ἁπλὸς πατριώτης χονδρομπακάλης μπορεῖ νὰ σώσῃ τὴν οἰκονομία καὶ στὸ Δὲν μᾶς τὰ λὲς καὶ τόσο καλὰ κύριε Καζάκη…
Εἰλικρινῶς δὲν ἤξερα τὶς λεπτομέρειες ποὺ διάβασα (καὶ θὰ σᾶς παρουσιάω εὐθύς ἀμέσως) σήμερα. Βάσει τοῦ ἄρθρου 110 (παράγραφος 6) τοῦ ὑπάρχοντος Συντάγματος, δὲν εἶναι συνταγματικὴ μία συνταγματικὴ ἀναθεώρησις. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, σὲ τί εἶναι συνταγματικὴ ἡ ὑπάρχουσα κυβέρνησις γιὰ νὰ παραμείνῃ ἐντὸς νομικῶν πλαισίων καὶ νὰ γίνῃ σεβαστή; (Ξέρω, ξέρω… Σὲ τίποτα..) Καὶ κατ’ ἐπέκτασιν νὰ σεβαστῇ τὰ ὅρια καὶ τὶς διατάξεις τοῦ ὑπάρχοντος Συντάγματος;
Ἔχουμε λοιπὸν δύο σενάρια.
Ὅλα θὰ ἦσαν καλά; Ἐὰν αὔριο μὲ κάποιο μαγικό ῥαβδάκι παύαμε νὰ χρωστοῦμε, ὅλοι θὰ πήγαιναν στὰ σπίτια τους; Τέλος οἱ διαμαρτυρίες; Τέλος οἱ «ἀγανακτήσεις»;
Ἐὰν αὔριο τὸ πρωΐ ἔβγαινε σύσσωμη ἡ Ε.Ε., τὸ ΔΝΤ, οἱ ΗΠΑ οἱ ξεῖπα καὶ τὸ κακὸ συναπάντημα καὶ ἀνελάμβαναν ὅλα μας τὰ χρέη, πρὸ κειμένου νὰ μὴν τοὺς πάρῃ «ξώφαλτσα» ἡ δική μας κατάρρευσις, θὰ ἐπιστρέφαμε ὅλοι στὰ σπίτια μας; Δὲν θὰ ἔτρεχε Συνέχεια
Τὸ παρακάτω ἄρθρο τοῦ καθηγητοῦ Κωνσταντίνου Ῥωμανοῦ δημοσιεύθηκε στὸΠαρόν τῆς 12ης Ἰουνίου. Στὰ περισσότερα θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως. Μία μικρὴ ἔνστασις μόνον.
Πράγματι ὑπάρχει ὁ κόσμος τῆς ἐπάνω καὶ ὁ κόσμος της κάτω πλατείας. Πράγματι στὸ κάτω τμῆμα τῆς πλατείας γίνεται τῆς «κακομοίρας» ἀπὸ προπαγάνδα καὶ ἀνθελληνικά συνθήματα. Πράγματι οἱ τοῦ ἐπάνω τμήματος τῆς πλατείας ἔχουν μίαν πιὸ Ἑλληνική συνείδησι. Ἀλλὰ…..
Αὐτὸ ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ δοῦμε, ὡς «μεταφορικὴ εἰκόνα», εἶναι ἡ διαβάθμισις. Δῆλα δή, ὅταν κάποιος φθάνει στὴν πλατεία μὲ τὸν ἠλεκτρικό Συνέχεια
Ἡ πρωθυπουργική πρότασις σύνταξης νέου Συντάγματος μέ λαϊκό δημοψήφισμα ὡς ἔσχατο μέσο ἀποπροσανατολισμοῦ τοῦ λαοῦ καί νομιμοποιήσεως τῆς ἤδη καταλυθείσης δημοκρατίας.
Ο τακτικός ελιγμός της πρότασης για σύνταξη νέου Συντάγματος μέσω δημοψηφίσματος δεν πείθει κανέναν. Αντίθετα αποπροσανατολίζει από την ουσία της συζήτησης, που αφορά στο πραγματικό υπόβαθρο και στις σκοπιμότητες που υποκρύπτονται πίσω από την ψήφιση του “Μεσοπρόθεσμου Πλαίσίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής”.
Η πρόταση αυτή μόνο κλαυσίγελο μπορεί να προκαλέσει, αφού είναι Συνέχεια
