Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐπανάστασις

Ἡ ματιὰ τοῦ Νικητοῦ…!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Στὶς ἡμέρες μας οἱ περισσότεροι συνάνθρωποί μας συμπεριφέρονται σὰν νὰ ἔχουν χάσῃ διὰ παντὸς κάθε μελλοντικὴ μάχη. Συμπεριφέρονται δῆλα δὴ ὡς ἤδη ἡττημένοι, κι ἀς μὴν ἔχουν δώσῃ κανένα δείγμα ἀγωνιστικότητος.
Ὅταν ἐγὼ γράφω ἤ λέω «ἀγωνιστικότης» δὲν ἐννοῶ τὸ νὰ πιάσω ἕνα ὅπλο κι ὅποιον πάρῃ ὁ Χάρος. Ὁ ἀγών μας, ἄν καὶ γιὰ κάποιους αὐτὸ παραμένει δυσνόητον, εἶναι σὲ τελείως διαφορετικὰ ἐπίπεδα. Ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸν αὐτοπροσδιορισμό μας, τὸν ἐπαναπροσδιορισμό μας, τὴν αὐτογνωσία μας, τὴν ἀλλαγὴ στάσεως ζωῆς, τὴν ἀλλαγὴ ὀπτικῆς, τὴν οὐσιαστικὴ ἀνατροπὴ ὅλου τοῦ οἰκοδομήματος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου διαβιούσαμε καὶ τελικῶς τὴν ἀναδόμησίν του ἐκ θεμελίων.
Συνέχεια →

Σὰν σήμερα πέθανε ὁ Γέρος μας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὄχι τὰ κλαριὰ νὰ μᾶς κόψῃς, ὄχι τὰ δένδρα, ὄχι τὰ σπίτια ποὺ μᾶς ἔκαψες, μόνον πέτρα ἀπάνω στὴν πέτρα νὰ μὴ μείνῃ, ἡμεῖς δὲν προσκυνοῦμε.
Τί τά δένδρα μας ἐάν τά κόψῃς καί τά κάψῃς, τήν γῆ δὲν θέλει νά σηκώσῃς καί ἡ ἴδια ἡ γῆς ποὺ τὰ ἔθρευσε, αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ γῆς μένει δική μας καὶ τὰ ματακάνει.

Μόνον ἕνας Ἕλληνας  νὰ μείνῃ, πάντα θὰ πολεμοῦμε.
Καὶ μὴν ἐλπίζῃς πὼς τὴν γῆ μας θὰ τὴν κάμης δική σου… 

Συνέχεια →

Ὁ σκοπός ἁγιάζει τά μέσα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς συνήντησε τὸν Κύκλωπα, τὸν ἐτύφλωσε. Δῆλα δὴ χρησιμοποίησε κάτι ποὺ οὐσιαστικῶς ἡ συναισθηματική μας νοημοσύνη δὲν δέχεται ὡς ὀρθό. 
Ἀλλά εἶναι ἔτσι; Κι ἐάν ὄχι, γιατί;

Θὰ πρέπῃ νὰ τοποθετήσουμε ἑαυτοὺς στὴν ἐποχὴ ἐκείνην. Νὰ δοῦμε μὲ τὰ μάτια τοῦ Ὀδυσσέως καὶ τοῦ Κύκλωπος τὰ γεγονότα. Νὰ συνειδητοποιήσουμε γιὰ παράδειγμα πὼς διέπραξε Ὕβριν ὁ Πολύφημος ποὺ δὲν φιλοξένησε τὸν Ὀδυσσέα. Παραβιάζοντας ὁ Πολύφημος ἀγράφους νόμους, ὁδήγησε τὸν Ὀδυσσέα στὸ νὰ παραβιάσῃ κι αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του ἀγράφους νόμους, πρὸ κειμένου νὰ σώσῃ ἑαυτόν, καὶ κάποιους ἀπὸ τοὺς συντρόφους του. Οὐσιαστικῶς πολέμησε μὲ τὰ ἴδια ὅπλα ποὺ τὸν πολέμησε ὁ Πολύφημος.

Συνέχεια →

Χρυσοθήρων ἀποθράσυνσις.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ξέρεις τί εἶναι νά σοῦ ἁρπάζουν τό δᾶσος γιά νά τό χαρίσουν, ἀν τί ἀξίας ἑνός εὐρῶ, στήν Eldorado;
Ξέρεις τί εἶναι νά ἀνοίγῃς τήν βρύση σου κι ἀν τί γιά νερό νά τρέχῃ χῶμα, μαζύ μέ ὅλα τά χημικά πού χρησιμοποιοῦν κάποιοι γιά νά καθαρίσουν τά πολύτιμα μέταλλα πού ἁρπάζουν ἀπό τήν Χαλκιδική;
Ξέρεις τί εἶναι νά γνωρίζῃς πώς τά παιδιά σου δέν θά ζήσουν διότι θά τά ἔχουν δηλητηριάσῃ οἱ «ἐπενδυτές»;
Ξέρεις τί εἶναι νά ἔχῃς ἕναν Πάχτα, πού ἔχει πρό πολλοῦ δώσῃ δείγματα γιά τό εἶδος του, ἐπί κυβερνήσεων μΠατΣοκ καί νά Συνέχεια →

Τὰ ὀρυχεῖα εἶναι θάνατος γιὰ τὸν τόπο!

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Τοὐλάχιστον ὅπως ἔχουν δομηθῆ κι ὅπως ἔχουν προγραμματισθῇ.
Καταστροφὴ περιβάλλοντος, καταστροφὴ ὑγείας συνανθρώπων μας, κανένα ὄφελος γιὰ τὴν χώρα.
Ἕνα σκέτο ξεπούλημα, δίχως ὅρια, λογικὴ καὶ συναίσθησι εὐθύνης.
Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀρχίσῃ νὰ ἀντιλαμβάνονται τὸ πόσο μεγάλα προβλήματα συνοδεύουν τὶς ἐξορύξεις μετάλλων καὶ συσπειρώνονται. Αὐτὰ τὰ προβλήματα θὰ τὰ ἀντιμετωπίσουμε ὅλοι! Σὲ κάθε μεριὰ τοῦ τόπου, μὲ κάθε τρόπο. 
Ἐὰν δὲν προλάβουμε τὸ κακὸ στὴν ἀρχή του, μετὰ θὰ εἶναι πάρα πολὺ ἀργά.

Συνέχεια →

«Ἄν θέλουν ἄς ξανανεβοῦν τώρα στὸ βουνό…!!!»

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

Χαλκιδικὴ πάλι σήμερα. 
Εἶναι μίαν ἀκόμη ἀναφορὰ γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν ἐκεῖ, δίχως νὰ ἐρωτηθοῦν οἱ ἄμεσα ἐνδιαφερόμενοι: οἱ κάτοικοι.
Σκηνὲς βίας, μίσους, ἀηδίας…
Κτήνη, ποὺ πρῶτα τὰ μαστουρώνουν καὶ μετὰ τὰ ἐξαπολύουν γιὰ νὰ σκοτώσουν.
Ὁ φόνος, ὁ φόνος ὁ πραγματικός, αὐτὸς ποὺ ἡ «πολιτεία» ἐκλαμβάνει ὡς φόνο, δὲν ἀργεῖ… Μίαν στιγμὴ ἀπέχει…
Ἔτσι… 
Γιὰ νὰ προστατευθοῦν τὰ συμφέροντα τῆς πολυεθνικῆς, οἱ προμήθειες ποὺ ἔλαβαν οἱ ἐκχωρητὲς καὶ ἡ κρατούσα τάξις.
Συνέχεια →