Ἀπαραίτητον ἐξάρτημα κάθε διαδηλωτοῦ ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτόν του τὰ στυλιάρια! Τί λέτε; Θὰ μᾶς σώσουν ἢ θὰ μᾶς …«ἀπό-σώσουν»;
Σύνθημά μας και στόχος μας δεν μπορεί να είναι άλλος από την Ομοψυχία.
Την Πέμπτη επιβεβαιώθηκε για ακόμη μία φορά η αναλγησία και η ατομικότητα των Βουλευτών, αλλά και εκείνη του ανωτάτου άρχοντος. Θυσιάστηκε για ακόμη μία φορά το συλλογικό συμφέρον στον βωμό του βολέματος με το πρόσχημα των εκβιαστικών επιλογών.
Θα περιμέναμε τουλάχιστον την αποχώρηση σύσσωμης της αντιπολίτευσης πριν την ψηφοφορία. Άλλωστε το έχουν πράξει για ήσσονος σημασίας θέματα.αυτό που μάλλον δεν αντιλαμβάνονται οι 301 είναι ότι πλέον τα αισθήματα, αηδίας και θυμού που αισθάνονται οι πολίτες για την νομενκλατούρα της εξουσίας έχει μετατραπεί σε μίσος. και αυτό είναι εξόχως ανησυχητικό. Πολύ δε περισσότερο που έχουν πλέον χρεωθεί με την απώλεια μιας ζωής κατά την ώρα της διαμαρτυρίας.
Δικαιώθηκαν περίτρανα αυτοί οι οποίοι υποστηρίζουν ότι όλοι μέσα στην Βουλή είναι ίδιοι. Είναι ορατός πλέον ο κίνδυνος να δικαιωθούν και όσοι μιλούν για βίαιες αντιδράσεις. Εξάλλου, ξεπρόβαλε ξεκάθαρος ο στόχος των Κυβερνώντων: να διχάσουν τους Έλληνες.
Τα πρώτα Συνέχεια
Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ο… καθηγητής, αντιπρόεδρος και τσάρος της οικονομίας κ. Βενιζέλος δεν ήθελε να δημοσιοποιήσει την επιστολή του προς την Κ. Λαγκάρντ στις 27 Σεπτεμβρίου. Είναι η επιστολή που του είχε ζητηθεί (μαζί μ’ αυτή του πρωθυπουργού) ως προϋπόθεση να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η τρόικα η οποία είχε φύγει από την Αθήνα. Τότε θυμίζουμε ο κ. Βενιζέλος επέμενε ότι δεν υπάρχει θέμα με την τρόικα, ότι ήταν προγραμματισμένη να φύγει και να ξαναγυρίσει. Λίγο μετά βέβαια μετέβη στις ΗΠΑ κι έπεσε γονατιστός ζητώντας την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.