Καὶ ἠλιθίους καὶ ἀνθέλληνες καὶ παντελῶς ἀμορφώτους κι ἀπαιδεύτους «σύν-Ἕλληνες»!!
«Δέν ἔχεις Ὄλυμπε θεούς μηδέ λεβέντες Ὄσσα.
Ῥαγιάδες ἔχεις, Μάννα γῆ, σκυφτούς γιά τό χαράτσι…
κούφιοι κι ὀκνοί καταφρονοῦν τή θεία τραχειά σου γλῶσσα
τῶν Εὐρωπαίων περίγελα καί τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι…»
«…….μέ καμμιά σου δέν θά ζῆ μεγαλωσύνη,
κι οἱ προφῆτες πού θά προσκυνᾶ, νάνοι καί ἀρλεκίνοι.
Καί σοφοί του καί κριτάδες τοῦ ἄδειου λόγου οἱ τροπαιοῦχοι Συνέχεια
Aμέσως μετά τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο, τη γερμανική κατοχή, τον λιμό της κατοχής και την πολυαίμακτη κομμουνιστική ανταρσία, οι πρώτοι «τουρίστες» που έφτασαν μαζικά στη συφοριασμένη Ελλάδα ήταν Ελληνοαμερικανοί. Ερχονταν να ξαναβρούν όσους συγγενείς επέζησαν, να μετρήσουν νεκρούς, να κομίσουν όποια ιδιωτική βοήθεια ήταν μπορετό, κυρίως σε ρουχισμό.
Πρέπει αυτές οι επισκέψεις να έγιναν αισθητές στην ελλαδική κοινωνία, ήταν εκτεταμένο φαινόμενο. Ο Ελληνοαμερικανός συγγενής αποτέλεσε αξιοπερίεργη παρουσία, σχολιάστηκε, κρίθηκε, ταξινομήθηκε: Η αμερικανίζουσα προφορά των ελληνικών, η διάνθισή τους με ελληνοποιημένες αμερικάνικες λέξεις, οι περίεργες αμφιέσεις, οι συνεχείς συγκρίσεις του αμερικανικού με τον ελληνικό τρόπο του βίου, μαζί και μια αφέλεια εμπιστοσύνης τις ανθρώπινες σχέσεις Συνέχεια
Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης
Ζούμε σε μία εποχή όπου έχουν διαστρέψει τις έννοιες των λέξεων και των αξιών. Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός ανθρώπου που ξοδεύει περισσότερα χρήματα από όσα κερδίζει για να εξασφαλίσει κοινωνική καταξίωση με τη σπατάλη και την επίδειξη. Ο άνθρωπος αυτός για να ανταπεξέλθει στα έξοδα του δανείζεται χρήματα από τοκογλύφους, που επειδή γνωρίζουν την κακοδιαχείριση του και τον κίνδυνο αποπληρωμής, απαιτούν υψηλά επιτόκια.
Όταν έλθει ο χρόνος αποπληρωμής πηγαίνει σε άλλους τοκογλύφους, τάχα φίλους και συγγενείς, που όμως συνεργάζονται με τους προηγούμενους και αυτοί προθυμοποιούνται να τον δανείσουν με χαμηλότερα επιτόκια για να αποπληρώσει τα μη ενέχυρα, υψηλότοκα δάνεια ώστε να εξασφαλίσουν τους συνεργάτες τους, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν κουμάντο στο νοικοκυριό και τα παιδιά του δανειζόμενου και θα βάλουν ενέχυρο το σπίτι του. Συνέχεια
Ἀλλὰ ἡ Ἀννούλα ἐλπίζει, σχεδιάζει καὶ προγραμματίζει τὰ καλλίτερα γιὰ τὰ παιδάκια μας. Κόβει μυθολογίες, πετσοκόβει ἱστορίες, ἐξαφανίζει ἑλληνικά, ἐμφανίζει ἀγγλικά καὶ τουρκικά, μπαλώνει, κλείνει σχολία, συγχωνεύει ἄλλα, κόβει, ῥάβει…. Γενικῶς, τοῦ μπαλώματος γίνεται στὸ ὑπουργεῖον ἀ-παιδείας. Συνέχεια
Μάλιστα! Τελειώνουν καὶ μὲ αὐτὸ τὸ ἐμπόδιον!
Τελειώνουν γενικῶς μὲ τὴν ἱστορία καὶ μὲ κάθε τι ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ θυμίσῃ στοὺς Ἕλληνες τὸν πραγματικό τους ῥόλο.
(ἀπὸ Ὀλυμπία τὸ παρακάτω)
ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ – ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ.
Είναι αναίσχυντοι και οι πράξεις τους ισοδυναμούν με πολιτιστική γενοκτονία.
Η διδακτέα ύλη που αποτελεί βάση του ανθρωπισμού και της ελευθερίας εντοπίζεται από την κοιτίδα της.
