Οἱ ἴδιοι περίπου ἄνθρωποι ποὺ μᾶς λὲν ὅτι ὁ Σύριζα δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ τὸ θλιβερὸ παλαιὸ ΠΑΣΟΚ, ποὺ μετεμφιέσθη σὲ ἀριστερὰ πρωτοπορία, εἶναι αὐτοὶ ποὺ στὴν συνέχεια συμπληρώνουν ἐπικριτικὰ ὅτι ὁ τσιπρικὸς ῥιζοσπαστικὸς ἀχταρμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος ἐπειδὴ παραβιάζει βάναυσα τίς ἱερές (!!!) ἀρχὲς τῆς ἀριστερᾶς. Συνέχεια
Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ὅτι ὁ ῥαπίστας νεολαῖος τοῦ Σύριζα διῴρισε τὴν μαμά του τὴν Ξανθὴ σύμβουλο τοῦ ὑπουργοῦ Ξανθοῦ, (τί ὡραία σύμπτωσις!!!), τὴν γκόμενά του σύμβουλο τοῦ ἰδίου ἀξιωματούχου καὶ τὸν ἀδελφό του βοηθὸ τοῦ Τσίπρα. Συνέχεια
Αὐτὲς οἱ ἀπολύσεις τῶν ὑπαλλήλων τῆς βουλῆς, ποὺ διῳρίσθησαν μὲ πλαστὰ πτυχία, πολὺ μὲ ἀνησυχοῦν.
Δὲν λέω νὰ μὴν ἀπολυθοῦν, ἀφοῦ ἦσαν ζαβολιάρηδες καὶ ἡ ζαβολιὰ πρέπει νὰ τιμωρεῖται. Συνέχεια
Γιὰ νὰ κάνει κάποιος ἀντιπολίτευσι στὸν Σύριζα πρέπει νὰ διαφοροποιηθῇ μαζύ του στὴν οὐσία τῆς πολιτικῆς καὶ ὄχι, παραπλανητικά, στὸ στὺλ τῆς ἀσκήσεώς της. Ὁ κόσμος ἐχόρτασε ἀπὸ λόγια καὶ ἠθικολογίες.
Γιὰ παράδειγμα, τὸ νὰ κατηγορῇς τὸν Σύριζα ὅτι διορίζει ἀβέρτα κόρες, συζύγους καὶ ἀνηψιές, ὅταν ἐσὺ ἔκανες τὸ ἴδιο ἀκριβῶς πρᾶγμα σαράντα χρόνια, χωρὶς μάλιστα νά σου περάσῃ ἀπὸ τὸ μυαλὸ νὰ ἀποκηρύξῃς σήμερα αὐτὴν τὴν ἀσκήμια, εἶναι ἥκιστα ἀποτελεσματικό. Συνέχεια
Γιὰ ὅσους κλαῖν καὶ ὀδύρονται, ἐπειδὴ ὁ Καραμανλῆς ἔχασε τὸ κόμμα, νὰ ποῦμε ἕναν λόγο παρηγοριᾶς.
Ὁ Καραμανλῆς δὲν ἔχασε κάτι, ἐπειδὴ οὐδέποτε εἶχε κάτι στὴν κατοχή του. Ὁ Καραμανλῆς οὐδέποτε ἐνδιεφέρθη γιὰ τὴν πολιτική. Ἔγινε ἁπλᾶ ἕνα διάστημα πρωθυπουργός, ἐπειδὴ τοῦ εἶπαν, -καὶ αὐτὸς τὸ ἔχαψε-, ὅτι ἢ δουλειὰ εἶναι εὔκολη καὶ ὅτι ὁ ἴδιος δὲν ἔχει παρὰ νὰ βάλῃ τὸ ὄνομα καὶ μετὰ νὰ ἀράξῃ, μιὰ καὶ ὅλα θὰ τρέχουν ἀπὸ μόνα τους, στὸν αὐτόματο πιλότο.
Τὸ ἐδοκίμασε καὶ ἐγλύτωσε τὸ ξύλο παρὰ τρίχα. Συνέχεια
Μεταφέρω μιὰ περικοπὴ ἀπὸ ἕνα ἄρθρο τοῦ μικροῦ καὶ ἀθώου δημοσιογράφου τῆς καρδιᾶς μας, Ἀλέξη Παπαχελά, μὲ τίτλο «Ἄς εἴμαστε εἰλικρινεῖς».
Πρὶν παραθέσω τὴν περικοπὴ ὑποκύπτω στὸν πειρασμὸ νὰ σχολιάσω τὸν τίτλο τὸν ἴδιο καὶ νὰ ἐπισημάνω ὅτι συνιστᾷ ἀμιγῆ πλεονασμό. Ὁ Ἀλέξης δὲν χρειαζόταν ἔπ΄ οὐδενὶ νὰ μᾶς διαβεβαιώσῃ γιὰ τὴν εἰλικρίνεια του, διότι ὑπῆρξε πάντοτε ἀπολύτως καὶ ἀνυποχωρήτως εἰλικρινής. Ἀλλὰ εἶναι καὶ αὐτὴ ἡ ἔρμη ἡ σεμνότης, ποὺ ἀποτελεῖ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν εἰλικρίνεια, μιὰ ἀκόμη θεμελιώδη ἰδιότητα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀνδρός. Συνέχεια
