Σημείωσις-διευκρίνησις μεταγενεστέρα
Ὅλο τὸ παρακάτω, μαζὺ μὲ πολλά, πολλά, πάρα πάρα πάρα πολλὰ ἀκόμη, ποὺ ὅμως ὅλα στοχεύουν καὶ ὁδηγοῦν στὸ νὰ ἐπαναδομήσω ἐμέναν καὶ μόνον ἐμέναν, διότι εἶμαι τὸ μόνον ἄτομο στὸ ὁποῖον ἀσκῶ -καὶ πρέπει νὰ ἀσκῶ- ἔλεγχο, ἐφ΄ ὅσον μόνον γιὰ ἐμέναν ἔχω τὴν εὐθύνη ἀκεραία…
…τότε ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ μπορῶ νὰ φτιάξω τὸν ἑαυτόν μου καί, κατ’ ἐπέκτασιν, ἐὰν ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ τὸ κρίνω ἀναγκαῖον, θὰ συμβάλω στὸ νὰ φτιαχθῆ κι ὁ κόσμος μας. Ἐὰν ὅμως κυττῶ γύρω μου γιὰ νὰ ἐπιλυθοῦν τὰ προβλήματά μου κι ὄχι μέσα μου, τότε, ὡς γνωστόν, ἁπλῶς ἀναπαράγω συνθῆκες ποὺ μὲ …βολεύουν καὶ μὲ καθησυχάζουν. Συνέχεια
Φαντάζει κουτὸ τὸ νὰ ξεκινήσουμε νὰ διανύσουμε μίαν ὁλόκληρο, ἄγνωστον μᾶλλον, πορεία, δίχως νὰ πιστεύουμε πὼς στὸ πέρας αὐτῆς τῆς πορείας θὰ εὕρουμε αὐτό, τὸ ὁποῖον μᾶς ᾡδήγησε στὸ νὰ μποῦμε σὲ αὐτὴν τὴν πορεία.
Πόσο ἀντιφατικό μᾶς ἀκούγεται κάτι τέτοιο;
Πολλοὶ εἶναι αὐτοὶ σήμερα ποὺ αἰσθάνονται ἐγκλωβισμένοι, πιεσμένοι, σὲ ἀδιέξοδον.