Ἐσὺ ποὺ εἶσαι σὰν τὸν κάθε ἕνα, ἐσύ ποὺ εἶσαι διαφορετικὸς ἀπὸ ὅλους, ἐντόπισε τὸ κέντρο σου καὶ κάνε τὸ ἄγκυρά σου, νοιῶσε τὸν θησαυρό σου, νοιῶσε τὸ θαῦμα αὐτοῦ ποὺ εἶσαι. Σοῦ ἀξίζει νὰ εἶσαι εὐτυχισμένος. Ἀγάπα ἀληθινὰ τὸν ἑαυτό σου…
Ἡ παρουσία σου σ΄   αὐτὸν τὸν πλανήτη εἶναι ἕνα ὑπέροχο δῶρο. Συνέχεια →

«Ἔπεσα» κυριολεκτικῶς ἐπάνω σὲ αὐτὴν τὴν φωτογραφία καὶ ἐλυπήθην…
Ναί, εἶναι μία πραγματικότης, διόλου νέα, ἀλλὰ ὑπαρκτὴ καὶ ἀναγκαία πλέον…
Ναί, πρέπει νὰ ἐπιβιώσουμε, μὲ ἄλλες προτεραιότητες… Συνέχεια →

Οἱ πιὸ ἔνδοξες στιγμὲς τῆς ζωῆς δὲν εἶναι οἱ λεγόμενες ἡμέρες ἐπιτυχίας, ἀλλά, περισσότερο, οἱ ἡμέρες ἐκεῖνες πού, μετὰ ἀπὸ ἀπόῤῥιψι καὶ ἀπελπισία, αἰσθάνεσαι νὰ μεγαλώνῃ μέσα σου ἡ θέλησις γιὰ ζωὴ καὶ ἡ ὑπόσχεσις γιὰ μελλοντικὰ ἐπιτεύγματα. Συνέχεια →

Ὁ κάθε ἄνθρωπός ποὺ συναντοῦμε ἀντανακλᾶ ἕνα κόμματι τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ διάφορα χαρακτηριστικὰ τῆς προσωπικότητος μας.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀντιπαθοῦμε, γιατί μᾶς θυμίζουν κάποια κομμάτια μας, ποὺ τὰ ἀντιπαθοῦμε.
Ἂν φθάσουμε στὸ σημεῖο νὰ τοὺς μισοῦμε, αὐτὸ συμβαίνει ἐπειδὴ μᾶς δείχνουν ἕνα ἀκόμη βαθύτερο σημεῖο τοῦ ἑαυτοῦ μας, τὴν σκιά.
Ἡ σκιὰ εἶναι ἕνα μέρος τοῦ ἑαυτοῦ μας, ποὺ ἀρνούμεθα νὰ τὸ δεχθοῦμε καὶ γι΄ αὐτὸ κάνουμε τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ καταπιέσουμε, ὥστε νὰ μὴ βγῇ στὴν ἐπιφάνεια. Συνέχεια →

Τὰ ἠθικὰ Δελφικὰ παραγγέλματα ἤ Πυθίας γράμματα, ἦσαν ἐντοιχισμένα εἰς τὸν πρόναον τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἀπόλλλωνος εἰς

Τοὺς Δελφοὺς. ( Ἐν δὲ τῷ προνάῳ τὰ ἐν Δελφοῖς γεγραμμένα ἐστὶν ὠφελήματα ἀνθρώποις εἰς βίον) Παυσανίας Φωκικὰ.

ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ — ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ – ΕΓΓΥΑ, ΠΑΡΑ Δ᾿ ΑΤΑ

  Συνέχεια →

Ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ τὶς συνήθειες καὶ τελικῶς τὶς συμπεριφορές μας.
Ὅταν ἀναπαράγουμε ἀκρίτως, τὰ ὅσα μᾶς ἐδίδαξαν, ἀμέσως ἤ ἐμμέσως, καταφέρνουμε μόνον νὰ ἐπαναλαμβάνουμε κάθε ἀποτυχία καὶ κάθε δυστυχία αὐτῶν ποὺ μᾶς ἐδιεπαιδαγώγησαν. Ἡ ὅποια ἀλλαγὴ μπορεῖ νὰ ἐπέλθῃ μόνον μὲ συνειδητὴ ἀλλαγὴ συμπεριφορῶν.
Ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν διακοπὴ τῆς μιμήσεως καὶ τὴν συνειδητὴ υἱοθέτησιν συμπεριφορῶν ποὺ θὰ θέλαμε καὶ ποὺ μᾶς ταιριάζουν. Συνέχεια →