Επειδή η υπομονή μου έχει εξαντληθεί με τις αριστερίστικες κορώνες για το αν πρέπει να βγούμε στις Διεθνείς Αγορές Ομολόγων ή όχι και τα περί «Διεθνούς Τραπεζικού Κεφαλαίου» που πίνει το αίμα των λαών και ότι οι κομμουνιστικές χώρες δεν χρειάστηκαν την στήριξη των «Διεθνών Τοκογλύφων» για να αναπτύξουν τις σοσιαλιστικές οικονομίες τους, παραθέτω συγκλονιστικά στοιχεία από την έρευνα μου που θα εκπλαγείτε.
Η Οκτωβριανή επανάσταση δεν θα πραγματοποιούνταν αν δεν είχε τη στήριξη χρηματοδότησης από διεθνείς τραπεζίτες, δεν θα μπορούσε να σταθεροποιηθεί το νέο καθεστώς αν δεν σύναπτε συχνά πυκνά εμπορικές και χρηματοοικονομικές διακρατικές συμφωνίες με καπιταλιστικά κράτη, στη συνέχεια πλήρωσε τα τσαρικά δάνεια παρόλο που στην αρχή αρνήθηκε και τέλος μετά την κατάρρευση τους παρέδωσε τις Λαϊκές Δημοκρατίες καταχρεωμένες στις διεθνείς καπιταλιστικές τράπεζες.
Και αν αναρωτιέστε πως είναι δυνατόν οι χώρες του Υπάρξαντος Σοσιαλισμού να δημιούργησαν χρέη, η απάντηση βρίσκεται στον πυρήνα της παραγωγικής της διαδικασίας και του τραπεζικού της συστήματος που την στήριζε.
Στις χώρες του Κεντρικού Σχεδιασμού , η μοναδική Κεντρική Κρατική Τράπεζα χορηγούσε δάνεια στα τοπικά Σοβιέτ και στις διάφορες κρατικές επιχειρήσεις, τα κέρδη των οποίων γύριζαν στην… Κεντρική Τράπεζα, η οποία με τη σειρά της διέθετε στην υπηρεσία των αναγκών του λαού. Η αυτοδιαχείριση όμως των οικονομικών μονάδων σχεδόν πάντα ήταν ελλειμματική. Οι αρχές τότε ή χάριζαν τα δάνεια ή έκοβαν χρήμα για να καλύψουν τα ελλείμματα ή δανειζόντουσαν από το εξωτερικό με τη μορφή ομολόγων, μεταθέτοντας το πρόβλημα των ελλειμμάτων στις επόμενες γενιές.
Αναλυτικά.
Συνέχεια
