Λεπτομέρειες ποὺ προδιέγραψαν τὸ τέλος τοῦ Δ.Σ.Ε.

Νύκτα τῆς 5ης πρὸς 6ης Σεπτεμβρίου 1948.
Ἔγινε ἕνα κομβικὸ γεγονὸς ποὺ προεξόφλησε τὸ τέλος τῆς Κομμουνιστικῆς Ἀνταρσίας στὴν Πελοπόννησο.

Ἀντάρτισσες τῆς Πελοποννήσου

Τὸ καΐκι «Νίκη», ποὺ εἶχε ξεκινήσῃ στὶς 29 Αὐγούστου 1948 ἀπὸ τὸ Δυῤῥάχιον Ἀλβανίας, μὲ φορτίο ὅπλων καὶ πυρομαχικῶν ἄνω τῶν 100 τόννων καὶ μὲ πλήρωμα πέντε (5) Ἕλληνες καὶ τὸν Ἀλβανὸ λοχαγὸ Κότσιο Καζάντζι, προσήραξε σὲ ὄρμο κοντὰ στὸ Λεωνίδιο Κυνουρίας κι ἐπαγιδεύθη.
Τὸ πρωί, ποὺ ἔγινε ἀντιληπτὸ ἀπὸ τὸ ναρκαλιευτικὸ «Πολεμιστής» (1943-1973, ναυπηγημένο στὸ Τορόντο) τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ καὶ ὅταν ἠρνήθησαν ἐκ τοῦ πλοιαρίου τὸν ἔλεγχο, ἐβυθίσθη!!!

Συνέχεια





Ξενοκίνητος ἀνταρσία ἤ ἐμφύλιος;

Ἀντηχεῖ ὁ Γράμμος ἀπὸ τὰ τραγούδια!!!

29 Αὐγούστου 1949.
Νίκη τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ἐπὶ τῶν κομμουνιστῶν στὸν Γράμμο. Τέλος τοῦ τριετοῦς Ἐφιάλτου!

Τὸ τρίτο καὶ τελευταῖο μέρος τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ἐναντίον τοῦ λεγομένου ΔΣΕ, ὁ ΠΥΡΣΟΣ Γ’, μὲ ἀντικειμενικὸ σκοπὸ τὴν κατάληψη τοῦ τελευταίου ὀχυροὺ τῶν ἀνταρτῶν, τὶς ὀροσειρὲς τοῦ Γράμμου, ἄρχισε μὲ πολὺ καλοὺς οἰωνοὺς καὶ ἀρίστη προετοιμασία για τὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ στὶς 25 Αὐγούστου. Οἱ ἡμέρες ἡσυχίας ποῦ ἐπηκολούθησαν τῆς Νίκης στὸ Βίτσι, στὶς 17 Αὐγούστου, εἶχαν ὅμως δώσῃ τὴν εὐκαιρία καὶ στοὺς ἀντάρτες νὰ προετοιμασθοῦν καὶ νὰ ἀναμένουν τὸν ἀντίπαλο μὲ ὑψηλὸ ἠθικό. Μάλιστα, ὁ Ζαχαριάδης σὲ μήνυμα ποὺ ἔστειλε πρὸς τοὺς μαχητὲς τοῦ ΔΣΕ στὶς Συνέχεια





Διαφαινόμενον τέλος τῆς κομμουνιστικῆς προδοσίας

Αὔγουστος 1949. Γράφεται τὸ τέλος τῆς Κομμουνιστικῆς Ἀνταρσίας.

17 Αὐγούστου, καταλαμβάνεται τὸ Βίτσι. Ἀπομένει ὁ Γράμμος Συνέχεια





Διασωθέντες τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ Δ.Σ.Ε.

Ἡ ἱστορία τῆς ἀπανθρώπου μεταχειρίσεως τῶν αἰχμαλώτων στρατιωτῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ τὸ 1946-49 ἀπὸ τὸ ΚΚΕ!

Ἄλλη μία πτυχὴ τοῦ «ἠθικοῦ πλεονεκτήματος» τῆς Ἀριστερᾶς!

Μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια αἰχμαλωσίας καὶ καταναγκαστικῶν ἔργων στὴν Ἀλβανία οἱ Ἕλληνες φιλοῦν τὸ χῶμα τῆς πατρίδος, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσή τους. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄγνωστη ἱστορία τους

Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἐπανόδου τῶν πρώτων αἰχαμαλώτων ἀπὸ τὴν Ἀλβανία τὴν 24ην Αὐγούστου 1956 (ἰδὲ φωτογραφία στὴν προβλῆτα τοῦ Πειραιῶς, ποὺ φιλοῦν τὸ χῶμα τῆς πατρίδος).
Σχετικὸ κείμενο γιὰ αὐτὸ τὸ δραματικὸ γεγονὸς στὸ πέρας τῆς δημοσιεύσεως.
Συνέχεια





Θάβοντας τὶς ἀνθρωποσφαγὲς πίσω ἀπὸ τὸ «ἀριστερὸ ἠθικὸ πλεονέκτημα»!!! (η)

18-19 Σεπτεμβρίου 1944. Μαζικὴ σφαγῇ αἰχμαλώτων καὶ ἀμάχων ἀπὸ τὸν ΕΛΑΣ στὸν Ἀχλαδόκαμπο. Ὀλικὸ πλιάτσικο τῆς περιουσίας τους (χιλιάδες αἰγοπρόβατα καὶ 350 φορτωμένα ζῷα)!

Ἀχλαδόκαμπος

Ἡ μαζικὴ σφαγὴ περισσοτέρων ἀπὸ πενήντα (50) αἰχμαλώτων, ταγματασφαλιτὼν καὶ ἀμάχων, κατοίκων τοῦ μικροῦ χωριοῦ, μαζὺ μὲ τὸν θάνατο 10-12 ἀκόμη στὴν μάχη μὲ τὸν ΕΛΑΣ ποὺ προηγήθη (περισσότεροι ἀπὸ 2.000 ΕΛΑΣίτες ἐναντίον 120 ἐντοπίων «ταγματασφαλιτῶν»), καὶ τὸ ὁλικὸ πλιάτσικο τῆς περιουσίας τους ποὺ ἐφορτώθη σὲ 350 μουλάρια, ἔχει χαθῇ μέσα στὶς μεγαλύτερες ἀνθρωποθυσίες ἐκείνης τῆς περιόδου στὸν Μελιγαλά, τοὺς Γαργαλιάνους, τὴν Καλαμάτα, τὴν Πύλο καὶ μετὰ τοῦ Κιλκίς! Ἡ τραγῳδία τοῦ Ἀχλαδοκάμπου μοιάζει μὲ ἐκείνην στὸ Βαλτέτσι, ε’φ΄ ὄσον οἱ ἀφορμὲς ἦσαν ἴδιες καὶ τὰ ἀποτελέσματα τὸ ἴδιο τραγικά. Συνέχεια





Λησμονοῦμε τὸν ῥόλο τοῦ ΔΣΕ κινδυνεύοντας νὰ ξαναζήσουμε ἀνθρωποσφαγές!!!

10 Φεβρουαρίου 1947.
Ὁμαδικὴ ἐκτέλεσις ἀμάχων στὴν Κωνσταντία Πέλλης ἀπὸ τοὺς ἀντάρτες τοῦ λεγομένου ΔΣΕ!

Ἔνας ἀπὸ τὰ θύματα φαίνεται ὅτι ἦταν καὶ ὁ πρόγονος τῆς εὐρωβουλευτοῦ Εὕας Καϊλῆ, ποὺ ἀνέφερε πρόσφατα σὲ ἀντίδραση τῆς ἀπίστευτης δηλώσεως τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης ὅτι οἱ κομμουνιστὲς δὲν ἔκαναν ἐγκλήματα.

Τὸ συγκεκριμένο χωριὸ εἶναι στὸν νομὸ Πέλλης καὶ πολὺ κοντὰ στὰ Ἑλληνο-Γιουγκοσλαυϊκὰ σύνορα, καὶ τὸ 1947 κατοικεῖτο ἀποκλειστικὰ ἀπὸ Ποντίους πρόσφυγες. Στὶς 7 Φεβρουαρίου 1947 μία σχετικὰ μικρὴ ὁμάδα ἀνταρτῶν ἐπεχείρησε νὰ εἰσέλθῃ στὸ χωριὸ γιὰ πλιάτσικο τροφῶν καὶ στρατολογία, ἀλλὰ οἱ πολιτοφύλακες (Μ.Α.Υ.) τοῦ χωριοῦ τοὺς ἀπέκρουσαν καὶ τοὺς ἐξεδίωξαν.

Στὶς 10 Φεβρουαρίου, δύο μεγάλα συγκροτήματα ἀνταρτῶν ἀπὸ τὰ βουνὰ Πάϊκο καὶ Καϊμακτσαλὰν ἐπετέθησαν στὴν Κωνσταντία γιὰ νὰ τιμωρήσουν τοὺς κατοίκους. Εὔκολα κατέβαλαν τοὺς 80-100 πολιτοφύλακες καὶ εἰσῆλθαν στὸ χωρίο. Ἐπηκολούθησε ἄγριο πλιάτσικο, φωτιὰ σὲ 57 σπίτια, βασανιστήρια, κάποιοι βιασμοὶ καὶ σφαγὴ ἑνὸς ἀριθμοῦ κατοίκων τοῦ χωριοῦ. Συνέχεια